ක්සැන්ඩරයාගේ කොලම

ඉන්ධන මිල බස්ගාස්තු හා සංවර්ධනය අද විමසුමට..

2012-02-28T20:26:00.001+03:00

අද රටේ තෙල් මිල වැඩි කරලා ඒ මදිවට බස් ගාස්තු විදුලිය එහෙමත් සැහෙන්න වැඩියි. මමත් මේ රට යන විදියට කැමති නෑ. රටේ සුළු අදායම් ලබන ජනතාවට උන්හිටිතැන් අහිමි වෙන විදියක් තමයි මතුපිටින් නම් පෙනෙන්නේ.ඒ අස්සේ හයිවේ හදනවා... මත්තල ගුවන්තොටුපලක් අලුතෙන් හදනවා. තව නෙලුම් විලක් ලඟදි විවෘත කළා. නෙලුම් කුලුන කියල දකුණු ආසියාවේ විශාලතම කුලුන ඉදිකරගෙන යනවා ඒ එක්කම ගෝල්ෆේස් එක අයිනෙන් මුහුද ගොඩ කරලා නගරයක් හදන්න සැලසුම් කරලා. ඔක්කොටමත් වඩා පානදුර පැත්තෙන්ද කොහෙද ඩිස්නිලන්තෙකුත් හදන්න සැලසුම් කරලා තියනවලු. මේවා යෝධ සංවර්ධන සැලසුම්. ඒත් එකක් කියන්නම ඕනේ. මේ සියලු දේවල් මේ ඉන්න එකදු කෙනෙක්වත් ගෙනියන්න බලාගෙන කරන දේවල් නෙවෙයි. ගෝල්ෆේස් එකේ නගරය ලංකාවට ලැබෙන්න අවුරුදු 99 යනවලු. හයිවේ එකෙත් මුල් අවුරුදු 5 ඇතුලේ ආදායම තනිකරම හදපු සමාගමටලු. ඔන්න ඉතින් මේ දවස්වල විපක්ෂයේ ප්‍රතිචාර.

පින්තුරය විකිපීඩියා හරහා..
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Peliyagoda_Tower_Art.jpg

විපක්ෂයන් උනාම විරුද්ධ වෙන්න ඕනේ, ඒ වුනාට හැම දේටම නෙවෙයි.එකපාරම දේශපාලන වාසි බලාගෙන අපි මේ දේවල් වලට විරුද්ධව කෑගහන්න ගත්තම ඒ දේවල් වලින් ජනතාවට දෙන්නේ වැරදි චිත්‍රයක්. ඉතින් උද්ඝෝෂණ පිකටින් එන්නේ රැල්ලට. රටේ ජනතාවගේ පැත්තෙන් බැලුවාම එකේ ඇති වරදකුත් නෑ. මොකද ජීවත් වෙන්න, වියදම් කරන්න සල්ලි මදි, බඩු මිල අහස උසට. යුද්ධෙන් පස්සේ ජීවන වියදම අඩුවෙයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන් හිටි ජනතාවට මේ වෙන දේ ප්‍රශ්නයක්. ඉතින් බුදු හාමුදුරුවොත් කිව්වනේ කුසගින්නේ ඉන්න කෙනෙකුට බණ කියල වැඩක් නෑ කියල. ඒ වගේ රටේ ජනතාව පීඩා වෙලා ඉන්න මේ වෙලාවේ මේ දේ කියල ඒ අයට එක තේරුම් කරන්න අමාරුයි. ඒ හින්ද එයාලත් දැන් ඔයවගේ කතා වලට ඉක්මනින් ප්‍රතිචාර දක්වනවා.

දැන් රටේ ජනතාව හිතන්නේ යුද්දෙත් ඉවර වෙච්ච එකේ ඒ සල්ලි වලින් ඇයි බඩු මිල අඩු කරන්න බැරි කියල. ඒ අයට දොස් කියන්න බෑ, යුද්දේ වෙනුවෙන් මිනිස්සු සැහෙන කැපකිරීම් කළා. එයාලට එකෙන් ලැබුන එකම සහනය හිත නිදහසේ බෝම්බෙකට බය නොවී යන්න එන්න පුළුවන්කම විතරයි. ඊට අමතරින් හමුදාවේ ඉන්න අපේ විරුවන්ගේ පවුල් වලට රෑ සැනසිල්ලේ නිදාගන්න ලැබුන එක විතරයි. එත් අපේ ජනතාවගේ කුසට දැනෙන යමක් ලැබුනේ නෑ. ඒ විදියටත් දැනෙන යමක් උනානම් උනේ තවත් කුස පොත්ත පිටේ ඇලුන එක විතරයි.

එත් මේ සංවර්ධනේ කරන්නේ අදට නෙවෙයි හෙටටයි. මේ සංවර්ධනෙන් අද අපිට පේනවට වඩා යමක් හෙටට සිදුවන්න නියමිතයි. මේ නගර වලට එන විදේශිකයින් වියදම් කරන සල්ලි යන්නේ අපේ රටේ ජනතාව අතට මොකද අලුතෙන් හදන නගරේ අයිතිය 99 අවුරුද්දක් කාට තිබුනත් ඒ අයිතීන් කරන්නේ කුලිය ගන්න එක විතරයි. ඒ නගරයේ ඇරෙන ව්‍යාපාර වලට සේවකයෝ ඉම්පෝර්ට් කරන්නේ නෑ. ඒ සේවකයෝ අපේ අය. ඉතින් ඔය නගරේදී වියදම් කරන සල්ලි වලින් පඩි ගෙවන සමාගම් වල වැඩ කරන්නේ අපේ මිනිස්සු. අලුතෙන් හැදෙන ඩිස්නිලන්තේ උනත් එහෙමයි. එතනින් එන රැකියා උත්පාදනය ගැන කවුරුත් කතා කරන්නේ නෑ. ඒ රැකියා අපිටමයි. අධි වේගී මාර්ගයේ ගමන්කරන අය එහෙම යන්නේ තැනකට ඉක්මනින් යන්න. එකෙන් ඉතුරු වෙන්නේ රටේ කාලය. ඒ එහෙම යන කෙනාට හෙමින් යන කෙනෙකුට සාපේක්ෂව කාලයක් ඉතුරු කරගෙන වැඩි වැඩ කොටසක් කරන්න හැකියාවක් ලැබෙනවා. ඒවගේම රටේ නිෂ්පාදන ඇලවිය වෙත ගෙනියන්න රටක මාර්ග පද්ධතිය හා නාවික / ගුවන් තොටුපොළවල් වල සංවර්ධනය අවශ්‍ය වෙනවා. යටිතල පහසුකම් වල විශාල වැඩි දියුණුවකින් මේ දේවල් වලට ආයෝජකයෝ ගෙන්නගන්න පුළුවන් වෙනවා. ඒ ඔස්සේ ලැබෙන රැකියා හා ආශ්‍රිත රැකියා වලින් දහස් ගණනක් දෙනා තමන්ගේ ජීවිත ගැටගහගන්න පටන්ගන්නවා.

අනිත් දේ තමයි දැන් ගොඩක් රටවල් මේ සංචාරක ප්‍රවර්ධනය කියන දේ තුලින් ලාබ ලබනවා. ඒ කියන්නේ සංචාරකයින් තමන්ගේ රටට ආකර්ෂණය කරගෙන එයාලට පහසුකම් සලස්වල ඒ මගින් විදේශ විනිමය රටට ගෙන්වාගන්න එක. ඒ හින්ද තමයි අද රටේ සී ප්ලේන් ව්‍යපෘති හරහා, ඒ වගේම බැලුන් සංචාර, ඩිස්නිලන්ත, ආසියාවේ උසම කුලුන වගේ ලෑන්ඩ් මාර්ක් හරහා කරන්න යන්නේ. කොහොමත් යමක් ගන්න නම් යමක් දෙන්න වෙනවා. නිකම් කිසිවක් ලැබෙන්නේ නෑ.

එත් ජනතාවට කෙටිකාලින ව්‍යපෘති හරහා සහන දෙන්න ඕනේ. එහෙම නැතුව දීර්ඝ කාලින ව්‍යපෘති වලින් සහන සලසන්න ගියොත් සහන දෙන්න තියා ගන්න කෙනෙක් ඉඳීවිද කියන සැකය නිරායාසයෙන්ම මතුවෙන්න පුළුවන් හින්ද. ජනතාවගේ පැත්තෙන් ඒ අය‍ට පටි තද කරගන්න කියන්න පෙර රජය පැත්තෙන් ඒ කාර්ය්‍ය ඉටු කරලා පෙන්වන්න ඕනේ. අනවශ්‍ය වියදම් රජය අඩු කරා කියල පෙන්නන්න ඕනේ. ඇමතිලා දුසිම් ගණන් ඉන්න කැබිනට් තියන රටක ආණ්ඩුවට විවේචන එල්ල වෙන එක අරුමයක් නෙවෙයි. ඇමති මැතිවරුන්ටත් පටි තදකරගන්න වෙනවා. තමන්ගේ වියදම 50% වත් කපා හරින්න වෙනවා. ඒ එක්කම ඇමති මැති වරුන්ට වාහන පාවිච්චිය ගැනත් හිතල බලන්න වෙනවා. මොකද එයාල අපේ චන්දෙන් පත්වෙලා අපේ වියදමින් අපට සේවය කරන්න බැදී ඉන්න කොටසක් හින්ද. එහෙම වුනාම ඒ ඉන්දන බිල් ජනතාවට තවත් බරක්. ඒ කොහොම උනත් සමහර ඇමතිලා කරන නාට්ටි දිහා බැලුවම මෙහෙමත් හිතෙනවා...මේ වගේ විලි සන්ගේ නැති එවුන් පාර්ලිමේන්තු යවපු අපිට මෙහෙම වෙන එකත් හොඳ පාඩම්...

සිතිවිල්ල..

2012-02-26T10:08:00.000+03:00

තිහක් දින තියනවා

එන්න මට

දකින්නට

ඔබ....

එදා,

සයවසක් එපිට

පන්තියේ බෙල් එකට

කලින්

හමුවුණ විදිය

මතකද?

මටනම්

අදත්

ඔයා

එදා වගේමයි..

කටාර්... රට තොට විත්ති.

2012-02-15T18:28:00.001+03:00

කටාර් ගැන කලින් පින්තුර එක්ක දාපු විස්තරේට එකතු කලේ ඒ පින්තුර ආශ්‍රිත කරුණු විතරයි, ඒ පොස්ට් ආව කොමෙන්ට් ටිකකට උත්තර දෙන්නත් ඒ එක්කම රට ගැන මම දන්නා කරුණු කාට හරි ප්‍රයෝජනවත් වෙයි කියල හිතල මම මේ පොස්ට් එක ලියන්න තීරණය කළා.

කටාර් කියන්නේ මැදපෙරදිග මුස්ලිම් රටක්. භූගෝලීය පිහිටීම අතින් කුඩා අර්ධද්වීපයක් විදියට කටාර් රාජ්‍ය සවුදි දේශසීමාවෙන් වෙන් වෙනවා. කටරයට යාබදව සවුදියත් දෙපසින් එක්සත් එමරාති රාජධානියත් බහරේනයත් පිහිටා තියනවා. මේ රටේ ප්‍රධානම කර්මාන්තය ගෑස්. ලෝකේ ගෑස් අවශ්‍යතාවෙන් සීයට 77 සපයන්න 2010 ඔවුන් සමත් වෙලා තියනවා. ඊට අමතරව තෙල් ආශ්‍රිත අනිකුත් කර්මාන්ත මේ රටේ ජීවනාලිය වෙනවා. ශ්‍රී ලාංකිකයින් සීයට 5% වෙසෙන මෙහි කටාර් ජාතිකයන් ලක්ෂ තුනක් පමණ සිටිනවා.

රාජකීය පවුලක් කේන්ද්‍ර කරගෙන පිහිටා ඇති රජයේ වත්මන් රජතුමා එහෙමත් නැතිනම් එමීර් වරයා වන්නේ ෂෙයික් හමාඩ් බින් කලීෆා අලි තානි එමීර් වරයා. කටාරය දියුණු කිරීමේ බොහෝ පියවර මේ එමීර් වරයා යටතේ සිදු කර තියනවා. ඒ එක්කම කටාරය ලොවට ඔසවා තබන්නට මේ එමීර් වරයා ගත් උත්සාහය සාර්ථකම පියවර පසුගිය වසරේදී 2022 වසර සඳහා ෆීෆා කුසලාන පාපන්දු තරගාවලියේ සත්කාරකත්වය දිනාගැනීම තුලින් දිස්වුණා. අරාබි ලෝකයේ පළමුවෙනි වතාවට පවත්වන මේ පාපන්දු උළෙල එතුමා ලද අති විශාල ජයක්. මෙවන් දේවල් එක්කම රටේ මහාමාර්ග සන්නිවේදන, ප්‍රවාහන වගේ පහසුකම් දියුණු කරන්නත් කටාර් ජාතිකයන්ට අධ්‍යාපන, සෞඛ්‍ය ආදී පහසුකම් වගේම තවත් සහන නොමිලේ හෝ සහන මිලට ලබාදෙමින් කරන සේවාව නිසා මේ එමීර් වරයා රටේ ජනතාවගේ ඉමහත් ප්‍රසාදයට ලක්වූවෙක්.

ෂෙයික් හමාඩ් බින් ඛාලිඩ් හා ෂේයිකා මූසා, 2022පාපන්දු ලෝක කුසලාන සත්කාරකත්වයට පත්වී..

නීති රීති බහුල ඉස්ලාමීය ආගම අදහන රටවල් අතරින් කටාර් රාජ්‍ය සුවිශේෂයි. ඒ මේ රට සවුදි අරාබිය තරම් දරදඬු නීති වලින් ගහන නොවීම නිසයි. ඒ එක්කම සවුදියට සාපේක්ෂව මේ රටේ හැම පුරවසියෙක්ටම සාධාරණව ( කටාර් ජාතිකයන් ඇතුළුව) නීති ක්‍රියාත්මක වෙනවා. මත්පැන් භාවිතය අර්ධ ලෙස වලංගු මෙහි මත්පැන් පානය කිරීම සඳහා අවසරපත් නැතිනම් පර්මිට් ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මකයි. රියල් 6000 කට වැඩි වැටුපක් ලබන ඉස්ලාම් ආගමේ නොවන අයෙකුට තමන්ගේ සමාගමේ හෝ අනුග්‍රාහකයාගේ අවසරය මත මේ බලපත්‍රයක් ලබාගන්න හැකියාවක් පවතිනවා. මේ බලපත්‍රය මිලට ගැනීම් සීමාවකට යටත්. ඒ වගේම බලපත්‍ර ලාභියාට මත්පැන් වෙනකෙක්ට විකිණීමට හෝ වෙනකෙක් සමග පානය කිරීම තහනම් වනවා. ඊට අමතරව ලියාපදිංචි ඩිස්කෝ වලදී මත්පැන් ලබාගන්නත් මෙහි පුළුවන්. ඒ වගේ තැනක් තමයි රමාඩා හෝටලයේ ඇති කියුබ් ඩිස්කෝ එක. මේ ස්ථානයේ සාමාජිකත්වය රියාල් 80 ක් ගෙවා ලබාගන්න පුළුවන් අතරම ඒ තුලදී මත්පැන් ලබා ගන්නටත් ( පානයට පමණක්) හැකියාව පවතිනවා. නමුත් මෙහි ඇති එකම දේ ඒවා මිලෙන් අධික වීමයි. මත්පැන් ගැන සටහන් නිමා කරන්නට මත්තෙන් මේ ගැනත් කිව යුතුමයි, මෙහි ඕනෑම මත්පැන් වර්ගයක් නීති විරෝධිව ලබාගැනීමටත් හැකියාව තියන අතරම එවැන්නක් වැටලීමකදී හසුවුවහොත් ඔබට දැඩි දඬුවම් විඳීමටත් සිදුවන බව දත යුතු වෙනවා. වැටලීම් වලදී මත්පැන් පානය කළවුන් පවා අත්අඩංගුවට ගත හැකියි. කෙසේ වෙතත් ඔබ බලපත්‍ර ලාභියෙක් නම් හෝ කියුබ් හී සාමාජිකයෙකු නම් හා එහිදී මත්පැන් පානය කල බවට ඒ වැටලීම කල දිනට අදාළ රිසිට්පතක් තිබේනම් එයින් නිදහස් වීමේ හැකියාවක් පවතිනවා.

කියුබ් හි ඇතුලත දසුනක්.

ඉස්ලාමීය රටක් වුවත් ඉතාම නම්‍යශීලී ප්‍රතිපත්ති ඇති රටක් විදියට කටාරය හඳුන්වන්න පුළුවන්. ස්ත්‍රීන්ට සවුදි අරාබියේ මෙන් මුළු ඇඟම වැසෙන සේ අබායාව අනිවාර්යයෙන් ඇඳීමට නීතියක් මෙහි දක්නට නෑ. කෙටි ඇඳුම් ඇඳගත් ස්ත්‍රීන් මේ රටේ සුලභ දසුනක්. ඒ වගේම අනිකුත් ආගම් ඇදහීමේ නිදහසත් තියන රටක් තමයි කටාරය කියන්නේ. අබු හමුර් ප්‍රදේශයේ ඇති විශාල කතෝලික පල්ලිය මෙයට නිදසුනක්. එහි සිංහල භාෂාවෙන් පවා මෙහෙයන් පැවැත්වෙනවා. ඊට අමතරව තවත් කුඩා ප්‍රමාණයේ කතෝලික පල්ලි නිවාස කේන්ද්‍ර කරගෙන දැකගන්නට හැකියි. නත්තල් සමයේ රටේ ගොඩාක් ස්ථාන නත්තල සඳහා අලංකාර කරනු ලබනවා. ඒ එක්කම මෙහි රාමදාන් සාමය ගැනත් සඳහන් කරන්න ඕනේ. රාමදාන් සමයේදී ඉස්ලාම් භක්තිකයන් ආහාර ගන්නේ ඉරු නැගෙන්න පෙර හා ඉර බසින්න පෙරයි. සවුදි රටේදී අන්‍යාගමිකයිනුත් මේ නීතියට යටත් අතර මේ කාලය තුල අහාර පිසීමක් වුවත් අසුවුවහොත් දඬුවම් ලබන්නක් බවයි කියන්නේ. නමුත් මේ රටේ එවන් ගැටලුවක් නෑ. එකම දේ ප්‍රසිද්ධියේ ආහාර ගැනීමක් කිරීමට නොහැකි බව විතරයි.

පොදු ප්‍රවාහන මාධ්‍යක් විදියට කටාර් වල තියෙන්නේ බස් සේවාවක්. කටාර් ඇතුලේ සීමිත නගර සහ දෝහා නගරයේ සීමිත ස්ථාන ගණනකට පමණක් සීමාවූ මේ බස් සේවාව කර්වා බස් නමින් තමයි හැඳින්වෙන්නේ. බොහෝ වෙලාවට නියමිත වෙලාවට ධාවනය වන මේ බස් සේවාව ගොඩක් අවස්ථාවල අඩු ආදායම් ලබන ජනයාගේ මිතුරෙක්. වර්තමානයේදී අවම ගාස්තුව මුදලින් රියාල් 10 වන මේ බස් සේවයේ විද්‍යුත් සීසන් ටිකට් එකකින් ගමන් කරනවානම් රියාල් 2 ක මුදලක් තමයි වැය වෙන්නේ. රියදුරන් විතරක් සේවය කරන මේ බස් වල වැඩිපුර වැඩ කරන්නේ ඉන්දියානු හා ලංකික රියදුරන්. කණගාටුවෙන් උනත් කියන්න වෙනවා මොවුන්ගේ දුෂණ නිසා තමයි මේ විද්‍යුත් ටිකට් ක්‍රමය රජය 2011 වසරේදී අඩු මිලටත්, මුදලින් ටිකට් ගැනීමේදී වැඩි මිලටත් නියම කලේ. මේ කර්වා බස් කාලසටහන් මෙන්න මේ ලිපිනයෙන් ලබාගන්න පුළුවන්. ඒ එක්කම එතනින් බස් මාර්ග ගැන විස්තරයකුත් අවශ්‍යනම් ලබාගන්න පුළුවන්.

කර්වා බස් රථයක්.

රටේ තියන නිල ටැක්සි රථ සේවාව අයත් වන්නේත් මොවසලාත් කර්වා සමගමටමයි. බොහෝවිට සුඛෝපභෝගී කාර් ඇතුලත් මේ සේවාව දෝහා නගරයේ සෑම අස්සක් මුල්ලක් නෑර දැකගන්න පුළුවන්. මීටර් මාර්ගයෙන් ගාස්තු අය කරන මේ ටැක්සි සේවාවත් කලින් කියූ ලෙසටම ඉන්දියානු හා ශ්‍රී ලාංකික බහුතරයකින් සමන්විතයි. කලින් වෙන්කළ හැකි මෙහි අවම ගාස්තුව ලෙස රියල් 10 කුත් දෝහා නගරය තුල හා නගරයෙන් පිට ලෙස ක්‍රමවේද දෙකකිනුත් ඒ ක්‍රමවේදයන් රාත්‍රී හා දහවල් ධාවනයන් ලෙසින් කොටස් දෙකකිනුත් ගාස්තු වෙනස් වීම සිදුවෙනවා. මොවුන්ගේ ඇති විශේෂත්වය වෙන්නේ ඔවුන් කාණ්ඩ 2 කට වෙන් කල හැකි වීමයි. නිල් පැහැ පටියකින් හැඳුනුම්පත ගෙලේ එල්ලගෙන සිටින රියදුරන් සහ මෙරුන් හෝ රතු පාට පටියකින් හැඳුනුම්පත ගෙලේ එල්ලගෙන සිටින රියදුරන් ලෙස එසේ වර්ග කරන්න පුළුවන්. නිල් පැහැ වර්ණයෙන් හැඳුනුම්පත් එල්ලගෙන සිටින්නේ කර්වා සමාගමේ නිත්‍ය සේවකයන්. ඔවුන් සමාගමෙන් වැටුප් ලබන අයයි. අනිකුත් අය දෛනිකව රියාල් 250 ක් ගෙවා වාහන ලබාගන්නා කරවා සමාගමට අනුයුක්ත රියදුරන්. ඔවුන් ඒ රියල් 250 ට අමතරින් මුදලක් සමාගමට ගෙවන්නේ නෑ. ඒ වගේම මොවුන්ට මාසික වැටුප් ලැබෙන්නේත් නෑ. ඉතින් මේ හේතුව නිසා මේ රතු පටි රියදුරන් සමග ගමන් යාමේදී මාර්ග ගැන අවබෝධයක් ඇතුව යාම නුවනට හුරුයි. නැතිනම් ඔවුන් ඉතාමත් කෙටි දුරකින් යා හැකි ස්ථාන පවා වටරවුම් මාර්ග ඔස්සේ ගමන් කරමින් වැඩි මුදලක් අයකර ගැනීමට මොවුන් උත්සහ කරනවා.

කර්වා කාර් රථයක් හා එහි රියදුරෙක්

නිල නොවන ප්‍රයිවෙට් ටැක්සි මෙහි නිල නොවන අන්දමින් බහුලව තිබෙන අනිකුත් පොදු ප්‍රවාහන මාධ්‍යයයි. බහුතරයක් කේරල ජාතිකයින් ඉන්පසුව පිළිවලින් වැඩිම සුඩානි, ඊජිප්තු, නේපාලි, ඉතියෝපියානු හා පකිස්ථාන ජාතින් විසින් මේ කාර් පදවනවා. ගාස්තුව කලින් එකඟවන තරමින් ශරීරයට ගුණ මේ සේවාව මා දන්නා තරමින් නීති විරෝධී එකක්. ඒ වුනත් බහුලවම මේ සේවය ,මේ රටේ ව්‍යාප්තවී තිබෙනවා. මොවුන් එකම ස්ථානයකට යාමට විවිධ ගණන් අය කරන අතර ඔබට පළපුරුද්දෙන් මොවුන් හා ගනුදෙනු කිරීමට සිදුවේ. නීති විරෝධී මත්පැන් ගනුදෙනු සඳහා මොවුන් බොහෝ දෙනා සම්මාදම් වන බව මම අත්දැකීමෙන් දන්නා දෙයක්.

අදට මම මේ විස්තරෙත් එක්ක සමුගන්නයි හදන්නේ. මාගලක් වගේ පොස්ට් එකක් කියවන්නත් එපා වෙනවනේ නේද?

ජිවිතයක් බේරා ගන්න පුංචි උදව්වක් කරනවද?

2012-02-14T08:40:00.000+03:00

ජීවත් වෙන්න අපි හැමෝම ආසයි... ඒ ජීවිතේ විදවන්න නැතුව විදින්නයි මේ හැමදේම කරන්නෙ.. ඒත් අපි නොහිතපු විදියට කරදර බාදා එන පුලුවන්... ඒ දේවල් නිසා අපිට පේ මේ ජීවිතේ විදවන්න වෙන්න පුලුවන්...ඒ වගේ විදවන්න වෙන එක දෙයක් තමයි ලෙඩ රෝග හැදෙන එක... මාරාන්තික ලෙඩකින් අපි ජීවිතේ අපි හිතපු පතපු දේවල් ඔක්කොම කනපිට ගහන්න පුලුවන්...අනාගතේ ගැන අපි මවපු හීන.. අපි ආදරේ කරන අය... අපේ අතින් ඉටුවෙන්න තියෙන යුතුකම්.. මේ හැමදේම දාල අපිට යන්න වෙන්න පුලුවන් මේ ලෙඩරෝග නිසා...පිලිකාව කියන්නෙත් ඒවගේ මාරාන්තික ලෙඩක... පිලිකාව නිසා අපි අතරින් අකාලෙ වෙන්වෙලා ගිය එක්කෙනෙක් හෝ ගැන අපි අහල තියෙනවා... ඒ තරමට පිලිකා මාරයා දරුණුයි...ඒත් දැන් වෛද්‍ය තාක්ෂනෙ දිවුණු නිසා මේ රුදුරු ලෙඩ රෝග බොහෝමයක් පරාජ කරන්න පුලුවන්... ඒත් අව‍ශ්‍ය එක දෙයක් තියෙනව ඒ.. මුදල්...හැමෝටම ඒවගේ අවස්තාවකට මුහුණ දෙන්න ප්‍රමානවත් ආර්ථික ශක්තියක නැති වෙන්න පුලුවන්
අන්න ඒවගේ අවස්ථාවකට මුහුණදීල ඉන්න සහෝදරියක් තමයි මදුෂාණි
ඇයගෙ ජීවිතේ නැවත් ලබාගන්න අවශ්‍ය වන්නෙ රුපියල් දෙලක්ෂ විසිදාහක් වගේ මුදලක්....
අපේ ආදරනීයෙකුගෙ ජීවිතේ වටිනාමකම ඇහුවොතින් ඔබට මුදල් වලින් ඒක මනින්න පුලුවන්ද... ??
ඇයත් ඒ වගේම ආදරණීය හෝදරියක් , යෙහෙලියක් , දියණියක් ......
ඒත් ඇයගෙ ජීවිතය මිල වෙලා තියෙන්නෙ දෙලක්ෂ විසිදාහක් වගේ මුදලකට..රු 100ක් බැගින් පරිත්‍යාග කලත් 2200 දෙනෙක්ට මේ අහිංසක ජීවිතය බේරාගන්න පුලුවන්...
අපි පරිත්‍යාග කරන සුළු මුදලට ජීවිතයක් බේරගන්න වගේම ගොඩක් දෙනෙක්ගෙ ඇස්වල කදුළුත් නවත්තන්න පුලුවන්...
ඒවගේම ඒ බේරාගනුපු ජීවිතය හිනාවෙන සැරයක් සැරයක් පාසා අපිටත් හිනාවෙන්න පුලුවන්..
ඇගේ රෝගී තත්තය පිලිබද වාර්ථා හ වැඩිදුර තොරතුරු දේව්ගේ අඩවියෙන් බලාගන්න පුලුවන්...
ඔබටත් ඇයගේ ජීවිතය බේරගන්න හැකි පමණින් උදවු දෙන්න මෙන්න මේ විදිවලින් පුලුවන්....
නම : පතිරණ කංකානම්ගේ ලක්ෂිකා තිළිණි මධුෂාණී
ඔබේ පරිත්‍යාගය යොමු කළ හැකි ආකාරයන් ..
·බැංකු ගිණුම : ජාතික ඉතිරි කිරීමේ බැංකුව , කරාපිටිය ශාඛාව
o ගිණූම් අංකය : 1-0121-80-0775-6
· වෙස්ටර් යූනියන් මුදල් හුවමාරුව මඟින් නම් ,(විදේශගත ඔබට)
o Receiver Name : P.K.L.THILINI MADUSHANI
o Expected payout location : Karapitiya , Galle
o Province : Southern
මෙමගින් මුදල් යවන්නේ නම් ඔබේ පරිත්‍යාගය පිළිබඳවත් ඔබේ තොරතුරුත් , එම මුදල් හුවමාරු අංකය (MTCN ) සහ වෙනත් විශේෂිත කරුණු වේ නම් පහත email ලිපිනය(cooperative.nts@gmail.com) ඔස්සේ මේ දියණියගේ පුහුණු පාසල වෙත යොමු කරන්න , එහි සම්බන්ධිකරණ නිලධාරි සුජීව ආරියනන්ද මහතා (දුරකථන අංක +94778166929 begin_of_the_skype_highlighting +94778166929 end_of_the_skype_highlighting ) ඊට අදාල සම්බන්ධීකරණ කටයුතු කරනු ඇත.
වැඩුදුර තොරතුරු
ඇයගේ ලිපිනය : කජු ගහ වත්ත , ගනේ ගොඩ , අක්මිමන
පියා : පි.කේ අනුර
මව : පි.වි පුශ්ප කාන්ති
තව දුරටත් මේ නැගනියගේ රොගි තත්වය හා ව්ස්තර පිලිබදවත් ඔබේ පරිතයාගයන් පිලිබදවත් ෆේස් බුක් මෙම පි‍ටුව හා සම්බන්ද වි ලබා ගත් හැක ( http://www.facebook.com/cooperative.nts )
Or more details :-
M.M.Nishantha
Skype : m.m.nishantha
Gtalk: m.m.nishantha
Facebook:<http://www.facebook.com/M.M.Nishantha
Blog: http://nursinglanka.blogspot.com/
මේ පොස්ට් එක ඔබේ බ්ලොග් වලත් පල කර මේ නැගනියගේ ජිවිතය බේරා ගැනිමට ගන්නා මේ උත්සහයට දායක වන්න.

ගෙඩි පිටින් කොපි කලේ... ලට්ට ලොට්ට වලින්..

කටාර්...

2012-02-12T09:22:00.002+03:00

ජීවත් වෙන රට ගැන අයෙමත් පින්තුර ටිකක් දාන්න හිතුනා,. පහුගිය දවස් කීපයක් ඇවිදපු වෙලාවේ මේ පින්තුර ගත්තේ. කටාර් වල ඕල්ඩ් සූක් එකෙන් පටන්ගත්ත චාරිකාව අවසාන කරේ පර්ල් කතාර් වලින්.

මෙහෙ ඕල්ඩ් සූක් කියන්නේ තවමත් පරණ විදියට තියන ගොඩනැගිලි වලින් වගේම පරණ විදියට බඩු විකුණන වෙළෙන්දන්ගෙන් පිරුණු ප්‍රදේශයක්. තවමත් ඔටුවන් විකිණීමේ සිට කුරුල්ලන්, අරාබි කෑම, පාපිසි බුමුතුරුණු වගේ දේවල් එක්ක ශීෂා විකුනන්නත් මේ ඕල්ඩ් සූක් එක ප්‍රසිද්ධියක් උසුලනවා. ශීෂා පානය කරන්න මේ කඩවල් වල පාරේ ඉදිරිපස පුටු මේස දමා අලංකාරව පවත්වාගෙන යනවා. රාත්‍රියට ගෑස් ලාම්පු එලිය ඇතුව මෙහි කරන වෙලදාමත් හරිම චමත්කාර ජනකයි. මෙහි තියන පින්තුරය ඕල්ඩ් සූක් හි ප්‍රධාන වීදියේ ශීෂා කඩවල් ආසන්නයේ ඉඳන් ගත්තු එකක්.

කටාර් කෞතුකාගරය අසන්න වටරවුමේ පිහිටා තියන මේ විශාල මුතු බෙල්ලා, කටාරයේ අතීත වෙළදාම සංකේතවත් කරන්නක්. මුතු කිමිදීමට ප්‍රසිද්ධියක් උසුලපු කටාරය 1970 දශකය වන විට කෘතීම මුතු නිසා මුතු වෙළදාම අතහැර පුර්ණකාලිනවම තෙල් හා ගෑස් අලවියට යොමු වුණා. ඊට පෙර ධීවර හා මුතු කිමිදීම රටේ වෙළදාම වී තිබුණා.

කටාර් පාලනය කරන එමීර් වරයා හමාඩ් බින් ඛලීෆා අල් තානි ජීවත් වන මාලිගාව තමයි මේ දැක්වෙන්නේ. මේ රජතුමා රටවැසියන් ගොඩක් ආදරය කරන කෙනෙක්. 2022 පා පන්දු ලෝක කුසලානය අරාබියට හිමිකරගන්න සමත්වූ එතුමාට පාපන්දු පිස්සන් වී සිටින කටාර් වැසියන් සලකන්නේ ඉතාමත් භක්තියෙන්. ඒ වගේම එතුමාගේ සංවර්ධන සැලැස්මවල් යටතේ ඔවුන් අද ඉතාම ධනවත් ජාතියක් බවට පත්වෙලා ඉන්නවා.

වෙස්ට් බේ.. එහෙමත් නැතිනම් කටාර් වල නවතම ඉදිකිරීම් ඇතුළු සියල්ල සිදුවන ඩවුන් ටවුන් ඒරියා එක. මේ කොටසේ සියලුම නැතත් බොහොමයක් රජයේ ආයතන, බැංකු ආදියේ ප්‍රධාන කාර්යාලත් බොහොමයක් රටවල් වල තානාපති කාර්යාලත් පිහිටා තියනවා. ඒ එක්කම මෙහි පිහිටි සිටි සෙන්ටර් ගොඩනැගිල්ල තුල සාප්පු සංකීර්ණ, සිනමාහල්, අවන්හල් ආදියද වෙනවා. මේ ඒ වෙස්ට් බේ ඒරිය එක කොර්නිච් හි සිට පෙනෙන අයුරු.

පර්ල් කතාර් කියන්නේ කලපු බිමක් ගොඩකරලා ඒ මත ඉදිකරන ලද නගරයක්. මේ නගරය කටාර් රාජධානිය ඇතුලේ තියන කුඩා රටක් වගේ. තවමත් මුළුමනින්ම වැඩ අවසන් නැති මේ නගරයේ දැනට 25000 කට කිට්ටු ප්‍රමාණයක් පදිංචි වී ඉන්නවා. සිනමා ශාලා, සුපිරි වෙළඳ සල්, බැංකු, දුරකථන සමාගම්, ඉතාම වටිනාකමින් වැඩි භාණ්ඩ විකුණන ලොව ප්‍රමුක පෙලේ ආයතන මේ තුල ස්ථාපිතයි.පර්ල් කතාර් කියන නම මේ නගරයට දීල තියෙන්නේ හේතු දෙකක් ඇතිව. එකක් තමයි මේ කලපුව කටාර් රාජ්‍ය මුතු කිමිදීම කරන සමයේ ඉතාම විශිෂ්ට මුතු සපයපු භූමියක්. ඒ හේතුවෙන් එය සිහිවන්නටත් ඒ එක්කම, මේ දිවයින් සියල්ල මුතු වැලක් සේ පෙනෙන නිසාත් මේ නම භාවිතා කරලා තියනවා. ආරක්ෂක විධිවිධාන සඳහා වෙනම ආරක්ෂක බලකායක්, ඇතුළුවීම සඳහා අවසර පත් ක්‍රමයකුත් ක්‍රියාත්මක මෙහි පිවිසීම දැනටනම් ඕනෑම කෙනෙකුට නිදහසේ කිරීමට හැකි වාතාවරණයක් තියනවා.

පහල මම ගූගල් මැප්ස් ආධාරයෙන් පෙන්වා තියෙන්නේ, මම මේ පින්තුර ගත්තු ස්ථානයන්.

මේ පර්ල් කතාර් වල තිබුණු ස්පීඩ් බෝට් එකක්.. හවසක ඇවිදින්න ගිය වෙලාවක ගත්තේ.

පර්ල් කතාර් පාර්සල් 6-4 අතර තියන මරීනා එකේ කොටසක්.

මරීනා එකට පිටිපස්සෙන් තියන පාලම.

මේ තියෙන්නේ දෝහා ඕල්ඩ් සූක් එකේ එහෙමත් නැතිනම් සූක් වාකිෆ් හි දර්ශනයක්

මේ යෝධ මුතු බෙල්ලට කියන්නේ ද පර්ල් ඔෆ් කතාර් කියල.

මේ දෝහා වල රජ මාලිගාව. එමීර් වරයා ජීවත් වන්නේ මේ මාලිගාවේ.

කොර්නීච් එකේ ඉඳල බලනකොට වෙස්ට් බේ ඒරියා එක හවසට පෙන්නේ මේ විදියට.

දන්නවද අපි කවුද කියල?

2012-02-09T19:57:00.000+03:00

මේ දවස් වල තියන කාර්ය බහුලකම හින්දම වැඩිය බ්ලොග් එක ලියන්න වෙන්නෙත් නෑ. එත් එහෙම උනත් කියවන එක අතාරින්නෙත් නෑ. ඔහොමින් යන ගමන් ඔන්න අද ඉඩක් ආව කතාවක් ලියාගන්න පුළුවන් වෙන සයිස් එකේ.

ඉතින් මේ කියන කතාව සිද්ද උනේ 2004 අවුරුද්දේ දවසක. එදා අපේ කොල්ලෝ කට්ටිය එක්ක මමත් ගියා අපේ පරිඝනක ආයතනයේ මහා ක්‍රිකට් තරගයට. මැච් එක තිබ්බේ ගැටඹේ ග්‍රවුන්ඩ් එකේ. පැත්තක හට් ගහල තව පැත්තක් මැච් ගහනවා. සෙල්ලම් කිරිල්ල කොහොම වෙතත් එදා කට්ටිය සමහරු මල් කඩන මෙහෙයුම් වල එහෙම යෙදිලා මදි නොකියන්න මහන්සි වුන දවසක්. එදා අපිට තිබ්බේ ස්ටාෆ් එකයි අපියි අතරේ තිබ්බ ක්‍රිකට් මැච් එක. කොහොමින් හරි ඉතින් හවස 2- 3 වෙද්දී අපේ බැච් එකයි ස්ටාෆ් එකයි අතරේ තිබ්බ ක්‍රිකට් මැච් එකෙන් අපි දිනුවා. දිනුවා කිව්වට දිනුවම නෙවෙයි ස්ටාෆ් එක හින්ද හොර ලකුණු ගානකින් පැරදුණා..

" ෂී... බං.. මෙහෙම ගහල හරි යන්නේ නෑ. යමන් තෙල් ටිකක් දාගෙන එන්න. දෙන්නම් එතකොට ඇට්ටි හැලෙන්න." ඔන්න එතනට අපේ හර්ෂයා කඩං පාත් උනා. "කොහෙන්ද බං තෙල්? ඒ මදිවට ඊළඟ මැච් එකත් අපි. මචං හතර විතර වෙද්දී එන්නත් ඕනේ." පුබුදුවා බරේ දානවා. කොහේදෝ හිටපු ඇබා ඒ අස්සේ දුවගෙන ආවා.. " කවුද මේ තෙල් ගහන්න යන්නේ? අඩෝ මේ මමත් එනවා.." "හරි බං, දැන් කොහෙද යන්නේ?" අතුරු පැණය මගෙන්. " මචං මෙතන ඉඳල හරියන්නේ නෑ. ඩොකා ගේ කාර් එක අරන් මෙහෙමම යමු පේරාදෙණියට. ගිහින් වයිට් එකක් අරන් යමල්ල කට්ටියම මල් වත්තට." "එල.."

ඩොකා කියන්නේ අපේ බැච් එකේ හිටිය එකෙක්. පොරගේ අම්මා ඩොකෙක්. ඒ කිව්වේ දොස්තර නෝනා කෙනෙක්. අම්මා ඩොක්ටර් හින්ද මූට අපි කියන්නේ ඩොකා. ඉතින් ඌ එන්නේ කාර් එකක. ඒ දවස්වල අපිට තිබ්බ එක නිල රථයක් තමයි ඩොකාගේ කාර් එක. ඉතින් ඩොකා චැනල් කරලා ඌගේ කාර් එකේ හයදෙනෙක්ට කිට්ටුවෙන්න පටවල ඔන්න කට්ටිය ඇද්ද පේරාදෙණියට.

" හරි එහෙනම් දාමු කලෙක්ෂන් එක." ඇබා කලෙක්ෂන් එක බාරගත්තා. කට්ටිය සීය පනහ එහෙම දමල දැන් ඉතින් බෝතල් දෙකකුත් ගත්තා. ඔන්න එකපාර මට මීටර් උනා මල්වත්තේ බොන්න දෙන්නේ නෑ නේද කියල. "මචංලා.... මේ.... මල්වත්තේ බොන්න දෙන්නේ නෑ නේ බං."

"මගුලක් කතා කරනවා. එහෙනම් උඹ කියන්නේ මේක කටේ හලන්නේ කොහේ ඉඳන් කියලද?" ඩොකා මල පැනල ඇහුව විදියට මං හිතන්නේ ගණ දෙය්යොත් නැගිට්ට වෙන්න ඇති.

"හරි බං ඕක ස්ප්‍රයිට් බෝතලේකට කවලම් කරන් අරන් යං," මම ආයෙම කියල දැම්මේ ගණ දෙය්යෝ දුන්න ටොකු පාරක් වැදිලා වෙන්න ඇති.

"අන්න අයිඩියා එක..." " පොඩි මෑන්, මචං ගෙනෙන් මෙගා බෝතලයක්." පොඩි මෑන් කිව්වට ඌ තම සෙට් එකේම දැවැන්තයා. ඌව ඔබල ඒ කාර් එකට නැග්ගට පොඩ්ඩෙන් අපිට ගිනස් රෙකෝඩ් එකකුත් සෙට් වෙනවා.

කට්ටියම මෙගා ස්ප්‍රයිට් බෝතලයක් අරන් ඒකන් බාගයකට ටිකක් වැඩියෙන් හලලා අර සැර තෙල් ටික ඇබින්දක් අහක යන්නේ නැතුව පිරෙව්වේ ඒ එක බින්දුවක් උනත් සෑහෙන වටින බව අද්දකීමෙන්ම දන්නා හින්ද.

ඔහොම සෑහෙන්න මහන්සි වෙලා පුරවපු මැජික් අරිෂ්ඨ බෝතල් දෙකකුත් තව එතන බේකරියෙන් ගත්ත කට්ලට් ඇතුළු අඩුම කුඩුම මල්ලයි අරගෙන අපි සෙට් එක ආයේ ඇවිත් කෙලින්ම නැවතුනේ මල්වත්තේ ගේට්ටුව අයිනේ.

"හරි මං ටිකට් ගන්නම්." හර්ෂයා දිව්වා.

ඌ ටිකක් වෙලාවකින් ටිකට් ටිකත් අරන් එද්දී අපි ගේට්ටුව ගාවට ඇවිත් ඉවරයි. ඉතින් ටිකට් ටික දීල අපි දැන් මල්වත්ත ඇතුලට අව.

"අඩේ.. මේ.. කොහෙද බං එල පොට් එකක් තියෙන්නේ?" පුබුදුවා කට්ලට් එකක් ඔබන ගමන් අහනවා. " තෝ ඕක තියල හිටු.." ඒ අස්සෙන් ඇහුනු ගෝරනාඩුවට ඌට කට්ලට් එක ඉස්ස්මොල්ලේ ගියාද මන්ද... ඔහොම අපි ඉතින් මල්වත්තේ අහු වුනු පලවෙනි පාරෙන්ම යනවා.. ලොකු පිට්ටනිය අයිනේ තියන තල් ගස් අස්සෙන් ගඟ දිහාට යනගමන් ඔන්න හර්ෂ මල්ලිට සබැ ප්‍රශ්නයක්.

" තෙල් බෙදන්නේ අහවල් එකකටද? කොයි කෝප්ප?"

"හරි හරි බං, එක අවුලක් කරගන්න ඕනේ නෑ. ස්ප්‍රයිට් එක එක්කනේ තියෙන්නේ. ඔහොමම අරන් කටේ හලගමු.. "

යෝජනාව ඒකමතිකව සභා සම්මත වෙද්දී අපි ඉතින් ගමනේ යමින් ගමන් හෙමින් හෙමින් එක එකා ස්ප්‍රයිට් බෝතලෙන් ටික ටික කටේ හලාගන්න පටන්ගත්ත. ඉතින් මල්වත්තේ ලොකු පිට්ටනියට එහායින් තියන තණකොළ බිස්සේ අද ගහපු ලොකු පයිනස් ගස් යට කට්ටියම වාඩි වෙලා ස්ප්‍රයිට් වල ගිල්ලපු නැටුම් තෙල් රස බලනගමන් ආගිය කතා කියමින් උන්න. ඒ අතරේ පුබුදුවා බයිට් එක ඩයට් එක කරගෙන.බොනවට වැඩියෙන් කනවා.

ඔහොම ෆන් එකේ ඉන්න අපි දිහාට අපිටත් නොදනී තව ඇස් හතරක් යොමුවෙලා තිබිල.. එකපාරම මෙන්න පොලිසියෙන් පැන්නා වගේ මල්වත්තේ සිකුරුටි කාරයෝ දෙන්නෙක් එතනට කඩං පාත් උනා.

" මේ මේ .. එකෙක්වත් දුවන්න එපා. කන් පලනවා තොපිලගේ." කෝ දෙනවා මෙහාට ඔය බෝතලේ.." එකෙක් බෝතලේ උදුරාගත්ත. අන්තිම පොඩ්ඩ තිබ්බ ඒ බෝතලේ නහයට තියල ඉව කරපු ඒ මිනිහ ඒ ගමන්ම ඒ බෝතලෙන් ටිකක් කටට හලගන්නත් අමතක කරේ නෑ.

"මම කිව්වේ සිල්වා මුන් බොනවා කියල. මේ.. මේකේ අරක්කු.." " තොපි දන්නවද මේක ඇතුලේ බොන්න බෑ කියල? ඇඃ ?" කතා කරපියව්.." ඒ සද්දේ එක්කම ඩොකා වෙනස් වුනු හැටි මට පෙනුන.

" තමුසෙලා දන්නවද අපි කවුද කියල? " ඩොකා සිංහයා වගේ ඇහුව.. ඒ සද්දෙට සික්කෝ දෙන්න ටිකක් විතර පසු බැස්ස. ඩොකා එක දැකල තවත් දිරිමත් උනා.

" අපි අහවල් ඇමතිගේ ප්‍රයිවෙට් සෙකට්‍රිගේ පුතයි යාලුවෝ ටිකයි. " මේ ඉන්නේ ඒ පුතා.." මේකා ඒ ටික කිව්වේ පුබුදුවා පෙන්නන ගමන්. පුබුදුවා දියෙන් ගොඩ දැම්ම එකා වගේ.

"ඔව් අන්කල්, දන්නේ නැතිනම් එයාගෙන් අහල දැනගන්නෙකයි ඇත්තේ.." හර්ෂයත් දැන් ෆුල් සප් එක.

ඒ අස්සේ පුබුදුවා කියනවා "මචං තාත්තල එහෙම දැනගත්තොත්.." කියල. ඌ ඒ ටික කිව්වේ ඇත්තටම උගේ තාත්ත මෙහෙම කේස් එකක් උන බව දැනගත්තොත් කියල කියන්න අපි සහ සුද්දෙන් දැනන් හිටියත් සිකුරුටි අංකල්ල හිතුවේ වෙනින්ම විදියකින්. පයිනස් ගස් යට ඉඳන් වවුල් කැලේ පිවිසුම කිට්ටුවෙන් ඉඳගෙන බිබී හිටපු අපේ සංග්‍රාමයේ උච්චතම අවස්ථාව ඔය අතරේ එළඹෙමින් පැවතුනා.

"හඃ.. හිතුව මදි හිටපියව් තොපි අරන් ගිහින් දාන්න පේරාදෙණියේ පොලිස් කූඩුවෙ." ඔය අතරේ පහු බැහැපු සික්ක අංකල් කෙනෙක් කිව්වේ මේ ජවනිකාවේ ඊළඟ මොහොතට මුල්ගල් තියමින්.

"මචං නිලංග, ගනිං මචං ඇමති අංකල්ට කෝල් එකක්. අරන් කියපන් මේ සිද්දිය." ඩොකා ඒ බෙරිහන් දුන්නේ පුබුදුවාට. ඌ එකපාර ටියුබ් ලයිට් උනත් ඒ වෙලාවේ කරදරයක් නැතුව පත්තු වුනේ අපේ වෙලාවට. ඔක්කොටොම වැඩියේ ඌට නිලංග කියලත්.. මොකද උගේ නමේ නිලංගයක් ගෑවිලාවත් නෑ.

බුවා සාක්කුවෙන් ඇදල ගත්ත අලුත්ම නොකියා 3220 ෆෝන් එක, ඒ දවස් වල ඒක ලංකාවෙත් නෑ. උගේ කසියා ඌට රට ඉඳන් ගෙනාව භාණ්ඩයක්. සික්ක අන්කලුත් ඒ දැකල හොල්මන් උනේ ෆෝන් එක අඳුරගත්ත හින්දද නැතිනම් වෙන මොකටද කියල අදත් මට මීටර් නෑ, ගත්තු ගමන් ඌ ඩයල් කරලා තියෙන්නේ අපේ වජිරයාට.

පුබුදුවා: "මේ අහවල් ඇමතිතුමාගේ ගෙදරද?"

වජිරයා : "මොන මගුලක් කියවනවද බං"

පුබුදුවා : "අඃ හරි හරි ආන්ටි අංකල් ඉන්නවද? මම මේ නිලංග කතාකරන්නේ."

වජිරයා: "මෙහෙ ඇති නිලන්ගයෙක් නෑ බං.. පිස්සුද යකෝ? තොට ඩෝප් ද?"

පුබුදුවා: "නැද්ද ආන්ටි? එකනේ මේ බලන්නකෝ අපිට පොඩි කරදරයක්. ආන්ටි ගාව තියනවද පේරාදෙණියේ ඕ.අයි.සී ගේ නම්බර් එක?"

වජිර: #*$@$!! මු හොද දෙකක් කියල ෆෝන් එක තියල. පුබුදුවා ඒත් ඔහේ කියවනවා.

" නෑ ආන්ටි මේ කට්ටියක් අපිව අල්ලගන ඉන්නේ. නෑ නෑ බයවෙන්න දෙයක් නෑ. ඕකේ ආන්ටි ඩබල් සෙවන් ටු ෆෝ ඩබල් ෆයිව් ඩබල් ෆෝ"

"තැන්කියු ආන්ටි. නෑ නෑ ලොකු දෙයක් නෙවෙයි ආන්ටි."

"ඕකේ ආන්ටි.. බායි."

ෆෝන් එක තිබ්බ ඒකා ආයෙම විනාඩියක් දෙකක් විතර ඒක ඔබ ඔබා ඉඳල කාටදෝ ඩයල් කරනවා. ඇමතුම අපහු වජිරයට. ඔය සීන් එක අපි වගේම සික්කෝ අංකල්ලා දෙන්නත් කටවල් අරන් බලන් ඉන්නවා. අපිට පුදුම මු මෙහෙම එකපාර වැඩ දාන්නේ කොහොමද කියල. සික්ක අංකල්ල හිතන්නේ මු සිරා බුවෙක් කියල.

"මේ පේරාදෙණියේ ඕ.අයි.සී ද?"

"තොට අමු කැවිලද යකෝ? මොකද තොපි මාවම බයිට් කරන්නේ?"

"අහ් හරි හරි . මම මේ කතාකරන්නේ අහවල් ඇමතිගේ ප්‍රයිවෙට් සෙකට්‍රි ගේ පුතා."

"බූරුවෝ මම මේ කෙල්ල එනකම් ඉන්නේ. තොට මරු විකල්ලෙන්ද?"

"අඃ ඇත්තද? මැඩම් මේ දැන් කතාකලා?" "එකනේ."

"තියාපිය යකෝ ෆෝන් එක. තොගේ බිල තාත්තා ගෙව්වට මගේ බිල මම ගෙවන්න ඕනේ. $#@#%^$" ඌ ආයෙම කට් කළා. ඒ දවස් වල ඉන්කමින් ෆ්‍රී නෑ මට මතක විදියට.

"මේ මේකයි ඕ.අයි.සී මහත්තයා, මේ අපිව මල්වත්තේ සෙකියුරිටි එක අල්ලගත්ත. ඒකයි. නෑ.. නෑ.. බීල කියල. "

"නෑ නෑ එන්න කලබල වෙන්න ඕනේ නෑ. මේ ඉන්න එක්කෙනෙක්ට කතා කරලා කිව්වොත් ඇති."

"හරි හරි මහත්තය කළබල වෙන්න එපා. අපිට කරදරයක් නෑ." ඕනේ නෑ ඕනේ නෑ. එන්න ඕනෙකමක් නෑ. අපිට ආරක්ෂාව තියනවා. නෑ.. නෑ...

ඔය කතාව යන අතරේ සික්ක අංකල් කෙනෙක් හිමීට අපි ලඟට කිට්ටු කරා.

" අනේ මහත්තයෝ.. අපිට සමාවෙන්න අපි අහිංසක මිනිස්සු.. මේ දේවල් ගණන් ගන්න එපා. අපි කාල ඉන්නේ මේ රස්සාවේ ඉන්න හින්ද නේ මහත්තයෝ.. ඕක අල්ලලා දාන්න කියන්න. මහත්තුරු ඒකරලා යන්න. අපි කරදර කරන්නේ නෑ."

"කොහෙද මේ සිල්වාට කිව්වා ඇහුවේ නෑ නේ. මේ බුරුව දාගත්තොත් දාගන්නේ ලෙඩක්මයි, අනේ මහත්තයෝ.. අපි දුප්පත් මිනිස්සු මහත්තයෝ.. සිල්වා... මේ මහත්තුරුන්ට ඉන්න දීල අපි යමු."

අපේ පුබුදුවා ෆෝන් එකත් දික්කරන් ඒ අස්සේ කෑගහනවා " ඒයි කොහෙද යන්න හදන්නේ, මේ ඕ.අයි.සී මහත්තයාට කතාකරනවා.. "

අනේ සර් ඕනේ නෑ සර්.. සර් කියන්න ප්‍රශ්නේ ඉවරයි කියල.. සර්ලා මෙතන බොන්නකෝ කමක් නෑ. ඕනෙනම් අර පහල කැලේ තියනවා හට් එකක්.. ඒකට යන්න.. අපි නේ ඉන්නේ අපි කාටවත් එන්න දෙන්නැතුව ඉන්නම් ඒ පැත්තට. සිංහනාද කරපු සිල්වා සිකුරුටි අංකල් බින්දුවටම වැටිලා. පවු අහිංසක මනුස්සය. රස්සාව බේරගන්න නේ.

පුබුදුවා ආයෙම ෆෝන් එක අරන් කනේ ගහගන " ඕ.අයි.සී මහත්තයා එන්න කලබල වෙන්න එපා. අපි යනින් ගමන් ඒ පැත්තේ ඇවිත් යන්නම්කො. අඃ ගෙදර යන්නද? නෑ නෑ කාර් එකේ ආවේ. තැන්ක්යූ.. හරි එහෙමනම් අපි තියන්නම් තැන්ක්යූ වෙරි මච්.

ඌ ෆෝන් එක සාක්කුවේ දාගත්තා. මෙච්චර වෙලා කට පියාගෙන හිටිය ඇබා සික්ක අන්කල්ලට දැහැමින් සෙමින් වදාරනවා.. " පේනවනේ, නිකම් අත පුච්චගන්න එපා. දැන් දන්නවනේ මේගොල්ල කවුද කියල. මෙන්න මේකා තියාගන යනවල යන්න. මේ පැත්තට කවුරුත් එවනවා එහෙම නෙවෙයි." රුපියල් සීයක් සික්ක අන්කල්ගේ මිට මොලවපු ඌ අපහු අපේ දිහාට එද්දී අනික් සික්ක අන්කල්ගේ මුණේ තිබ්බ ඉස්පාසුව කෑදරකම මිශ්‍ර බැල්ම අඳුරගන්න මට ඒ තරම් වෙලාවක් ගියේ නෑ.

කට්ටියම අයෙත් වට වෙලා ඉතුරු බෝතලේට වැඩ දෙන ගමන් මං කරේ වජිරයාට කෝල් කරපු එක. " අඩෝ මොකද තොපි අද මාව බයිට් ඒකට ගත්තද?" වජිරයා මං මොනවත් කියන්නත් කලින්ම දමල ඇරියේ ඌත මේ ප්‍රෙහෙලිකාව තනියෙන් කොහොමටත් තේරුම් ගන්න බැරි හින්දයි. "හරි හරි හෙට ක්ලාස් එකේදී සෙට් වෙයන්කෝ, සිද්දිය කියන්න. පොඩි සීන් එකක් බං. උඹ අවුලක් නෑ නේ?" " පිස්සුද බං? ඒ.. මොකද්ද බං කියපන්කො මොකද සීන් එක?" "හරි හරි හෙට වරෙන්.." මං ෆෝන් එක කට් කළා..ඌටත් ඕනේ නැති චීත්තයක් නෑ.

කොහොමින් හරි ආගිය කතා ඉවර වෙලා අරිෂ්ඨ බඳුන් දෙකකට වැඩ සලස්සපු අපේ සෙට් එක ලංකා පොකුණ ගාවින් තියන පාර දිගේ මහා උණ පඳුර ගාවින් ඇදුනේ ගෙදරවල් වලට යන බලාපොරොත්තුවෙන්. වටේට හීනි ගොම්මන් අඳුර මැදින් අදුන අපේ සෙට් එක ඉස්සරහට එකපාරම මතුවුනේ සිල්වා සික්ක අංකල්..

" ආ මහත්තුරු යන්නද? හොඳයි මහත්තයෝ ගිහින් එන්න.. ආයේ අවොත් හම්බවෙමුකෝ එහෙනම්.." පුස් පැටියෙක් වගේ කියල දාපු සිල්වා අංකල් හනිකට පාරෙන් ඉඩ දෙන ගමන් පැත්තකට ඇදුනා. අපිත් ඉතින් හෙමින් සැරේ එතනින් ඇදුනේ ආයේ කවදාහරි ආවොත් ඉල්ලන් කෑමක් සෙට් වෙයිදෝ කියන සිතුවිල්ලත් ඇතුව.

කැම්පස් යන නංගිලා මල්ලිලා වෙත ආදරයෙන්...

2012-01-26T21:42:00.000+03:00

කැම්පස් යන නංගිලා මල්ලිලා වෙත ආදරයෙන්...

අවුරුදු 13 ක පාසල් ජීවිතෙන් පස්සේ තවත් හොඳට ඉගෙනගෙන ලොකු මහත්තයෙක් නෝනා කෙනෙක් වෙන්න හිතාන කැම්පස් එකට අඩිය තියපු ඔයාල කරන කියන දේවල් දැක්කම මට මේක නොකිය ඉන්න හිතක් ඇත්තෙම නැති තරම්.

පුංචි බැංකු කෑල්ලක එල්ලිලා පස්ස හිරිවටෙනකම් ටියුෂන් ගිහින් ඉගනගන්නකොට හැමදාම අපි හිතුවේ කොහොමහරි පාස් වෙලා කැම්පස් යනවා කියල. ඕ ලෙවල් කරනකොට අපි හිතුවේ කවදාහරි ඒ ලෙවල් පාස් වෙලා කැම්පස් යනවා කියල. ඊටත් කලින් අපි හිතුවේ මං දොස්තර මහත්තයෙක් වෙනවා.. ඉංජිනේරුවෙක් වෙනවා කියල. ඉතින් එහෙම හිතාන අපි රෑ එළිවෙනකම් කකුල් වතුරේ ඔබාන පාඩම් කලා.. බනිස් ගෙඩියක් බත් මුලක් අරන් ගිහින් කාල පන්ති ගියා.. මහා අව්වේ කර වේවි.. මහා වැස්සේ තෙමි තෙමි.. අපි ඉගනගත්තේ අපේ හීනේ හැබෑ කරගන්න..අපේ අම්මල අප්පච්චිලා දහ දුක් විඳලා හම්බ කරලා උගැන්නුවාට ඒ අයට පස්සේ කාලෙක සලකන්න..

ඉතින් එහෙම ඉගනගෙන කැම්පස් ආපු ඔයාල මේ දවස්වල කරන අරගල ගැන දැක්කම මට හිතෙන්නේ ඔයාල ලංකාවේ බෙලහීන දේශපාලනේ තවත් එක ගොදුරක් වෙලා කියල. විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයින් හැටියට කොන්ද කෙලින් තියාගන්න ඕනේ ඔයාල මේ ලංකාවේ වැදගම්මක් නැති දේශපාලන බලවේග වල තවත් එක අතකොලුවක් වෙලා. ඉගනගන්න ආව ගමන පැත්තක තියල රූකඩ ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාර ගෙනියන බොළඳ රැල්ලට අහුවෙලා ගහගන ගිහින් ඉන්නවා දැක්කම මටනම් හිතට වේදනාවක් දැනුන..

මමත් ඔයාල වගේම පන්ති ගිහින් ඉගනගෙන විභාග ලිව්වත් කැම්පස් යන්න හම්බවෙන 20000 වන ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවට අයත් නොවුණු කුලකයේ එකෙක්. එත් මගේ පූරුවෙ වාසනාවට මගේ අම්මලාට පින් සිද්ධ වෙන්න මම පුද්ගලිකව ඉගෙනගෙන අද ගොඩක් හොඳ තැනක ඉන්නවා. එත් මගේ එක්ක එක පන්තියේ ඉගනගෙන කැම්පස් ගියපු සමහර යාලුවෝ අද මං ඉන්න තැනට කිට්ටුවට එන්නත් බැරිව ඉන්නවා. එහෙම උනේ එයාල ඉගනගන්න අදක්ෂ නිසාවත් වෙන දෙයක් නිසාවත් නෙවෙයි. ඒ අයත් ඉගනගත්ත. එත් කැම්පස් වහද්දි ගෙවල් වලට ගිහින් ආයේ අරිද්දි ඇවිත් ඉගෙනගෙන අපහු වහද්දි ගෙදර ගිය එකේ කාලය එයාලට නොලැබුන හින්දයි එහෙම උනේ.. එයාල කාලය එක්ක තිබ්බ රේස් එකෙන් පැරදුණා.. ඉතින් එයාලට උනෙත් කැම්පස් වල දේශපාලන අතකොලු වෙන්න. පිකට් කරන්න කඳුළු ගෑස් කන්න පොලිසි උසාවි වල රස්තියාදු වෙන්න කාලය වැය කරන්න. ඒ කරපු දේවල් වලින් රටට වෙච්ච යමක් නෑ. තමන්ගේ කාලය නැති උනා මිසක්..

අරගල කරන්න ඕනේ. ඒකත් එක සොඳුරු අත්දැකීමක්.. ඒත් සීමාවක් ඇතුව. අද දකින අරගල සීමා මායිම් නැති හුදෙක් චන්ඩිකම් කරන අරගල වෙලා.. මිනිස්සුන්ට ගහන්න ගෙවල් වාහන කුඩු කරන්න මිනිස්සුන්ගේ ගමනාගමන නිදහසට බාදා කරන්න අද අරගල වෙසින් ශිෂ්‍යයින් මෙහෙයවනවා. ඇත්තටම රටේ බුද්ධිමතුන් කියාගන්න ඔයාලට තරම් වැඩ නෙවෙයි නේද මේ?

ඔය අතරේ කැම්පස් වල තියන වර්ගවාදී පටු භේද ආදිය මටනම් හිතෙන්නේ කුහක කමින් කරන කෙනහිලි කියල. මේ කැන්ටිම තියෙන්නේ දුප්පත් දෙමාපියන්ගේ දරුවන්ට ඒකට තොපි එන්න ලජ්ජා නැද්ද? ඔය හොඳ හෝටල් තියෙන්නේ ගිහින් කාපියව් කියල බඩගින්නට කන්නට එන තමන්ගේම ෆැකල්ටියේ තවත් එක ශිෂ්‍යෙක්ට ශිෂ්‍යාවකට කියන්නේ පටු පන්ති භේදය මුල් කරගත් කුහක කමෙන් නෙවෙයිද? ඇත්ත සමහරුන්ට හොඳට සල්ලිය බාගේ තියෙන්න පුළුවන් ඒත් ඒ දරුවත් එන්නේ ඉගනගන්න. සමහරුන්ට පේන තරමට සල්ලි නොතියෙන්නත් පුළුවන්. ඉන්ටර්නැෂනල් ස්කුල් වලට ගියපු උන් එන්නේ නෑ කවදාවත් ඔය කැම්පස් වලට. උන් එංගලන්තේ ඇමරිකාවේ යයි. එහෙනම් මේ කාටද මෙහෙම කියන්නේ?

තව දෙයක් තම කැම්පස් රැග. පොඩි විහිළුවක් දෙකක් කරන අහිංසක රැග නම් ඕනේ කෙනෙක් එපා නොකියාවී. ඒත් දැන්? ලිංගික අසහනකාරයෝ අසහනකාරියෝ රෑනක් ම කැම්පස් එකේ ඉන්නවා කියන්න පහුගිය ටිකේ පුවත්පත් වල ගිය පුවත් ප්‍රමාණවත්. කෙල්ලන්ගේ කොල්ලන්ගේ කියල වෙනසක් නැතිවම මේ එන්නෙත් අර තියන කුහකත්වයේ තවත් එක පැතිකඩක්.

ඉතින් ඉස්කෝලෙන් හොඳට ගිය එකා කැම්පස් ගියගමන් මේ වෙනස් වෙන්නේ කොහොමද? ඒ ප්‍රශ්නය ඔබට බාරයි.. හිතන්න.. රටේ හෙට දවස ඔබ අතේ නම් අද ඔබ හොඳ පුරවැසියෙක් විය යුතුයි. ඔබේ කාලය නාස්ති නොකර ඉගනගන්න.. තරඟකාරී ලෝකයේ තරගයට ඉක්මනින් පා නගන්න.. අපි බලන් ඉන්නම්..

එසේනම් කඩතුරා ඉරා සත්‍ය දකින්න කාලයි මේ....

පිටසක්වල ජීවය... පුරාතනයේ සිට පැවතුනාද? III විදුලිය හා ආලෝකය

2012-01-03T20:56:00.002+03:00

මේ දෙදහස් දොළහ වසරේ ක්සැන්ඩරයාගේ කොළමේ පලවෙන පලවෙනි ලිපිය. ඉතින් ඔය කියවන හැමෝටම සුබම සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වගේම සියලු සුබ සිහින ඉටුවන නව වසරක් වේවා කියල ක්සැන්ඩර් ඉස් ඉස්සරලාම ඉතසිතින් ප්‍රර්ථනා කරනවා.

ඉතින් අවුරුද්දේ මුලදීම මම මේ හදන්නේ මගේ පිටසක්වල ජීවයක් ගැන කියවෙන කතා මාලාවේ 3 වැනි කොටස විදුලි භාවිතය ගැන කතා කරන්න. ඉතින් ඔයාල අද මේ අඩවියට ආවානම් මෙන්න මේ සබැඳි දිගේ ගිහින් මේ කතාවේ මුල් කොටස් කියවන්න පුළුවන්.

පිටසක්වල ජීවය... පුරාතනයේ සිට පැවතුනාද? I

පිටසක්වල ජීවය... පුරාතනයේ සිට පැවතුනාද? II

අද ලෝකේ විදුලිය කියන දේ නැතුවම බැරි දෙයක් වෙලා. කොච්චර නැතුවම බැරිද කියනවනම් සමහර රටවල විදුලිය නැති උනාම මිනිස්සු අවුල් වෙන තත්වෙට පත්වෙනවා. විදුලි සෝපාන කාර්යාල සාප්පු ආදී මෙකී නොකී හැම දෙයක්ම උඩුයටිකුරු කරන්න මේ විදුලියට පුළුවන්. ඉතින් මේ අපුරු බලය අතීත මුතුන් මිත්තන් දැකල තිබ්බේ අකුණු හරහා විතරක් කියන එක තමා අද බොහෝ දෙන පිළිගන්න මතය වෙලා තියෙන්නේ. ඉතින් මේ ශක්තිය විදුලි කෝෂ හැටියට ගබඩා කරගන්න පටන්ගත්තේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1800 ඉතාලියානු ජාතික ඇලෙක්සැන්ඩර් වෝල්ටා හොයාගත්ත බැටරියත් එක්කයි. ඒක 1836 දී ඩැනියෙල් සෙල් විසින් තවත් දියුණු කරලා තියනවා. ඔය විදුලියෙන් එලිය නිපදවාගන්න පටන්ගත්තේත් ඊට සමගාමීවයි. මේ විදුලි බල්බ නිපදවන්න ගොඩක් අය උත්සාහ කරත් මුලින්ම අපේ මතකයට එන්නේ තෝමස් අල්වා එඩිසන් මහත්මයාවයි. එත් මේ යට කලින් කවුරුත් ඔය විදුලිය ගැන දැනන් හිටියෙවත් පාවිච්චි කලේ වත් නැද්ද?

මේක කියවන ඔයාලගෙන් ගොඩක් දෙනෙක් බැග්ඩෑඩ් බැටරිය ගැන අහල නැතුව ඇති. 1936 බැග්ඩෑඩයේ කුජුට් රබු කියන ගමෙන් හමුවුනු මේ පහත තියන මැටි භාජනය හා ලෝහ පතුරු ක්‍රිස්තු පූර්ව යුගයේ පාවිච්චි කරන ලද බැටරියක කොටස්. මේවා අවම වශයෙන් ක්‍රිස්තු පූර්ව 250 ක් වත් පැරණි කොටස් බවට විද්‍යාඥයන් මත පල කරනවා.

අම්ලමය දියරයකට ලෝහ එනම් තඹ කූරක් වටා වූ යකඩ ආවරණයක් දැමීමෙන් නිපදවාගන්න කුඩා ප්‍රමාණයේ විදුලියක් මේ බැටරි වලින් ලැබිල තියනවා. ඉතින් මේ වගේ බැටරි වල බලය නිපදවන්න ඒ කාලේ විනාකිරි, මිදී යුෂ වගේ අම්ල භාවිතා කරන්න ඇති කියල විද්‍යාඥයන් විශ්වාසය පල කරනවා. මේ පහලින් තියෙන්නේ ඒ සරල ඇටවුම.

එහෙමනම් ඇලෙක්සැන්ඩර් වෝල්ටා කරේ නැවත සොයාගැනීමක් ද? බැටරියේ මුලාරම්භය වසර 2000 කටත් එහා අතීතේ සිදුවූවක්ද?

ඉතින් මෙයාකාර බැටරි ගණනාවක් සරල අටවුමක් මගින් එකතු කරගෙන මොනවාද කරන්න පුළුවන් කියන එක ගැන අදත් හරියාකාර මතයක් ප්‍රකාශ වෙලා නෑ. ඒ කොහොම වුනත් අපේ මුතුන් මිත්තෝ ජනප්‍රිය මතයට අනුව කියන විදියට ගිනි දල්වන්න ගිනිගල් හොයමින් දර අතුල්ලමින් ඉඳල නෑ නේද?

ඔයගොල්ලන් කවුරුහරි ඊජිප්තුවේ සංචාරය කරලා තියනවද? පිරමීඩ වලට? එහෙමනම් ඔයාල අනිවාර්යෙන් ඒවා ඇතුලේ තියන පටු බිංග දිගේ යන්න ඇති. ඉතින් ඒ යනකොට විස්තර කරන්නන් කියන්නේ ඒ පිරමීඩ මුල්ම කාලේ එලිය කරේ පන්දම් එළියෙන් කියල. ඒ කතා අහන ඔබ යන්තම් වත් ඔලුව උස්සල බලල නැතිද ඒ පිරමීඩ බිංග වල කොට වහලවල් දිහාවේ? එහෙම බලල බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒ වහල වල බැඳුනු කළු පාට දැලි තට්ටුව දකින්න නම් ඒ බලාපොරොත්තුව හරි යන්නේ නෑ. ඒ මොකද ඒවාගේ දැලි පොදක්වත් නෑ. ඉතින් එහෙනම් කොහොමද පිරමීඩ එලිය කරේ? හදන කාලේ උනත් මේවා එලිය කරන්න පන්දම් යොදවපු බවක් පෙනෙන්න නැත්තේ කිසිම චිත්‍රයකවත් දැලි හෝ දැලි මිශ්‍ර තෙල් අංශු දකින්න නැති හින්දයි. හොඳයි ඉතින් දැන් ඔයාල හිතනවා ඇති එහෙනම් පස්සේ කාලෙක මේ පිරමීඩ වල චිත්‍ර, සීලිම් එහෙම පිහදාන්න ඇති කියල. එත් ඒ තරම් පිරිසිදුව තියෙන්න පිහිදාන්න? එත් ඒ පුරාතනයේ විදුලි බල්බ තිබුනානම්?

ඉතින් ලයිට් බල්බයක් ගැන ඉතිහාසේ තියන සාක්ෂි හොයන්න අපි ඊළඟට යන්නේ ඊජිප්තුවට. ඊජිප්තුවේ පිරමීඩ වල තියන චිත්‍ර අතර කොහොමත් අපුරු චිත්‍ර තියනවා. ගුවන් යාන හෙලිකොප්ටර වගේම මේ පහත තියන චිත්‍රෙත් ගොඩක් දෙනාගේ ඇසට අසුවුන එකක්. ඊජිප්තුවේ දෙන්ද්‍රා හි හාතෝර් දේවාලයේ තියන මේ පහලින් ඇති චිත්‍රෙ ගැන පිටසක්වල ජීවය ගැන මත පළකරපු, ඒ වගේම චැරියට්ස් ඔෆ් ගොඩ්ස් පොත ලියපු එරිච් වොන් ඩැනිකන් කියන්නේ මේ චිත්‍රෙ පෙන්වන්නේ විදුලි බල්බයන් දෙකක් කියලයි. එත් මේ චිත්‍රෙ ගැන අරුත් දක්වන විද්වතුන් නම් කියන්නේ මේ චිත්‍රයේ නෙළුම් මල් දෙකකින් එන නාග රූප දෙකක් දැක්වෙනවා කියලයි.

ඉතින් ඒ කොහොම වෙතත් ඔයාල පරිස්සමෙන් බැලුවොත් බල්බයේ අග ඉඳල මේ හැම එකක්ම යම්කිසි බෝතලයක් වැනි දේකට සම්බන්ධ කරලා තියනවා දකින්න පුළුවන්. එහෙනම් ඒ සම්බන්ධය යා වෙන්නේ අර මුලින් දැක්ක වැනිම වූ ප්‍රමාණයෙන් විශාල බැග්ඩෑඩ් බැටරි සමුහයකටද ? එරිච් වොන් ඩනිකන් කියන පරිදි ඔහු මේ ඇත හදාබැලීම කරලා තියනවා. එත් ඔහු කියන්නේ නෑ ඔහු බල්බය දල්වන්න කොයිතරම් විදුලියක් භාවිතා කරාද කියල. ඒ ගැන නම් මට ඇති වන්නේ සැකයක්. එත් අපි ගල් යුගයේ යයි කියන, ලීවරයේ ප්‍රාථමික මට්ටම විතරක් දන්නා බව කියන ආදී මානවය විදුලිය ගැන මේ තරම් දනුමතිව මේ තරම් දෙයක් කළා නම් ඔවුන්ට විදුලිය ස්ථාවර කරන එක ඒ තරම් දෙයක් නොවෙන්න ඇති නේද?

මේ වීඩියෝවෙන් දැක්වෙන්නේ එරිච් වොන් ඩනිකන් අත්හදා බැලීම කරන විදිය..

හිතන්න... අද ලෝකය මොනතරම් දියුණුද? ඒත් ඒක එහෙමමද?

පිටසක්වල ජීවය... පුරාතනයේ සිට පැවතුනාද? II - ගුවන් යානා තාක්ෂනය

2011-12-06T08:30:00.002+03:00

සමාවෙන්න ඕනේ කට්ටියම ඉතින් මේ ලිපිය ප්‍රමාද උනාට. එත් කාර්යබහුල කාලයක අනන්ත බාදක මැදින් පැනල ඇවිත් ඔන්න මම අද කොහොමහරි මේ ලිපිය ලියාගත්තා. මේ ලිපියේ මුල් කොටස කවුරුහරි කියෙව්වේ නැතිනම් මෙතනින් ගිහින් කියවන්න පුළුවන්.

ගුවන් යානා ගැන කතා කරනකොට දැන් නම් පොඩි එකෙක් උනත් කියාවි ඒක හොයාගත්තේ රයිට් සහෝදරයෝ කියල. එත් ඇත්තටම එහෙමද උනේ? මේ ලෝකේ ගුවන් යානා තිබ්බේ 1903 දෙසැම්බර් මාසේ ඉඳලද? ඉතින් ඒ අපි දන්නා නුතන ඉතිහාසේ නේ. එහෙම බැලුවම ජෙට් යානාවක් අපේ අහසේ ගිහින් තවමත් අවුරුදු සීයක් නෑ. මොකද ජෙට් යානයයක් පළවෙනියටම ගුවන්ගත කරේ 1939 දී වෙන හින්ද. ඒ හෙන්කල් එච්ඊ 178. මේ ජර්මානු යානය ඇත්තටම ලෝකේ පලවෙනි ජෙට් යානාවද?

හෙන්කල් එච් ඊ 178 යානාව

ඉතින් දන්නා අතීතේ මේ දේවල් සිද්ධ උනාට 1960 දී ජීව විද්‍යාඥයෙක් උන ඉවාන් සැන්ඩර්සන් නිව්යෝර්ක් එයරොනොටික් ඉන්ස්ටිට්යුට් ආයතනයේ ආචාර්ය ආතර් පොලිසී ගේ මතවාද සමග මතයක් ඉදිරිපත් කරනවා, මේ පහත තියන කොලොම්බියානු රන්මුවා පිළිම ගුවන් යානාවන් කියල. මේ පිළිම ක්‍රිස්තු පූර්ව 500 ත් 800 අතර කාලයක් ගන්න නිර්මාණ. එත් මේවා හොයාගත් දවස් වලදී වර්ගීකරණය කරලා තියෙන්නේ සූමොර්පික් (zoomorphic) කියන ලේබලය යටතේ. ඒ කියන්නේ මේවගෙන් සත්ව රූප නිරූපණය වෙනවා කියන අර්ථයෙන්.

ඇත්තෙන්ම මේවා දිහා හොඳාකාරව බැලුවොත් ගුවන්යානා වල තියන රඩරය, තටු වගේම ෆියුසලාජ් කියන කොටසත් (භාණ්ඩ හා මිනිසුන් රැගන යන කොටස) පැහැදිලිව දැකගන්න පුළුවන්. කිසිම ආකාරයකට ඒවා සත්ව රූප වලට සමාන නොවෙන්නේ ඒ කාරණා හින්ද. ඉතින් මේ යාන දකින්නේ නැතිව මේ තරම් විස්තර ඇතිව අපේ පැරැන්නෝ මේ රූප හැදුවේ කොහොමද? එහෙම උනොත් හෙන්කල් එච්ඊ එස් 3 යානාව ලෝකේ පලවෙනි ජෙට් යානාවමද?

මේ පිළිම හොයාගත්තු තැනට කිලෝමීටර් සියගණනක් දුරින් තියන තවත් අරුම පුදුම ස්ථානයක් තම නස්කා කියන්නේ. පිරු රටේ නස්කා කාන්තාරේ තියන නස්කා චිත්‍ර අඩුම තරමින් ක්‍රිස්තු පූර්ව 300 ත් 500 ත් අතර කාලයකදී නිර්මාණය කරපු ඒවා බව සාමාන්‍ය පිළිගැනීමයි. 1994 දී යුනෙස්කෝ ලෝක උරුමයක් කරපු නස්කා චිත්‍ර ඇත්තෙන්ම බලන්න පුළුවන් වෙන්නේ උඩු ගුවනේ සිට පමණයි. 1930 දශකයේ ගුවන් ගමන් කියන දේ ආරම්භ වීමත් එක්ක මේ නස්කා කාන්තාරය හරහා යන ගුවන් නියමුවන් හා මගීන් තමයි මේ සුවිශාල චිත්‍ර මුල්ම වරට දැකල සොයාගෙන තියෙන්නේ. මේ චිත්‍ර වර්ග කිලෝමීටර් 450ත් 500ත් අතර ප්‍රමාණයක පැතිර තිබෙන යෝධ නිර්මාණ කීපයක් වෙනවා. මෙහි තියන විශාලතම චිත්‍රය අඩුම තරමින් වර්ග මීටර 250ක් ඉක්මවා යනවා. මේ චිත්‍ර අතරේ වඳුරන් මකුළුවන් වගේම කුරුල්ලන්ගේ රූප දකින්න පුළුවන්. ඒ අතර තියන සුවිශේෂීම නිර්මාණ දෙක වන්නේ මිනිස් රූපය සහ අත් වල චිත්‍ර සටහනයි. ඉතින් එතරම් කාලයකදී මේ වගේ විශාල චිත්‍ර ඇන්දේ කාගේ උවමනාවටද? ඒ චිත්‍ර උඩුගුවනට පෙනෙන්න අඳින්න තරම් ඔවුන්ට තිබ්බ උවමනාව මොකක්ද?

නස්කා චිත්‍ර වල වඳුරාගේ චිත්‍රය

චැරියට්ස් ඔෆ් ගෝඩ්ස් පොත ලියන ලද එරිච් වොන් ඩැනිකන් කියන විදියටනම් මේ අහස් යානා ගොඩ බාන්න හදපු නැවතුම් පොලක්. ඒ වගේම ධාවන පථ පේලියක්. නමුත් මේ භුමියේ තියන මටසිලිටු ගතිය ඒවගේ දේකට උචිත නැති බව විද්‍යාඥයන් ප්‍රකාශ කරලා තියනවා. එත් පුද්ගලිකව මගේ මතය කියනවානම් මම කියන්නේ මේ අහස් යානා බාන්න හදපු ධාවන පථයකට වඩා යානා වලට මග කියන මං සලකුණු බවයි. අත වනන මිනිස් රූපය මගින් එහි ගෙන්වාගන්න යානා වලට ඒ ඒ ගෝත්‍රවල ධාවන පථ ඇති දිශා පෙන්වාදීම මේ මගින් කරන්න ඇති.

ඒ එක්කම මේ ස්ථානයට උතුරින් තවත් කිලෝමීටර් සියගානක් ඇතුලත අරයක පිහිටන මෙක්සිකෝවේ බාක් නගරය එහෙමත් නැත්තම් පුරාණ මායන් වරුන්ගේ පලන්යාකේ නගරයේ තියන ටෙම්පල් ඔෆ් ඉන්ස්ක්‍රිප්ෂන් කියන පැරණි දේවාලයේ තියන පකාල් රජතුමාගේ සොහොන්ගේ සොහොන් පියන උඩ කොටා ඇති චිත්‍රය ඉතාම මතභේදයට තුඩු දුන් එකක්. එරිච් වොන් ඩැනිකන් කියන පරිදි මේ චිත්‍රයෙන් දැක්වෙන්නේ පකාල් රජතුමා මේ ලෝකය අත්හැර පිට ග්‍රහලෝකයක් වෙත ගමන් කිරීමක්. ඒ උනත් අනිකුත් පර්යේෂකයන් පුරා විද්‍යාඥයන් මේ මතයට එකඟ වෙන්නේ නෑ. ඒ උනත් මේ පහතින් දකින්න තියන ඒ රූපය දිහා ඔබ මදක් විමසිල්ලෙන් බැලුවොත් ඔබට පෙනේවි මේ පකාල් රජතුමා ඉන්න ඉරියව්ව නුතන ගගනගාමියෙක් තමුන්ගේ ෂටලයේ වාඩිවෙලා ඉන්න ඉරියව්වට සමාන බව. ඒ දෙයට අමතරව පකාල් රජතුමා තමන්ගේ දෑතින් යම් දෙයක් ක්‍රියා කරවන බව දකින්න පුළුවන්. පකාල් රජතුමාට පිටිපස්සෙන් තියන කොටස නිරීක්ෂණය කලොත් එහි රොකට් එන්ජිමක ඇති ගිනිසිළුවක් වැනි කොටසක් දකින්න පුළුවන්. ඒ එක්කම එහි දෙපසින් නගින දුම් රොටුත් දක්වා තියනවා දකින්න පුළුවන් වෙනවා.

පාකල් රජතුමාගේ සොහොන්ගැබේ ගල් පුවරුව මත කොටන ලද චිත්‍රය

මේ සම්පුර්ණ චිත්‍රය ඇත්තෙන්ම රොකට්ටුවක අකෘතියක් නම් මේ පැරැන්නෝ කොහොමද මේ දේවල් දැක්කේ? ඔවුන් සිය නායකයා වෙන්ව තරු වලට යන බව සිහියේ තබාගෙන සිටියේ ඔවුන් තරුවලින් පැමිණෙන්නන් දෙවි වරුන් ලෙසත් මරනින් මතු රජතුමා දෙව්ලොව යන බව විශ්වාස කල නිසාත්ද? එහෙමනම් මේ දෙවිවරු ඇත්තෙන්ම ආවේ රොකට්ටු වලින්ද?

මේ සාක්ෂි වලින් ඔප්පුවන්නේ මානව ඉතිහාසය සංස්කරණය විය යුතු බවද? නොඑසේනම් මේ මතවාද පිළිගන්න නුතන විද්‍යාවට බැරිද? ප්‍රශ්නය ඔබටයි ..

ප.ලි. : ඉරිදා පබ්ලිෂ් කරනවා කියා තිබුනාට මගේ ජාල සම්බන්ධයට හෙනහුරා පාත්වීම නිසා අද අඟහරුවාදා මෙය ඔබ අතරට පත්කරන්නට වීම සම්බන්ධව කණගාටුව පලකරමි.

IT ජීවිතේ

2011-11-27T15:01:00.001+03:00

මධුරංග ගේ සටහන් ලියන මධුරංග මලය දමපු මේ පොස්ට් එකට රිප්ලයි විදියට ලියවුන එකක්..

සවර් ම 21 ක්,

ස්විච් නම් ලෝකයක්

ඇයි රවුටර්?

අය්යෝ....

ඒ මදිවට

පාස්වර්ඩ් කෝටියක්

මොනිටරුත් දෙකතුනක්

මැදිකරන්

තව ඉතින්

ගෝලයොත්...

සිස්ටම් ඉශු එද්දී

ඕන් කෝල් ඩියුටි වැටෙද්දී

මීටින්වල හිරවෙද්දී...

අවුල් වෙනවා පවුල්

හරියට,

තේරුම්

නොගත්තොත්

අපි ගෙවන ජීවිතේ

අඟල් 17 තිරෙන් පිට ලෝකයේ.......

ප: ප: ලි: කාල වෙලා මඳකම නිසා ප්‍රමාද වූ පිටසක්වල ජීවය ගැන ලියවුන ලිපි පෙලේ මීළඟ කොටස මේ ඉරිදා බලාපොරොත්තු වන්න.

පිටසක්වල ජීවය.. පුරාතනයේ සිට පැවතුනාද? I

2011-11-05T12:14:00.001+03:00

පිටසක්වල ජීවය.. මේක ඉතාමත් විවාදාත්මක මාතෘකාවක්.. අද මං කතා කරන්න යන්නේ මේ බ්ලොගේ කවදාවත්ම කතා නොකරපු එත් මගේ හිතට ගොඩක් වැදුන මාතෘකාවක්. මේ ලෝකයේ පිටසක්වල ජීවයක් තිබුනද? එහෙනම් ඒවාට සාක්ෂි මොනවාද? තිබුනානම් ඒවා කොහේද? කියන දේ ගැන මම කොටස් වශයෙන් කතා කරන්නයි මේ සුදානම. මේ කතා බහේදී ආගම ගැන වගේම විවිධ පුද්ගලයන් ගැන කතා නොකරම බෑ. ඒ නිසා කතාව පටන් ගන්න කලින්ම මම ඒ සම්බන්ධව යම් කෙනෙක්ගේ හිත රිදෙනවනම් සමාව ඉල්ලනවා.

පිටසක්වල ජීවය කියන දේ එහෙමත් නැතිනම් අද්භූත ආගන්තුකයන් ගැන පුරාතනයේ ඉඳල පැමිණෙන සටහන් අපේ අතරේ තියනවා. එකම දේ අපි ඒ දේවල් බොහෝ විටම සාමාන්‍ය විදියට කියවන දකින නිසා මගහැරිලා යනවා. ඉතිහාසයේ විවිධ කාල වකවානු වලදී අපේ මුතුන්මිත්තන් විවිධාකාරයේ චිත්‍ර පිළිම ඒ වගේම සටහන් මගින් මේ අද්භූත අමුත්තන් ගැන කියල තියනවා.. ලෝකේ ගොඩක් ආගම් මේ දේ කියනවා. බය්බල් දේශනා වල, බුද්ධදේශන වල සක්වල ජීවයක් ගැන සඳහන් වෙනවා. ග්‍රීක් පුරාවෘත්ත වගේම මායන් ඉන්කන් ඊජිප්තු වගේම අපේ සිංහල ඉතිහාසෙත් මේ වගේ දේවල්වල සලකුණු තියනවා. එත් අපි මේ දේවල් සාමාන්‍ය ලෙස දකින්නේ ඒවා අපි නිතරම කියවන, නැවත නැවත පැහැදිලි කරන දේවල් උනත් ඒවාට මේ අර්ථ කතන නොදීම නිසා.. ඒ කියන්නේ අපි ඒ දේවල් මේ මාතෘකාව සම්බන්ධ කරගෙන කතා නොකරන නිසාවෙන්.

සක්වල ජීවින් දසදහසක් දෙනා අහන්න ආව සුත්‍ර පිටක බුද්ධ දේශනාවල පැහැදිලිව සඳහන් වෙනවා.. බුද්ධ දේශනා අහන්න එන දෙවිවරු අහස බබුළුවමින් ජේතවනාරාමයට ගොඩබැස්ස වග ග්‍රන්ථ වල සඳහන් වෙනවා. මහා මංගල සුත්‍රයේ මේ බව පැහැදිලිවම තියනවා. එවං මෙසුතන් ඒකන් සමයන් භගවා සවත්තියන් විහරති ජේතවනේ අනාථ පිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ අතකෝ අඟඥතරා දේවතා අභිඛන්ඨාය රත්තියා අභිඛන්ඨ වන්නන් කේවලකප්පන් ඔභාසෙත්වා යනුවෙන් කියන්නේ මෙවැන්නක් නොවේද? ඒ පාලි පිටකයේ තේරුම ගත්විට එය මෙසේ වේ. එක්තරා සමයක මා විසින් අසන ලදී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ජේතවන විහාරයේ අනේපිඬු ආරාමේ වැඩවසන එක කාලයක එකවිටම රාත්‍රී අහස විවිධ වර්ණයෙන් ඒකාලෝක කරමින් විවිධ වර්ණයන්ගෙන් බබුලමින් දේවතාවෙක් කෛලාසකුටයේ සිට පැමිණියා . මේ කියන්නේ විවිධ වර්ණ විහිදුවන යානයක නැගී විවිධ වර්ණයේ සඥ්යා එලි දෙන නුතන ගගනගාමි ඇඳුමක් වගේ දෙයක් ඇඳගත් කෙනෙක් මවු යානයේ සිට හෝ තමන්ගේ ග්‍රහවස්තුවේ සිට මෙහි පැමිණි බවක් නොවේද?

බයිබලේ සඳහන් වෙනවා දෙවියන් වහන්සේ ගිනි ජාලාවක් මැදින් එන බව..අහස ගිගුරුම් කවන සද්ද එක්ක ඇස අන්ධ කරවන එලි ගැන.. මේ මොනවාද? මේ අහස ගිගුම් දෙනා ශබ්ද එක්ක ආව ගිනි ජාලාවන් ආකාශ වස්තුවක් පහත් කරන දර්ශනයක් වෙන්න බැරිද? දෙවියන් වහන්සේ දශපනත දෙන්න මෝසස් සිනායි කන්ද මුදුනට අඬගහන වෙලාවේදී කියන්නේ කන්ද වටේට වැටක් බැඳලා ජනතාව එයට ලංවෙන එක වලක්වන්න කියල. බයිබලයේ එක්සොදස් 12:19 මෙහෙම කියනවා.. කන්දට පිවිසෙන අයට සීමා පනවන්න. එසේම ඔවුන්ට මෙලෙස කියන්න කන්ද තුලට නොඑන්න. අඩියක් හෝ නොතබන්න. සීමා පසුකරගෙන එන කවරෙකු හෝ වේවා.. ක්ෂණික මරණයට පත්වනු ඇත,.. ඒ ලෙස කියන්නේ ඇයි? අභ්‍යවකාශ යාන පහත් කරන විට ඇතිවන පොලව දෙදරීම, ගෑස් එන්ජින් වල දුම සහ ගිනි සමග එන අධික ශබ්ද මේ ආදී කල්පිත මිනිස්සු පුදුමයටත් භීතියටත් පත්කරන දේවල්. ඉතින් ඒ දේවල් වලින් උන්ව පුදුම කරව උන්ට දෙන්න යන මහාර්ඝ දේ ගන්නටවත් නොසිට පලා ගියොත්? එහෙමනම් මදක් සිතින් මවාගන්න.. මේ අපි අද දකින සයිෆයි සිනමා දර්ශන ඒ කාලයේ ඒ මිනිස්සුන්ට පෙන්නුවොත් ඔවුන් ඒවාට මොනවා කියාවිද?

ආගම ගැන එහෙම කියද්දී, නොකියම බැරි තවත් දෙයක් මගේ මතකයට එනවා. ඒ තම රාම රාවණ යුද්ධය.. මේ යුද්ධයට සම්බන්ධ දෙයක් අදටත් ගාල්ල රූමස්සල තියනවා. ඒ තමා රූමස්සල කන්ද. රාම කුමාරයාගේ පිරිස යුද්ධයෙන් තුවාල වෙද්දී ඔවුන්ට බෙහෙත් කරන්න මේ රූමස්සල පර්වතය හිමාලයේ ඉඳන් ගෙන ආව බව තමා අදටත් ජනප්‍රවාදයේ එන්නේ. ඒ වගේම රාම රාවණ කතාවලත් සඳහන් වෙන්නේ. පුදුමයකට වගේ මේ රූමස්සල වැවෙන සමහර පැල ලංකාවේ ඒ අවට කොතනකවත් නැති බවක් තමයි දැනගන්නට තියෙන්නේ. එත් ඒ පැල හිමාලයේ වාර්තා වෙලා තියනවා. එහෙමනම් මේ රූමස්සල ඇත්තෙන්ම ගලවාගෙන ආව ඔසු උයනක්ද ? එහෙමනම් ඒ කොහොමද? රාම රාවණා කතාව ගැන කියද්දී තව එක දෙයක් කියන්න වෙනවා. ඒ දඬු මොනර යානයෙන් ගමන් බිමන් ගිය රජකෙනෙක් විදියට රාවණ රජු ඉතිහාසයේ සඳහන් වෙනවා. එහෙනම් සමකාලින රාම සතුවත් මේ තාක්ෂණය නොතිබෙන්න හේතුවක් නෑ..

ග්‍රීක කතාවල එන ඔලිම්පස් කන්ද ගැන ඔයාල හැමදෙනෙක්ම අහල ඇති.. ග්‍රීක් කතාවලට අනුව ඔලිම්පස් කන්ද මුදුන දෙවියන්ගේ වාසස්ථානය වෙලා තියනවා. නායක සියුස් දෙවියන් ප්‍රමුඛ දේවතාවුන් මේ කන්දේ ඉඳන් ලෝකය පාලනය කරලා තියනවා. ග්‍රීක කතා වල සමහර තැනක කියනවා ඔලිම්පස් කන්ද මුදුන සමහර විටක ගිගුරුම් අකුණු එක්ක අහසට එසැවිලා යනවා කියන එක.. ඒ එක්කම ඒ පළාතම වලාකුලින් වැහෙනවා කියලත්.. මේ කියන්නේ ඔලිම්පස් කඳු මුදුන උඩ අභ්‍යවකාශ යානාවක් තිබුන එකක්ද? එක ගුවන්ගත් වෙන වෙලාවට එන ගෑස් දුම් ආදී දේවල්ද? ඒ එක්කම ඇපලෝ දෙවියා ගැන ග්‍රීක් කතා වල වගේම රෝම කතා වල එකම නමින් කියන්නේ ඔහු ගිනි සිළු විහිදුවන වාහනයෙන් අහස පුරාම ඇවිද්ද බව. ඒ ඇපලෝ දෙවියන් කියන්නේ ජෙට් යානයක් වැනි දෙයක් ගෙනියන නියමුවෙක්ද?

එහෙමනම් මේ පහත පින්තුර ටික බලන්න.. අපේ මුතුන් මිත්තන් එදා ඒ දක්කාවූ දේ ඔවුන්ට තේරුම් ගතහැකි ලෙස සටහන් තබා ඇති හැටි.. මේ පින්තුර සම්බන්දයෙන් වැඩි විස්තර අපි ඊලග ලිපි එක්ක කතා කරමු...

මේ ඇන්ටිකතියරා මැෂින් නමින් හඳුන්වන වසර 2000 පමණ පැරණි පරිගණකය

පැරණි ගගනගාමි පිළිමයක්.. මේ පිළිම දෙකේම හෙල්මට පලන්දාගන ඉන්න බව පේනවා නේද? ඒ වගේම එකක ගගනගාමියගේ ඇඳුම සම්පුර්ණයෙන්ම නුතන ගගනගාමී ඇඳුමට අතිශය සමානයි.. එහෙනම් මේ වසර 2000 කට එහා අපේ මුතුන් මිත්තන් මේ පිළිම අඹන්නේ හිතලුවකින්ද? බලන්න සම්පුර්ණ පිළිමයේ ගගනගාමියගේ හිසවටා ඇති විදුලි ආලෝක පද්ධතිය?

දකුණු ඇමරිකාවෙන් සොයාගන්න ලද මේ රන්මුවා ආකෘතිය නුතන ජෙට් යානාවක් වගේ නේද? එහෙමනම් මේත් හිතලුවක්ද? මේ ආකෘතියේ 10 ගුණයක් විශාල අනු ආකෘතියක් පියාසර කර අත්හදා බලා තියනවා. එහිදී හොයාගෙන තියෙන්නේ මේ ආකෘතියට සම්පුර්ණ පියාසර හැකියාව තියන බවක්.. ඉතින්, මේවා දකින්නේ නැතිව ඔවුන් මේ නිර්මාණ කරන්නේ කොහොමද? එහෙමනම් එදා අදට වඩා දියුණු තත්වයක් තිබුණාද?

සිංහලයන්ව සුද්දන්ගේ වහල්ලු කිරීමට හදා ඇති “කං කං බූරු” නම් තකතීරු ක්‍රීඩාව

2011-10-29T14:11:00.000+03:00

පහත ලිපිය සිංහල බෞද්ධයා වෙබ් අඩවියේ පලකොට තිබී කතෘගේ ලිඛිත අවසරය මත මෙහි නැවත පළකර ඇත. මුල් ලිපිය සඳහා සබැඳිය වෙත යොමුවන ලෙස කරුණාවෙන් ඉල්ලා සිටිමි.

සිංහලයන්ව සුද්දන්ගේ වහල්ලු කිරීමට හදා ඇති “කං කං බූරු” නම් තකතීරු ක්‍රීඩාව
By DK, on October 28th, 2011

‎”බා බා බ්ලැක් ෂීප් ” ළමා ගීතය පෙර පාසැල් සහ ප්‍රාථමික ශ්‍රේණි සඳහා යොදා ගැනීම ස්කොට්ලන්තයේ මෑත දිනක සිට තහනම් කර ඇත.. එම ගීතයේ සම්භවය ගැන කවුරුන් මොන විශ්ලේෂණ ඉදිරිපත් කළත්, එය අධිරජ්‍යවාදී යුරෝපයට සහ ඇමරිකාවට වහළුන් ලෙස ගෙනා කළු අප්‍රිකානුවන්ගේ දරුවන්ට සහ අප්‍රිකාවේ සෙසු කළු දරුවන්ට සුදු ජාතිකයන්ට හිස නමා අවනතවීමට ඉගැන්වීම (වහල් මානසිකත්වය දීම) සඳහා කිතුණු පූජක වරුන් විසින් නිමවන ලද ගීයක් බව දන්නෝ දනිති.. එම ගීය තහනමට හේතු වූයේ එය නිසා කළු දරුවන් පාසැල් වලදී අපහසුතාවයට ලක් වන බවට කළු ජනතාවගේ සංවිධානයක් කළ පෙන්වා දීමය..

‎මේ පුවත ඇසූ මට, අපේ රටේ දරුවන් අතර තවමත් කෙරෙන “කං කං බූරු” නම් කවිය වටා ගොණු වූ අමන ක්‍රීඩාව සිහියට නැඟිණි.. ඒ ක්‍රීඩාවද පෘතුගීසින් විසින් සිංහල දරුවන්ට වහල් අවනත භාවය හුරු කරවීම සඳහා නිමවන ලද්දකි.. එහිම පිලිපීන අනුවාදයක්ද, මුරුසි අනුවාදයක්ද, ගෝවේ අනුවාදයක්ද ඇත..

‎”බා බා බ්ලැක් ෂීප්” ගීතයෙන් කළු නීග්‍රෝ දරුවන්ට ක්‍රිස්තියානියට කීකරු වීම මුලින් ඉගැන්වේ.. ක්‍රිස්තියානි බයිබලයේ ජනතා සමූහයන් “බැටළුවන්” ලෙස හැඳින්වෙන අතර ජේසුස් වහන්සේ, පේදුරු තුමන් ප්‍රධාන පූජකයන් සියල්ල “එඬේරුන්” ලෙස හැඳින්වේ.. (උදා: අපේ රටේ අග රදගුරු තුමෙකු පත් වූ විට, එතුමා හඳුන්වනු ලබන්නේ “කොළඹ එඬේරාණෝ” යනුවෙනි.. හලාවත රදගුරු වරයට පත්වුවහොත් “සලාපුර එඬේරාණෝය”.. ජේසුස් වහන්සේ “යහපත් එඬේරා” වෙති..) .. ඒ අනුව අඬ ගසන විට එයට අවනතව එන “බැටළුවන්” මුලින් හුරු කරන ලදී.. අනතුරුව එයට “බ්ලැක්” යන්න යෙදීමෙන්, “සුදු” සම ඇති අයට අවනත වන පණිවිඩය එයට කවන ලදී.. එවිට සුදු ජාතිකයන් යමක් අසන විට “Yes Sir, Yes Sir” කියා කීකරුව පිළිතුරු දීම හුරුවේ.. ඉන් පසුව ඔවුන් කරන්නට අණ කරන සේවාව කීකරුව ඔවුන්ට කර දීමට හුරු කෙරේ.. සුදු ජාතිකයන් “ස්වාමියන් ලෙස සහ ස්වාමි දියණියන්” ලෙස සැළකීමට හුරු කිරීමද මෙයට අන්තර්ගතය.. (“One for my master..” යනාදි වශයෙන්) .. අනතුරුව “One for the little boy who lives down the lane” යන පදයෙන්, “අනාගතයේ වැඩිහිටියන් වන්නට සිටින, වත්මන් සුදු ජාතික දරු පරපුරටද, එලෙසෙම දාස කම් කරන බවට” නීග්‍රෝ දරුවන් ලවා කියවා ගනිති..

‎අපේ සිංහල දරුවන් අතර තාමත් ජනප්‍රිය තකතීරු ක්‍රීඩාවක් වන “කං කං බූරු” ක්‍රීඩාවද එවැනිම සම්භවයක් සහිත ක්‍රීඩාවකි.. (එය ආවේද පල්ලියෙන් වග දන්නෝ දනිති..) .. පෘතුගීසියෙන් “බෝයිර්, බොයා, බූරු” ආදියෙන් හඳුන්වනු ලබන සත්වයාට අප “බූරුවා” කියන්නට පටන් ගත්තේ, ඒ බසෙන් ආ උරුමයක් ලෙසය.. “එන්න, එන්න” කීම, ලතිනාක්ෂර හෝඩිය කර ගත් පෘතුගීසි බසින්ද “කම්, කම්” (Come, Come) යන්නම වෙයි.. (මෙය ඉංග්‍රීසියෙන්ද මෙසේමය..) .. ඒ අනුව පාදිලි තුමා හෝ ඔවුන් පත් කරනු ලබන ගුරුවරයෙකු, සිංහල පැටවුන්ට “කම්, කම් බූරු” (මෙහෙ වරෙං බූරුවෝ) කියා අඬ ගසති.. පෘතුගීසි බසින් (සහ යුරෝපා භාෂා රැසකින්) “Si” යනු “‍ඔව්” (Yes) යන්නය.. එබසින්ම “සිංඥ්ඥෝරු” යන්න “මහත්තයා, උත්තමයා, උතුමා” (Mister, Lord, My Lord, Eminence) යන අරුත් සහිතය.. එවිට “සී, සිංඥ්ඥෝරු” යනු “ඔව් මහත්තයා හෝ ඔව් උත්තමයෝ” යන්න වන්නේය.. සිංහල පැටියාට “වරෙං වරෙං බූරුවෝ” කියන විට, ඒකා “ඔව්, උත්තමයෝ” කියාගෙන දුවගෙන එයි.. එතනින් එහාට “මම කියන දේ අහනවද?..” “ඔව්..” “එහෙනම් දුවලා, දුවලා ගිහින්..” ඒ කොටස් එලෙස සැකසී ඇත්තේ ඇයි දැයි දැනටමත් ඔබට වැටහී ඇතුවාට සැක නැත..

‎“බා බා බ්ලැක් ෂීප්” තුළින් පරම්පරා ගාණක් තිස්සේ ඔළුවට කවන ලද දෙය නීග්‍රෝ සහෝදරවරුන් ඔළුවෙන් බිමට බා ඇතත්, “කං කං බූරු” හරහා ඔළුවට ඔබන ලද දෙය තවමත් බා ගන්නට අසමත් ඇත්තෝ සුදු ජාතිකයන් කියන දෙය “විචාර බුද්ධියෙන්” නොබලා, දණ්ඩ නමස්කාරයෙන් පිළිගනිති..

වීකෙන්ඩ් ස්පෙෂල්

2011-10-28T16:07:00.001+03:00

ඔන්න පලවෙනි එක ඊජිප්ෂන් කතාවක්..දවසක් ඊජිප්ෂන් එකෙක් උගේ ගේ ඉස්සරහ පත බෝඩ් එකක් ගහල නෝ බාර්කින් කියල. උගේ ගේ ඉස්සරහ ඒ එකමඩේෂන් එකේ උන් ඔක්කොම වාහන පාක් කරනවලු ටිකක් හෙවන හින්ද. ඕක ගහල දවස් දෙකකින් විතර මෙන්න මු පරල වෙලා වගේ ලංකාවේ එකෙක්ටයි ඉන්දියන් එකෙක්ටයි බනින්න තියාගෙන උන් වාහනේ පාක් කරලා යන්න හදද්දිම වගේ.

හියර් නෝ බාර්කින් වයි යු බාර්ක්? ඊජිප්ෂන් එකා අහනවා.. නෝ බාර්කින්? ඕකේ.. නව් හූ බාර්ක්ඩ් ? යු ආර් ද වන් හූ බාර්ක් ඇට් අස්... ඉන්දියන් එකයි අපේ එකයි ගේම අතාරින්න ලෑස්ති නෑ

අයි නෝ බාර්ක්. සී අයි රයිට් නෝ බාර්ක්. යු බාර්ක් කාර් හියර්.. හියර් නෝ බාර්ක්... නෝ... බාර්ක් ඌ කෑගහනවා.. අපේ එකාට එක පාරම මීටර් වෙලා මු මේ කියන්නේ කාර් එක පාර්ක් කරන්න එපා කියල නේද කියල. ඌ අහල යු ඩෝන්ට් වෝන්ට් අස් ටු පාර්ක් හියර් ? යස් යස් නෝ බාර්ක් හියර්.. ඒ පාර ඊජිප්ෂන් කාරය කියනවලු..

මොකද දන්නවද සීන් එක.. අරාබි බාෂාවේ පී අකුර නෑ, තියෙන්නේ බී.. ඌ ඉතින් දන්නා අරාබි විදියටම නොදන්නා කඩ්ඩෙන් නෝ පාර්කින් කියල ලියල.

ඔන්න මේක පිලිපින් කතාවක්...මට මේ ලඟදි උන දෙයක් මේක. අපේ ඔෆිස් එකේ එකියක් කෑමක් හදාගෙන ඇවිත් ඒ මොකද්ද කියල ඇහුවාම කියනවා දිස් ඉස් ඉන්කාන්.. ඉන්කාන්.. දිස් ඉස් බ්‍රසිල් ෆූඩ් කියල. . මං හිතුවෙම මේ කෑමේ නම ඉන්කාන් කියල,.. කොයිකටත් මං තව ටිකක් විස්තර අහන්න ගත්ත..... එකී කියල තියෙන්නේ ඉන් කෑන්, ඉන් කෑන්.. කියල.. බැලින්නං මේ කෑන් කරපු කෑම ජාතියක් නේ.

තවත් කතා එමටය.. මතක් වන පිළිවෙලට දාන්නං

ඔෆිස් එකේ රස කතා..

2011-10-27T09:28:00.002+03:00

අද පොස්ට් එක වෙන් වෙන්නේ ලේබනානියෙක් ගැන කියන්න. මං මේ පොස්ට් එකේදී උගේ ඇත්තම නම පාවිච්චි කරන්නේ ඌ කවදාවත් බ්ලොග් කියවන්නෙත් නැති ඒ වගේම කියෙව්වත් මේකට මේක මලාට තේරෙන්නෙත් නැති හින්ද..

අපේ කතා නායකයා තමා බෂීර්. මිනිහ අපේ බේකරියේ පේස්ට්‍රි චෙෆ්. පොර ලෙබනන් වල හෙන ලොකු හෝටල් වල වැඩ කරලාලු ඇවිත් තියෙන්නේ. ඒ උනාට කඩ්ඩ නම් සුපිරිම කඩ්ඩක්... ඔන්න දවසක් මුට කවුදෝ කස්ටමර් කෙනෙක් කේක් එකක් හදන්න ඕඩර් එක දීල ගිහින් ළමයාගේ උපන්දිනේට. කොල්ල ඉල්ලලා තියෙන්නේ තද රතු ෆෙරාරි කාර් එකක් කේක් එක හැටියට. ඔන්න ඉතින් අපේ මෑනුත් වැඩේ පටන්ගෙන දැන් කේක් එක එහෙම හදල ගානට කපල කොටලා වටේ අයිසින් කරන්න සෙට් වෙනවලු.. ඔය අස්සේ බේකරියේ ඇසිස්ටන්ට් පේස්ට්‍රි චෙෆ් ඔතනට සෙට් වෙලා. ඌ ජේම්ස් කියල මීගමුවේ කොල්ලෙක්.. ඌ අහල චෙෆ් ඩු යු නීඩ් එනි හෙල්ප් කියල?

අපේ චෙෆා දැන් ජේම්ස්ට කියනවලු.. යු.. යු.. පුට් රෙඩ්,. නොට් රෙඩ්.. රෙඩ් රෙඩ් රෙඩ් කියල..

ජෙමා ඇඩ්රස් නැතුව කල්පනා කරනවලු මොනවාද මුට මේ ඕනේ කියල ...මොනාද දන්නවද මු කියල තියෙන්නේ?

මේ කාර් එකට තද රතු පාට දාපන් කියල.. (යු -මේ | යු - කාර් එක | පුට් රෙඩ් - රතු පාට දාපන් | නොට් රෙඩ් - රතු නෙවේ | රෙඩ් රෙඩ් රෙඩ් - තද රතු..)

ඔන්න තවත් දවසක් අපේ චෙෆා කේක් පෙට්ටි ඕඩර් කරන්න වෙයර්හවුස් එකට කතා කරලා. මෙහෙ කේක් පෙට්ටි ස්මෝල් මීඩියම් ලාජ් කියල සයිස් තුනකින් තියෙන්නේ. ඉතින් ඌට ඔය සයිස් ඔක්කොමත් දැන් ඕනෙලු . ඉතින් මු දැන් වෙයර්හ්ව්ස් එකට කෝල් කරලා කියනවලු..

නලින්, යු සෙන්ඩ් ස්මෝල්, බිග් ,බිග් බිග් බිග්, ටුඩේ මෝල්

හරිනේ.. අපේ නලියා ෆුල් මෝල් වෙලා පැයබාගයක් විතර කල්පනා කරනවලු මොකද්ද කරන්නේ.. මොනවාද දැන් ඌ යවන්න ඕනේ කියල. අනිතිමට පොර හැම සයිස් එකක්ම යවල වැඩිනම් ආයේ එවයි නේ කියල..

මොකද දන්නවද සීන් එක?

මු මීඩියම් එකට කියන්නේ බිග්.. ඉතින් ආයේ එතනින් එහාටත් සයිස් තියනකොට කියාගන්නත් එපායේ.. ඒ හරියට මූ කියල තියෙන්නේ බිග් බිග් බිග් කියල..

බයිසිකල් හදිය...

2011-10-25T13:30:00.002+03:00

ඔන්න එකෝමත් එක ඩයල් එකක් වෙනසකටත් එක්ක ට්‍රිප් එකක් යන්න තීරණය කරාලු බයිසිකලෙන්.

යන්නේ තනියෙන්......අනික හෙන දිග ගමනක් ....

ඔන්න ඔහොම ඉතින් මිනිහ යනකොට එක හරියකදී හම්බුනාලු මහා පතසාර කන්දක් ....පොරත් ඉතින් ඩයල් එක වගේ කන්ද පාගන්න ගත්තලු....ටිකක් යනකොට මෑන්ට හොඳ ගණන්....අම්මෝ පපුවත් රිදෙනවලු....පොර වගේ වැඩේට බැස්සට දැන් ඉතින් වැඩේ අමාරුයිලු.....කරකියාගන්න දෙයක් නැතුව පොර බයිසිකලේ පාරෙ අයින් කරන් නැවත්තුවලු. පැත්ත පලාතක මිනිස් පුළුටක් නෑලු....අහිංසකය වාහනයක්වත් අල්ලගන්න කියල ඉතින් පාර අයිනෙන් ඇන බාගෙන ඉන්නවලු..

ඔහොම පැයක් විතර ඉන්නකොට ඔන්න බොලේ පිඹගෙන එනවලු රතු පාට Ferrari කාර් එකක්...ගිනි කුරුල්ල වගේ. වෙන වාහනෙකුත් නැතිව කරන්න දේකුත් නැති හින්ද ඕන මගුලක් කියල මිනිහ අත දැම්මලු ...කාර් එකත් මනුස්සකමට කරාස්.. සස් .. ගාල බ්‍රේක් පාරක් ගහල නවත්තපි......

"මොකද අවුල ?"
"මම මේ බයිසිකලෙන් ගමනක් යනගමන්...මට මේ කන්ද නැගගන්න හරිම අමාරුයි....බැරිද ලිෆ්ට් එකක් දෙන්න පොඩ්ඩක් ..?"
"අපොයි දෙන්නම්....හැබැයි පොඩි අවුලකට තියෙන්නෙ ඔයාගෙ බයිසිකලේ තමයි...ඕක දාගෙන යන්න මේකේ ඉඩ නෑනේ....ඕකත් අරන්යන්න ඕනමද ?"
"අනේ ඔව්....මේකනම් දාල යන්න බෑ"

මදක් කල්පනා කළ ferrari එකේ රියදුරු තෙමේ....

"හොඳයි....අපි මෙහෙම කරමු.....මගේ ගාව තියෙනව දිග කඹයක්....මම ඒකෙ එක කොනක් මගේ කාර් එක පිටිපස්සේ ගැටගහල අනිත් කෙලවර ඔයාගේ බයිසිකලේ ගැටගහන්නම්.....ඊට පස්සෙ ඔයා බයිසිකලේ ඉඳගෙන හෙමින් සැරේ එන්න....මම ඔයාව ගානට ලතාවට හෙමින් හෙමින් ඇදගෙන යන්නම්....හදිසියෙවත් මම යන වේගේ වැඩී වගේනම් ඔයා ටක් ගාල ඕකෙ බෙල් එක ගහන්න....එතකොට මම ටකස් ගාල slow කරන්නම්....එලනේ ?"

ඔන්න ඉතින් මේ විදියට අපේ බයිසිකල් කාරයව කන්ද උඩට හෙමින් හෙමින් ඇදගෙන යනකොට...එකපාරටම කොහෙන්දෝ ආපු BMW කාර් එකක් සිං......ගාල Ferrari එක පහු කරන් ගියා නෙව...ඒ මදිවට කින්ඩියට "පෑක්" ගාල හෝන් පාරකුත් ගහගෙන....

මලා....මේක දැක්ක විතරයි අපේ ferrari එකාට මල පැනපි...
"අඩෝ..... ව්....BMW එකක් මාව පහු කරන්න ?!!??!!...එව්වා කොහෙද?? යමන් මයේ දෙයියො!!! "කියල.......පොරට පිටිපස්සේ ගැටගහල ඇදන් එන බයිසිකල් කාරයත් අමතක වෙලා "බ්‍රර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්රාරං" ගාල රේස් කරන් ඇද්දුවේ නැතෑ.....

ඔන්න දැන් ferrari එක BMW එක අල්ලන්න පාගල යනවලු ලෙල්ලටම....අනේ අර බයිසිකල් බුවා...."වේගේ වැඩී .වේගෙ වැඩී"...කිය කිය බෙල් එක ගහනවලු ටලන් ටලන් ගාල එක සීරුවට... අත කැඩෙනකන්...කොහෙද.....වාහනේ එලවන එකාට ඒ ගැන සිහියක්කත් නෑ... ඌ BMW එක පස්සේ ඔරේ තියල පාගනවලු.

ඔහොම යනකොට ඔන්න එනවලු පොලිස් චෙක්පොයින්ට් එකක්....ඒකෙ රාලහාමි මීටරේ ඇල්ලුවම ...මෙන්න බොලේ වේගෙ 200 ට ඔන්න මෙන්න ලු....පොරත් ඉතින් අත දැම්මලු නවත්තන්න කියල....කොහෙද.....පොරව ගණන් ගත්තේවත් නැතුව වාහන ටික ගියාලු පිඹලා.....

දැක්ක දෙයින් ෆුල් හොල්මං වෙලා ගිය රාලහාමි..ටක්ගාල එයාගේ වෝකි ටෝකි එකෙන් කතා කරාලු ඊළඟ චෙක්පොයින්ට් ඒකෙ ඉන්න රාලහාමිට....කතා කරලා මෙහෙම කියනවලු

" ඕයි ඕයි .....ඔන්න දැන් මෙතනින් ගියා BMW එහෙකුයි ferrari එහෙකුයි පිඹගෙන 200 ට විතර.....දැන් ඔය පැත්තට ඒවි.....ඒක නෙවෙයි අයිසේ වැඩේ.....ඒ දෙකට ඔන්න මෙන්න පිටිපස්සෙන් සයිකල් කාරයෙක් හිටු කියල පැදගෙන එනවා ඒ වේගෙන්ම...ඒ මදිවට ඒ යකා නවත්තන්නෙම නැතුව උගේ බෙල් එකත් ගහනව ටලන් ටලන් ටලන් ගාල අර කාර් දෙක ඕටෙක් කරන්න...."

(මේක මං ඊයකින් උපුටාගෙන සුළු සාරාංශයක් කරන ලදී. සියලු හිමිකම් මේක ඔරිජිනල් ලියපු එකාගේය)

අලුත් කොල්ලා...

2011-10-21T19:04:00.000+03:00

මේ කතාව මතක් උනේ දුමියගේ කට කහන කතාවල මෙන්න මේ පොස්ට් එක කියවන්න ගිහිල්ල.

ඉස්සර මං එක්තරා ඉන්ස්ටිටියුට් එකක ඉගනගත්ත කිව්වනේ. ඉතින් එහෙ මං ඉගනගන්න කාලේ මට ස්ට්‍රක්ට්ච්ර්ඩ් ප්‍රෝග්‍රෑම් මෙතර්ඩ්ස් කියන සබ්ජෙක්ට් එක ඉගැන්නුවේ ඒකට ඉන්න හොඳම ගුරුවරයා.. ඒ තමා අපේ විකුම් සර්. විකුම් සර් කියන්නේ ඇවිදින ඩේටාබේස් එකක් වගේ. එස්කිව්එල් වගේ එව්වා යද්දී එද්දී සාක්කු වලිනුත් වැක්කෙරෙනවා. හරි එකෙන් මේකෙන් කතාව පිට පනිනවා.

මම එතකොට ඔය ඉන්ස්ටිටියුට් ඒකට ගිහින් මාස 5 වත් නැතුව ඇති එත් ඒ වෙනකම්ම ඔය මහප්‍රාණ ජීවියා මගේ ඇහැට දැකල තිබ්බේ නෑ. මං ඉතින් කොල්ලෝ කියන එව්වයින් හිතන් හිටියේ හෙන මහත බඩක් තියන කන්නාඩි දාන මැදි වයසේ පොරක් වෙන්න ඇති කියල. අයි ඉතින් එහෙම සයිස් එකේ දැනුමක් තියන එකෙක්ට කෙට්ටු බඩක් පිහිටන්නේ කොහොමද දවස තිස්සෙම කොම්පියුටරේ ලගිද්දී? ඒ මදිවට විකුම් සර් මාස්ටර්සුත් කරලා ලු. එහෙනම් ඇස් දෙකට සැහෙන්න මහන්සි වෙන්න එපැයි. අනික වයස කිව්වෙත් 30 වගේ. ඔන්න ඔහොමයි මං ඉතින් මගේ ෂර්ලොක් හෝම්ස් තියරිය හදාගත්තේ.

දැන් අපේ බැච් එකේ උන්ගේ වාරේ ස්ට්‍රක්ට්ච්ර්ඩ් ප්‍රෝග්‍රෑම් මෙතර්ඩ්ස් ඉගනගන්න. ඉතින් කට්ටියම ඔන්න අදාළ දවසේ ලෙක්චර් රූම් එකේ වාඩිවෙලා එහෙම ඉන්නවා. මමත් ඉතින් ෆුල් ආතල් පිට කදේකුත් දමාන ඉන්නවා මගේ අති ජාත මිත්‍රයෝ එක්ක. අපේ බැච් එක එක්ක එදාම අලුත් ජුනියර් බැච් එකක් එකතු කරලා තිබ්බා. ඉන්ස්ටිටියුට් එකේ උන්ගේ මුල්ම වාරේ ඒක. ඒ හින්ද අපි උන්ව ඒ තරම් අඳුරන්නෙත් නෑ. ඔය අස්සේ මට පෙනුන තව අලුත් කොල්ලෙක් එනවා. ඩෙනිමක් ගහල, ජර්සියක් වගේ ස්පෝර්ට්ස් ටී එකක ඇඳලා, පොත් තුන හතරක් අතකින් එල්ලගෙන මු දැන් කඩාගෙන එනවා. ඒ වෙද්දී පන්තිය පටන්ගන්න විනාඩි කීපයයි තිබ්බේ. මගේ එක්ක මු දුර තියාම හිනාවක් එහෙමත් දාගෙන දොර ඇරගෙන පන්තිය ඇතුලට අවා.ඒ ක්ෂණිකව ඉතින් මමත් වටපිට බලල මුට ඉන්න තැනක් තියේද කියල බැලුවේ අර ඌ පොඩ්ඩක් මනුස්සකමක් පෙන්නුව හින්ද.

ම්හ්... මුළු පන්තියේම ඉඳගන්න තැනක් කියල තිබ්බේ මට එහාපැත්තෙ තිබ්බ පුටුව විතරයි.. අනේ මං ඉතින් මේ අලුත් කොල්ලට ඔලුවෙන් එතන පෙන්නුව. මු දැක්කේ නෑ වගේ මොනවාද හොයනවා. මං අයෙත් අතින් මුට පුටුව පෙන්නුව. ඒ පාර ඌ හිනාවෙලා වයිට් බෝඩ් එක මකන්න තියාගත්තා. ඒ කරලා මගෙන් නම ඇහුව. මුගේ ආච්චිට.. බලපියකෝ මේක ගියා උඩ කියල හිතෙන් හිතන ගමන් මං මුට නම කිව්වා. ඒ එක්කම මං කල්පනා කරේ මේ ඒපාර මොන නැටුමකට නටන්නද මු හදන්නේ කියල. මෙන්න බොලේ මේක එකපාරම කියපි

ගුඩ් ඊවිනින්ග්, මං තමයි විකුම්, ඔයාලගේ එස්.පි.එම් ලෙක්චරර්..

හුටා........ මට එවෙලේ හිතුන පොලව පලාගෙන පලාගෙන යන්න.. කෙල්ලෝ ඔක්කොම දැක්ක බොලව් මං මේකට ඉඳගන්න පෙන්නනවා.. අප්පුච්චේ........

ඒ විතරක් නම් මදැයි.. එදා ඉඳල හැම දවසකම මු පන්තියට ආව ගමන් කරන්නේ මාව හොයන එක. මං දැක්කම අඃ ඕකේ. සීම්ස් යු ආර් දෙයාර්. වෙල්.. ලෙට්ස් ස්ටාර්ට් ටුඩේස් ලෙසන්. කියල පාඩම පටන්ගන්නවා. එකත් හරි කියමුකෝ.. මගේ නම පොරට මාරුවට කටපාඩම්. එක හින්ද අහන තරමක් ප්‍රශ්න නම කියලම මගෙන්ම තමා අහන්නේ... අය්යෝ..................... කොල්ලෙක්ට ඉඩ හොයල දෙන්න ගිහින් මං කරගත්ත විනාසයක්...

ආඃ.. ඔය මහත්තයා ලෝයර් ද?

2011-10-19T00:00:00.002+03:00

දවසක් මමයි මගේ යාලුවෝ දෙතුන් දෙනෙකුයි සෙට් වෙලා ඉතින් 8 රෑ විතර ගෙදර යනවා. දෙන්නෙක් බයික් එකක ගියා මමයි තව ගම්පහ එකෙකුයි උගේ කාර් එකේ ගියා. මං ඉතින් කොටුවට යන එක නේ. ඕනේ එකක එල්ලුනා මං ගියා. බිව්වට එහෙමට බිව්වෙත් නෑ. නැත්තෙත් නෑ. මගේ යාලුවාගේ කාර් එකේ උගේ අයියගේ ලෝයර් පාස් එකක්ද මොකද්ද මගුලක් ගහල තිබ්බා.

අපි දෙන්න ඉතින් කතාවකුත් දාගෙන ඔහේ යනවා. ගෝල් රෝඩ් එක දිගේ කොල්ලුපිටිය දිහාට. එතනින් ගිහින් ගෝල්ෆේස් දානවද නැද්ද කියල හිත හිත ගිහින් අන්තිමේ අනිත් පාරේ යමන් බන් කියල මු වාහනේ ගංගාරාම පන්සල දිහාට හරෝගත්ත. අපි ලිබර්ටිය පාස් කරනකොටම වගේ මම දැක්ක ඉස්සරහ පොලිසියෙන් ඉන්නවා. එත් ට්‍රැෆික් උන් නෙවේ.

මචෝ පොලිසියෙන් ඉන්නවා එත් බාප්පල නෙවේ. අවුලක් නෑ බං යමන්කෝ.. ඌ කණ පාත්කරන ගමන් කියනවා.

එකපාරම මෙන්න එකෙක් පැන්නගමන් දැම්ම අත.. අපේ එකත් චුට්ටක් ඉස්සරහට ඇදිල ගිහින් වාහනේ නවත්තගත්තා.

පොඩි පෙනුමක් තියන කොට පොලිස් පොඩ්ඩෙක් රේන්කෝට් එකකුත් දාගෙන වාහනේට කිට්ටු කරා.. මම වාහනේ මගේ පැත්තේ ජනේලේ පාත් කරලා කතා කරන්න පටන් ගත්ත..

මහත්තෙලා කොහේ ඉඳලද එන්නේ? මේ ළඟ ඉඳල රාලහාමි. අර අහවල් තැන. එතන.

හා හා.. මහත්තයල බීලද? ඔව් රාලහාමි මං නම් බීල ඉන්නේ.

එතකොට අර මහත්තය? එයා බීල නෑ ඒකනේ එළවන්නේ.

හ්ම්ම්.. හරි ඔය එලවන මහත්තය ගමු බලන්න ලයිසන් ඉන්සුරන්ස් එහෙම ( අනේ අම්මෝ.. මේක ඒ පැත්තටනම් යවන්න එපා.. මගේ හිත කියවනවා. අපේ එකත් කට වහගෙන ලයිසන් ඉන්සුරන්ස් දුන්න බලපන් කියල මගේ ජනේලෙන්. අප්පේ ඇති යන්තං)

මහත්තය මේකේ ආදායම් බලපත්‍ර දින ඉවර වෙලා නේද? ඒ පාර මගේ යාලුවා කියනවා. අද අයිය ගියා ඕක ගන්න රාලහාමි. හෙට වෙද්දී හරි.

දැන් මහත්තයද ලෝයර්? රාලහාමි ස්ටිකර් එකයි මගේ දිහයි බලනගමන් අහනවා. ආඃ ඔව් ඔව් රාලහාමි..

දැන් මේකේ වැරදි දෙකයි.. ම්ම් .. මහත්තය ලෝයර් කෙනෙක් හින්ද ලියන්නත් බෑ.. එත් මෙව්වා නොලියත් බෑ..

මොනවාද රාලහාමි වැරදි දෙක? හරි අදායම් බලපත්‍ර දවස නම් වැරදි. ඊට අමතරව තව මොනවාද? නෑ අර මහත්තයත් බීල නේද ඉන්නේ? (මේකාගේ නහය සෙන්සරයක්ද මන්ද) ආඃ නෑ නෑ සමහර විට රාලහාමිට ඔය මගේ ලඟින් දැනෙන්න ඇති අරක්කු සුවඳ..

හ්ම්ම්.. හරි හරි.. මහත්තය ලෝයර් කෙනෙක් කිව්වනේ නේද? (යකෝ මේ හදන්නේ ලයිසන් එක ඉල්ලන්නද? පිස්සුනම් කෙලින්න එපා..) එහෙම එකේ මට මෙව්වා ලියන්නත් බෑ.. හ්ම්ම්.. කමක් නෑ.. කමක් නෑ.. එහෙනම් පරිස්සමට ගිහින් එන්නකෝ මහත්තය..

කිව්වා පරක්කුව විතරයි.. අපි පිටත් උනා.

අම්මෝ.. මේ පිස්සා ආයේ බොන්න වැඩක් නේ කරේ.. ශික්.. වෙරි සේරම හිඳුනා බං.. එහෙමනං මචං යනගමන් බියර් එකක්වත් කෙළිමු බං..

කොටුවේ ක්‍රිකට් මැච් සහ ඔෆිස් එකේ බිග් මැච්.. II

2011-10-17T11:16:00.003+03:00

මේ කතාවේ දෙවැනි කොටස,. සමාවෙන්න කතාවේ මේ කොටස දාන්න පරක්කු වීම සම්බන්ධයෙන්. ඉතින් කවුරුහරි මුල් කොටස බැලුවේ නැත්තන් මෙතනින් ගිහින් බලන්න.

ඔන්න ඉතින් අපේ කට්ටිය නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන්ග් හඳේ ඇවිද්ද ගමන වගේ ඇවිදිනවා කොල්ලුපිටිය හන්දිය දිහාවට.. යනගමන් කවි සින්දු කරන්නත් සින්දු කවි කරන්නත් එක එකාට මඩ ගහන්න එහෙමත් අපේ උන් සැදී පැහැදී හිටිය.. කොල්ලුපිටිය හන්දිය කිට්ටුවෙදීම ඔන්න අපේ එකෙක් අදෝනාව ගහන්න පටන් ගත්ත..

අනේ මචං පොඩිකාලේ ගියායින් පස්සේ ගෝල්ෆේස් ගිහින්ම නෑ බං අපේ ගෙවල් කොළඹ උනාට.. අනේ යං බං ගෝල්ෆේස්... යමල්ලකෝ.. මේකට බීල වැඩිවෙලාද මන්ද.

සත්තු වත්ත දැකලත් නැද්ද උඹ තාම? වරෙන් වඩාන ගිහින් පෙන්නන්න.. මෙන්න මෙහෙ යමන් බං. කොහොමත් එහෙන් නේ යන්නේ.. ඔහොම කොහොමහරි අපි ගෝල්ෆේස් හොටෙල් එකේ අන්තිම කෙළවර නැත්තන් ගෝල්ෆේස් පිට්ටනිය පාමුලටම වගේ කිසිම බාදාවකින් තොරව ඇවිදන් (වගේ ) ගියා. එතන ඉන්නවා කොස්සෙක්..

ඕයි කොහෙද තමුසෙලා මේ කෑගහගහ යන්න හදන්නේ? දන්නේ නැද්ද මේ හරියේ යන්න බෑ කියල? කොහොමද ඕයි මෙතනට ආවේ? ආවේනම් පයින් රාලහාමි. ඇයි පයින් යන්නත් ලයිසන් ඕනෙද? අප්පොච්චියේ මුං ඒපාර පොලිස්කාරයාගෙන් ගේම ඉල්ලනවා.

අනේ රාලහාමි අපිට ගෝල්ෆේස් එක මැදින් කොටුවට යන්න දෙන්නකෝ.. ගියේම නෑ මතක ඇති කාලෙක.. ආයේ ඉතින් අපි මේක මැදින් ගියාම මොකද වෙන්නේ?

අපේ එකා උගේ අදෝනාව පටන්ගත්තා.

මේ මේ සෙට් එකම දානවා අල්ලලා වෙරි බහිනකම් ඇතුලට...

ඔය අස්සේ අපි දැක්ක කොහෙන්ද ආමි කාරයෙක් එනවා.

මොකද කට්ටිය? මචං අපි මේ පාටියක් ඉවරවෙලා එන ගමන්,. අපිට ගෝල්ෆේස් එක මැද්දෙන් යන්න ඕනේ කොටුවට.. මම ශේප් එකේ කිව්වා. මොකද ඒක මැදින්ම? දැන් 12 පැනල. ඒ පාර වහල. මෙහෙන් යන්න පුළුවන්. හ්ම්.. කට්ටියම සද්ද නවත්තල මේ පාරේ යනවල.. අපි පුස් පැටව් වගේ හීන් සීරුවේ එතනින් ලිස්සල ගියා.. අයෙත් ඉතින් කතා බස් එකට ගොඩවෙලා අපි ලෑල්ලට පාගල විනාඩි 20න් විතර කොම්පඥ්ඥ වීදියට ලග උනා.

ඔය අතරේ අපේ එකෙක්ගේ ඇහැක් බෝලෙක වැදිලා.. පාරේ බිම නිදාගන්න තරමට නැවිලා පෙරලිලා කොහොමහරි ඕක ඉතින් අපි ගත්ත... දැන් ගත්ත වෙලේ ඉඳල කට්ටියටම ක්‍රිකට් ගහන්න ඕනෙලු.. මේ මහා රෑ හොයපන්කෝ ක්‍රිකට් ගහන්න තැනක්. කතා බස් එකේම දැන් කොටුවේ ටෙලිකොම් පහුකරන් අපි යනවා. මං එතනින් යන්න ඕනේ තරුණ බෞද්ධ සංගමේ බිල්ඩිමට. එකෙත් හතරවෙනි තට්ටුවේ මගේ බෝඩිම.

මොකද බං දැන් කරන්නේ? මං එහෙනම් මෙතනින් මාරු වෙනවා..

යමං ස්ටේෂමට.. එතන පට්ට පිච් එක මචං.. ගහමු ක්‍රිකට්.. අරි අහ් .. ඒක පට්ට... තව කොහෙන්ද එකෙක් කියවනවා.. ඕන දේකට පොල් අරක්කු කිව්වලු.. අපේ උන් කොහෙන්ද කඩ බක්කියක් අස්සෙන් ලෑලි කෑලි දෙකක් උස්සන් එනවා.. මං ලාවට දැක්ක.. මොන කෙහෙම්මලක්ද කියල ඔන්න ඉතින් කට්ටියම කොටුව ස්ටේෂන් චාරිකාව පටන්ගත්ත.. ඇවිදලා දැන් ටිකක් වෙරිත් හිඳිලා තිබ්බේ ඒ වෙද්දී. කොටුවේ ස්ටේෂන් එකේ බල්ලෙක්වත් නෑ. ආමි එකේ කොල්ලෝ දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක් හිටිය. ඒ ඇරුනම එකෙක්වත් නෑ. ඒ වෙලාවේ.

අපිත් ඉතින් ලෑලි කෑලි ටික තියල විකට් එක හදල දෙකේ දෙකේ ජොයිස් පොල්ලක් බැට් එකට අරන් ඔන්න ක්‍රිකට් ගහන්නයි මේ සුදානම .. ආමි එකේ හිටියෙත් අපේ වයසේ වගේ කොල්ලෝ.. උනුත් ආබාධයක් නෑ..

ඔන්න පලවෙනි බොලේ දැම්ම..

කොටුව හරහා වේගවත් හතරේ පහරක් සමග කඩුල්ල මතට ක්‍රීඩකයා ඇද වැටුනා.. දැවියාමක් සටහන් වෙනවා.. මීළඟ ක්‍රීඩකයා.. පිටියට පිවිසුණා.. ඔව් පන්දු යවන අන්තයෙන් දැවැන්ත පන්දුවක්.. පහර දී දිවයනවා.. යනවා. යනවා.. යකෝ.. ඔතනින් එහා පේමන්ට් එක.. ඇදවැටුනා...ඔව් දෙවන ක්‍රීඩකයා පේමන්ට් එකේ හැපී ඇදවැටුනා.. ප්‍රථමාධාර කණ්ඩායම හමුදා ආධාර මැද දිවයනවා.. දැන් පීටියට පිවිසෙන්නේ අපේ ලාබාලම ක්‍රීඩකයා.. පසුගිය වාරයේ ලකුණු ලැබීම කෙසේ වෙතත් කණ්ඩායමේ තේ බෙදා ඉතා පළපුරුදු මේ ක්‍රීඩකයා.. බඩුම තමා.. අති දැවැන්ත හයේ පහරක්.. පන්දුව නෝ බෝල් ලෙස සටහන් වෙනවා.. කෝ බං මේ බොලේ? දැන් ඉතින් මේ කළුවරේ හොයපන්කෝ..

ආමි එකේ කොල්ලොන්ගේ ටෝච් පාරවල් කොටුවේ ඒ මේ අත ගැහුවත් අයෙත් අපිට ඒ බොලේ දකින්න හම්බුනේ නෑ.. එකත් හොඳට ගියා.. පාන්දර 2 ට කිට්ටුයි වෙලාව. කොහොමින්හරි එතනින් අව 190 කට්ටියගෙන් බාගයක් ගොඩ කරලා ඉතුරු උන්ව එයාර්පෝර්ට් බස් එකකට දාල මං තුමා තනියෙන් අපහු බෝඩිමට පිටත් උනා..

පහුවදා උදේ අපි අයෙත් වැඩ. උදේ 10 විතර අපි කීප දෙනෙක්ට අපේ ජි. එම් ඔෆිස් එකට එන්න කියල පණිවිඩයක් ලැබුණ.. මමත් ඇතුළුව.. පණිවිඩේ විදියට මමත් ගියා.. යද්දී අපේ උන් 3 දෙනෙක් විතර ඇතුලේ ඉන්නවා. තට්ට HR මැනේජර් කාරයත් ඉන්නවා. මමත් ගියා. ජිඑම්ට ග්රීට් කරලා එහෙම පැත්තක ඉඳගත්ත.

ජිඑම් කතාව පටන්ගත්ත. අපිට පැමිණිල්ලක් තියනවා. තමුන්ලා ඊයේ රෑ බීල අපේ මිස්ට සමරවික්‍රමගේ වාහනේ හුළං ඇරියාය එකේ සීරුම් ඇතිකරාය කියල.. ඇත්තද? අපේ එකෙක්වත් කතා නෑ. මට එකපාර මීටර් උනා දැන් කතා නොකරොත් වරද ඔළුවට වැටෙනවා ඒක හින්ද කියන දෙයක් කියන්නම වෙනවා කොහොම උනත් දෙකෙන් එකනේ. එක්කෝ පරිප්පු.. එක්කෝ සෙරෙප්පු.. සර්, අපි ඊයේ බිව්වා. ඒක ඇත්ත. එත් ඔහොම කියන දෙයක් උනේ නෑ. කවුද දැක්කේ අපි හුළං අරිනවා?

දැක්කේ මම. මිස්ට සමරවික්‍රම විතරද දැක්කේ? මිස්ට සමරවික්‍රමට ඔප්පු කරන්න පුලුවන්ද අපි තමා ඒක කරේ කියල? සර්, මිස්ට සමරවික්‍රම අපේ එක්ක පුද්ගලික තරහක් තියනවද දන්නේ නෑ. එත් අපිට බෑ එයා කිව්වා පලියට මෙහෙම බොරුවක් පිළිගන්න. කැමරා සාක්ෂියක් හරි, බෑන්ක් සෙකියුරිටි හරි කියනවනම් අපි වරද පිළිගන්නම්. මොකද අපි බීල නිකමටවත් මෙහෙට ආවේ නෑ. අනික අපි යද්දී රෑ 12 පහුවෙලා. ඉතින් ඒ වෙලාවේ මිස්ට සමරවික්‍රම නෑ නේ බැංකුව අහලක? මිස්ට සමරවික්‍රමට කවුරුහරි බොරුවක් කියල. අනික සර් සීරුම් තිබ්බනම් පෙන්නන්න කියන්න එකක් හරි.

හ්ම්.. සමරවික්‍රම මොකද කියන්නේ? සර් මං විතරයි මේක දැක්කේ. කාර් ඒක තිබ්බේ පාරේ එහා පැත්තේ. මම අහවල් හෝටලේ පාටියක් ඉවරවෙලා එද්දී මේ කට්ටිය තමයි හුළං ඇරලා දිව්වේ. වෙන සාක්ෂි තියනවද සමරවික්‍රම ළඟ? නෑ සර්.

හරි. මේක ඔප්පු කරන්න බෑ. මේ අය කරා කියල. නමුත් ඒ අය පිලිගන්නවා මත්පැන් බිව්වා කියල. සමහර විට සමරවික්‍රම දකින්න ඇත්තේ මේ ගොල්ල මෙතන පහු කරන යනවා වෙන්න ඇති. හ්ම්ම්.. කොහොම උනත් අදට මම මේක අතහරිනවා. දැන් මේ සිද්ධිය අරගෙන පුද්ගලික තරහ තියාගන්නේ නැතුව අතට අත දීල සමාදාන වෙලා අපහු රාජකාරිය පටන්ගන්න..

අපි ඉතින් අතට අත දීල සොරි ෆෝ ද මිස් අන්ඩස්ටැන්ඩින් කියල අපහු ගියා.. සමරේට හුළනුත් නෑ. හික්..

දැන්නම් මතක් වෙද්දී ඒක සුන්දර මතකයක් විතරයි.. එත් එදා බලන්න තිබ්බා.. වෙලාවට එදා හිටිය ග්‍රහය හොඳයි..

කොටුවේ ක්‍රිකට් මැච් සහ ඔෆිස් එකේ බිග් මැච්.. I

2011-10-10T10:30:00.006+03:00

ඔයගොල්ල කවදාහරි පිටකොටුවේ ස්ටේෂන් එක ඉස්සරහ ක්‍රිකට් ගහල තියනවද? මහා රෑ 12 විතර? 2009 අවුරුද්දේ එක දවසක තමා මේ සිද්දිය උනේ. හරී හරි ..කතාවෙන් කතාවෙන් මේපාර කියන්නේ නම් ඉතින් එච්චර හොඳ කතාවක් නෙවෙයි.. ඔන්න ඉතින් මේ කියන්නේ බීල ගත්තු ආතල් ගැන.

මම කියල තිබුනනේ මම බැංකුවක වැඩ කර කියල. ඔය කාලේ සැහෙන්න බීමවල් වලට සෙට් උනා. මගේ බොස් එක්ක අපේ ඩිපාට්මන්ට් එකේ උන් පස් හය දෙනාම මාසෙකට හමාරකට සැරයක් සෙට් වීමට අමතරව මගේ මිත්‍ර සංගමේ එක්ක සතියට සැරයක් විතර එහෙන් මෙහෙන් වෙන හදිසි සෙට්වීමවල් එහෙමත් සිද්ද උනා. හදිසි සෙට්වීම් වලටම අපිට කියපු පොට් එකක් තිබ්බ. කොල්ලුපිටියේ මූද අයිනේ තිබ්බ මේ ස්පොට් ඒක අපේ එවුන් ගොඩක් දෙනෙක් දන්න තැනක්. ඉතින් ඔතන අපි නිතර වගේ සෙට් වෙන හින්ද හරියට අපි හිටියේ අයිතිකාරයාගේ යාලුවෝ වගේ. වැඩ කරන කොල්ලෝ ටිකත් අපිව හොඳට දන්නවා. මෙම්බර්ෂිප් අරන් වගේ තමා ඉතින් ඒ කාලේ. කොහොමින් හරි දවසක් අපේ එකෙක්ගේ මොකද්ද පාටියක් තිබ්බා. පාටියක් කිව්වට එකේ ඉවෙන්ට් එක මොකක්ද කියල නම් අපි දන්නේ නෑ. ඌ කිව්වා අපි ගියා.. ඔන්න ඉතින් එදා හවස 3 විතර මටත් කෝල් එකක් අවා

මචන් ක්සැන්ඩර් අන්න අද හදිසි සෙට්වීමක් සෙට් කරා.. උඹ එනවනේ? හ්ම්ම්.. ඉඳපන් බලන්න.. හරි මචන් එල කිරි කීයටද? පහට වරෙන් අපේ සෙට් එකම යනවා.. පරක්කු උනොත් පල්ලෙහට බැහැපන් හරි.. දන්නවනේ අපේ ස්පොට් එකේ තමා තියෙන්නේ.. ඔන්න එහෙනම් උඹ එන්න ඕනේ..

හා හා. එල එල.. මම එන්නම්..

අපිට බොන්න චාන්ස් ආවාට එහෙමට බොන්න බෑ. ඩේ එන්ඩ් එකක් එහෙම තිබ්බොත් බීල හමාරයි. එහෙම දාට කරන්නේ වෙන එකෙක්ව අල්ලලා තියල එන්න ට්‍රයි එකෙක් දෙන එක. හදිස්සියට අපි හිටපු ගමන් ඉතින් ඩේ එන්ඩ් එහෙම වෙනස් කරගන්නවා කතා කරලා. බීල කරන්නත් බැරි කමනම් නෑ මට නම්. හැබැයි ඉතින් ඕකට නියමෙට දස්සය කියල ප්‍රසිද්ධ වෙලා හිටියෙනම් අපේ අතුල අය්යා.. පොරට ඉතින් නාලාගිරිට වගේ ඕකත් කජ්ජක්ද කිව්වලු. මටත් ඉතින් ඒක කජ්ජක් නුනට ප්‍රසිද්ධ කරන්න ගියේ නෑ අද වෙනකම්. මොකද මම ඒ කාලේ ඕව කිව්වනම් රස්සාව නැතිවෙන්නත් ඕක එක හේතුවක් එහෙනම්. ඉතින් ඔන්න කියපු වෙලාවටම වගේ මමත් ඔෆිස් එකේ කාඩ් එකත් ගහගෙන ඔෆිස් එකේ පඩිපෙළ දිගේ පල්ලෙහට බහිද්දීම වගේ ඔතන අපේ උන් ටික දුමකුත් පත්තු කරගෙන ඉන්නවා.

මේ උඹ යන්නේ නැද්ද?

උඹත් යනවද? එහෙනම් ඉතින් යමල්ලා බං.. මේ... මොකද්ද බන් සීන් ඒක?

දන්නේ නෑ බන් ඌ අද උදේම කතා කරේ. මගේ හිතේ උට හොඳ කොමිෂන් එකක් වත් වැඩ කරන්න ඇති..

එහෙමද?..

ඔන්න ඉතින් අපි කට්ටිය දැන් හෙමින් හෙමින් පාර දිගේ අදාළ ස්පොට් එකට සේන්දු උනා.

අද එහෙනම් බ්ලැක් ලේබල්..? කියපල්ලකෝ?

ඔන්න ඔහේ ගනින් බන්.. බ්ලැක් හොඳයි..

අපි ඉතින් ඔන්න එක එකා මේ මධු විතෙන් සප්පායම් වෙනවා. නිකම්ම නෙවේ. ස්පොට් එකේ කොල්ලෝ දෙන්න හදපු කඩල එකෙයි චිකන් ඩෙවල් එකෙයි රස බලන ගමන්.. විතක් මධු පෙරා ගෙනල්ලා.. සින්දුවෙන් පටන්ගෙන නැගල යන සාජ්ජයක් වෙන්න වැඩි වෙලා ගතවෙන්නේ නෑ. ඔන්න ඉතින් බෝතල් එකා දෙක හිස්වෙද්දී අපිත් දැන් පදමකට ඇවිල්ල.. දැන් ගෙවල් වලට යන්න වෙලාව. අමාරුවෙන් ගහගත්තු ෆෝන් එකේ කණාමැදිරි එළියෙන් දැක්ක හැටියට දැන් නම් 12 පහුවෙලා විනාඩි 2ක් විතර වගේ..

මචන්ලා.. හරි එහෙනම්.. දැන් යමල්ල.. බාර් එකත් වහල බං.. එහෙනම්.. කොහොමද උඹ යන්නේ.. කැබ් එකක් කතා කරමුද? ඔන්න ඔය වෙලාවේ අපේ ගිහාන් කෑගහනවා..

අඩෝ.. එකෙක්වත් කැබ් වල යන්න ඕනේ නෑ. අපි ඔක්කොමල්ල කොටුවට ගිහින් යං. හැබැයි කොටුවට යනකම් පයින් යන්න ඕනේ.. ලෑස්තිද?

ආයේ මොනවාද කට්ටියම පවනට සැලෙනා ගානට වැදිලා හිටියට එක පයින් යන්න රෙඩි. යමල්ලා.. ඔන්න ඉතින් දැන් ගමනේ යා.. දැන් නම් බැංකුව ලගින් යන්නේ.. ඔය යන අතරේ අපේ එකෙක් දැක්ක අපේ HR මැනේජර්ගේ චුට්ටන් බට්ටිත්තන් කාර් කට්ට...

අඩෝ..... මචන් මේ.. අද අරුට ගේමක් දෙමු... අරිමු ඕකගේ රෝද පහේම හුලන්...

කොහෙද බං රෝද පහක්? එකේ හතරයි බං තියෙන්නේ.. ඒ අස්සේ එකෙක් කියනවා

ආ එකත් ෂුවර් නෑ බං, ඕකා කුණා, සමහරවිට රෝද තුනෙන් දුවනවා ඇති... තව එකෙක්..

මේ මචන්ලා.. ස්පෙයාර් වීල් එකෙත් හුලන් අරිමු.... උට හෙට කාර් එක උස්සන් දුවන්න,.. කියල ඔන්න අපේ උන් පාර පැනල අනිත් පැත්තට ගිහින් කාර් එකේ හුලන් අරින්න දැන් ෆුල් සෙට් වෙලා.. මෙන්න සුපුරුදු කළුවරේ අඩ අඳුරේ හඬ පායනවා ඈතින්... අපේ මැනේජර් බුවා එනවා..පොරගේ තට්ටේට රෑ තරු වල එලිය වැටිලා දිලිසෙනවා.. මොන *** කරනවද බං මු.. මේ මහා රෑ? දුවපල්ලා... දුවපල්ලා... ඕකා දැක්කොත් සොරි තමා.. ඌත් කොහෙහරි සැටමෝල් වෙන්න ඇති බං.. කස්ටිය දුවන්න ඉගිල්ලුන. ඉගිල්ලුනට දුවන්න කකුල් වලට බෑ බෑ වගේ.. අපිට නිකම් පාවෙලා වගේ යනවා දැනුන.. ඒ අස්සේ එකෙක් පාර තදද බලන්න පාරට පත බැවිල.. ඌ මගේ හිතේ හඳේ ගුරුත්වාකර්ශනයට අහුවෙන්න ඇති. කොහොමින් හරි ඌවත් වත්තම් කරගෙන අපි අපහු කොල්ලුපිටියේ හන්දිය දිහාට පාගනවා..

අනේ ඉතින් දැන් නම් පොස්ට් එක මාගලක් වගේ දිග වෙන්නයි යන්නේ.. ඉතුරු ටික ඊළඟ පොස්ට් එකේ දාන්නම්.. කොහොමද අපි අධිඅරක්ෂක කලාප මැද්දෙන් කොටුවට ගිහින් ක්‍රිකට් ගැහුව හැටි සහ පසු දා උදේ පාටිය ගැන.

ඉස්කෝලෙන් පැනීම සහ අතුරු කතා.. - II

2011-09-27T10:18:00.001+03:00

මේ පොස්ට් එක කලින් පොස්ට් එකේ දෙවැනි කොටස.. කියවපු නැති කෙනෙක් ඉන්නවනම් මෙන්න මෙතනින් ගිහින් කියවල එන්න. ඉතින් කලින් පොස්ට් එකේ කිව්වනේ කොහොමද අපි පන්තියෙන් පැනල කොරිඩෝර් දිගේ ගිය හැටි කියල. ඔන්න ඉතින් වැඩිය අතුරු අන්තරා නැතිව අපි 8 සෙක්ෂන් එකෙන් එලියට යන දොරට කිට්ටු උනා. දොරක් කිව්වට මේකේ තියෙන්නේ අර ස්ටේෂන් වල තියන දැල් දැල් යකඩ දොරක්.. මේ දොරෙන් එළියේ දකුණු පැත්තට වෙන්න ප්‍රයිමරි සෙක්ෂන් එක. ඉස්සරහ නැටුම් කාමරේ. ඒ අතරේ එලියට පැනල දකුණු අත පැත්තට දුවගෙන ගිහින් කන්ද නගින්න තියෙන්නේ. මේ දොරෙන් එලියට යන්න තියෙන්නේ අර කිව්ව මහා කානුව උඩින් තියන පාලමකින් එගොඩ වෙලා.

හරි.. එකෙක්වත් නෑ කියල සිග්නල් එක අවා. කට්ටියම ඉස්සරහ තිබ්බ දොරෙන් පැනල එතන තිබ්බ පොඩි පිට්ටනිය හරහා දුවගෙන ගිහින් උඩට යන පාරේ දුවන්න ගත්ත.. ඒ එක්කම පිටිපස්සෙන් සද්දයක් අවා දුවපන් දුවපන්.. ඔන්න පොලිසියෙන් එලවනවා කියල. ශිෂ්‍ය නායකයෝ සෙට් එක අපිව දැකල ටීම් එකක් ඩිප්ලෝයි කරලා අපිව අල්ලන් එන්න. උන් ටික ඒ හරියට එද්දී අපි කන්දේ බාගයක් නැගල. අපි ඒ ආව ගැම්මෙන්ම වැටෙන් රිංගලා කැලේට පැනගත්ත. වැට කිව්වට කටු කම්බි වැටක් තම තිබුනේ. එකේ එක තැනක කම්බි ටික කපල ගිනිසීරියා කණුවක ගැටගහල පොඩි ගේට්ටුවක් හදල තිබ්බේ. ඔන්න හිතාගන්න එක කොච්චර ප්‍රසිද්ධ පාරක්ද කියල. ඉතින් එතන කලේ වැවෙන්න දෙන එක අපි නිතරම කරපු දෙයක්. මොකා කිව්වත් සුද්ද කරන්නේ නෑ එතන නම්. ඔන්න ඉතින් එතනින් පැනල මාන කැලේ මැදට රින්ගගත්ත. මාන පඳුරු අඩි 4 ක් විතර උසයි ඔය හරියේ. අපි ඉතින් ඕක මැදින් යනවා.. අයෙමත් අර මිෂන් එකක ආමි එකේ සෙට් එකක් යනවා වගේ.. ඔලුව හරිය විතරයි පෙන්නේ.ඔතනින් ගියාම හරි විදියට වැටෙන්න ඕනේ අඩවි වන එක ලගට.

යනවා යනවා අඩවි වන ඔෆිස් එක පෙන්න නෑ. එත් දැන් දකුණු අත පැත්තේ ගෙයක් පේනවා පල්ලමට වෙන්න. දැන් ඉතින් පාරට යන්න නේ ඕනේ. ඉතින් ඔන්න ඔහේ ඕනේ එකක් කියල ගියා ඒ පැත්තට. ඒ වෙද්දී මාන කැලේ ඉවරයි. දැන් තියෙන්නේ තණකොළ නැති පයිනස් ගස් කැලේ. අප්පට සිරි.. පොලිසියේ දෙන්නෙක් පේනවා.. ටිකක් දුරට වෙන්න. ලස්සනම වැඩේ කියන්නේ උන්ටත් අපිව පේනවා. එත් ගස් අස්සෙන් දුවන හින්ද හිතාගන්න බැරිවෙන්න ඇති මොකද්ද වෙන්නේ කියල. ඉතින් අපි සෙට් එකේ උන් ගස් වලට මුවා වේවි කොහොම හරි එතනින් මාරු උනා. යනගමන් අර ගෙදර දිහත් බලන්න අමතක කරේ නෑ. අප්පා.. එකේ ගහල තියනවා දිස්ත්‍රික් මහාධිකරණ නිල නිවස කියල,.. මදැයි කොලා.. පොඩ්ඩෙන් නම් කේස් එක උසාවි..

ඔයින් මෙයින් අපි ඉතින් පාරට අවා. හරියටම කඳුරට සේවේ ඉස්සරහට කට්ටිය කඩන් වැටුනේ.. දැන් ඉතින් කලිසම් වල තිබ්බ මඩ වල් කොළ, ආදී නොයෙකුත් එව්වා ගසා බසා දාල ඉතින් පල්ලහට බහින්නයි සුදානම. කොහොමද මචන් බේරුනා බේරිල්ල නේද? කියා කියා කස්ටිය පුරසාරම කියව කියව දැන් එනවා, ලඟම කෙල්ලන්ගේ ඉස්කෝලේ පුෂ්පදානේ.. කොල්ලනේ කලිසම් වල මඩ එහෙම සුද්ද කරගනිල්ල.. ඔන්න එකෙක් කෑගහනවා.. ඉතින් අපි පුෂ්පදනේ ඉස්සරහින් ජයග්‍රාහීව යනවා ගේට්ටු කණු ඇතුලේ ඉඳන් හුල්ලන කෙල්ලන්ගේ ඉරිෂියාවට ගොදුරු වේවි..

එතනින් පල්ලහට එද්දිම වගේ මම දැක්ක තව සෙට් එකක් එනවා ඉලෙක්ට්‍රිසිටි බෝඩ් එක පැත්තේ පාරෙන්. උන් එන විදියටනම් පැන්න වෙන්න බෑ. එහෙන් පැන්නොත් අනිවා යන්නේ රේල් පාරේ.. රේල් පාර තරං අධි ආරක්ෂක කලාපයක් මුළු නුවරම නැතුව ඇති පනින එවුන්ට.. කෙලින්ම කාටත් නොපෙනී ගුඩ්ෂෙඩ් හරි ටවර් එකට හරි යන්න පුළුවන් ඊසිම පාර ඒක. ඉතින් මම ඇහුව මල්ලි කොහෙද ඔයගොල්ලෝ මෙහෙ කරන්නේ?

ඇයි අය්යා දන්නේ නැද්ද? ඉස්කෝලේ ඇරියනේ කලින්? අපි ගෙදර යනවා... අය්යෝ........ මට එතන ඉඳගෙන වහ කන්න හිතුනා........ අපි පැය එක හමාරක් විතර කට්ට කාල පැන්නේ මේකටද බොලවූ?

ඉස්කෝලෙන් පැනීම සහ අතුරු කතා.. - I

2011-09-25T17:02:00.001+03:00

මගේ පරණ අතීතේ අයෙමත් අවුස්සපු කතාවක් පිණිබිඳු මෙන්න මේ පොස්ට් එකේ දාල තිබ්බා. ඉතින් ඔය කතාව කියෙවනකොට මට මතක් උනේ මගේ පරණ ඉස්කෝලෙන් පනින කතා වස්තුව.

මේ මම 10 පන්තියේ ඉන්න දවස්වල. අපේ ඉස්කෝලේ තියෙන්නේ නුවර ටවුමේ තියන උසම තැනක. සුමංගල කිව්වම දන්නා අය දන්නවා ඇති නේ? අපේ ඉස්කෝලේ පිටිපස්සේ තියෙන්නේ බහිරව කන්ද. එක පැත්තකට වෙන්න ඉස්සරහ වට ගාව ඉඳල වගේ තියෙන්නේ පොලිස් නිල සුනඛ අංශය. අනිත් පැත්තෙන් බුදු පිළිමය එක්ක අඩවි වන කාර්යාලය. හැබැයි මේක තියෙන්නේ ඉස්කෝලේ පැත්තකින් පිටිපස්සට වෙන්න. පොලිස් නිල සුනඛ අංශේ ඉවර වෙනවත් එක්කම ලොකු උස කන්ද. හරියටම ඉස්සරහින් සිල්වෙස්ටර් විද්‍යාලයේ ප්‍රථමික අංශයේ පිට්ටනිය. ඔන්න ඔහොමයි පිහිටීම තිබ්බේ.

දන්නවනේ 10 වසරේ ඉන්නකොට ඉතින් ආයේ ඔය වගේ වැඩක් කියන්නේ එක මාරම පොර සීන් එකක්. පනින්න දන්නා එවුනුයි නොදන්නා එවුනුයි කියන්නේ නිකම් අර හඳට ගිහින් ඇවිත් ඉන්න උන් එක්ක නිකම් උන් ඉන්නවා වගේ ආතල් වීර ක්‍රියාවක් කරපු උන් අවා වගේ, නැත්තන් අද වගේ සුපර් ස්ටාර්ල අවා වගේ තමා. ඉතින් අපිත් ඔන්න ඉස්සරලාම පනින්න සෙට් උනා. දැන් ඉතින් අර පොත් බෑග් එක අරන් යන්නත් ඕනේ. පනින්නත් ඕනේ. මාට්ටු නොවී ගෙදර යන්නත් ඕනේ. ඔන්න තත්වේ. අපි ඉතින් නිකම් ඉන්නගමන් පනින්න පුළුවන් තැන් ගැන පොඩ්ඩක් ඇහැ ගහල බලන එක පුරුද්දක් කරගත්තේ පනින්න තියන ඕනේ කමට වඩා පොර වෙන්න තියන ඕනේ කමට. ඉතින් එදා අපි තෝරාගත්තේ බහිරව කන්දෙන් පනින මහා මෙහෙයුම.

ඉතින් දැන් තැන් තෝරලා කට්ටිය 3 දෙනෙක් ලැස්ති උනා මේ මහා වීර ක්‍රියාව කරන්න. අපේ හෝල් එක තිබ්බේ ඉස්කෝලේ දකුණු පැත්තට වෙන්න. එහෙට කිට්ටුව පනින්න තැන් දෙකයි තිබ්බේ, එකක් සිල්වෙස්ටර් එකේ පිට්ටනිය මැදින්. අනික බහිරව කන්දේ කැලේ මැදින්. අපිට වැඩිම කිට්ටු බෝඩර් එක උනේ බුදුපිලිමේ පැත්ත. ඒකට යන්නත් නැටුම් හෝල් එක ඒ අතර තියන හිස් බිම් තීරුව පනින්න ඕනේ. ඒ පැන්නත් කන්ද දිගේ නගින එක හෙනම අමාරුයි, වෙන මොනවත් නෙවෙයි පාර තිබ්බට උඩට යනකම් යන්නේ මොකාද කියල අපේ බිල්ඩින් එකේ තුන් වෙනි තට්ටුවට යනකම් පේනවා. ඉතින් එකත් පන්නන්න ඕනේ. එතන 6 පන්තියේ හෝල් එක. ඊට පල්ලෙහා 7 අන්තිමට 8. 8 උන්ට නම් පෙන්නේ හිස් ඉඩ ටික පනින එක විතරයි. එත් ඉතින් සර් කෙනෙක් දැක්කොත් ජල ගුටි සමග පරිප්පු නේ..

කොහොම හරි මේ සීන් එක අමි එකේ මිෂන් එකක් තරමටම අමාරුයි. ඉතින් ඔන්න අපි ඇහැ දාගෙන ඉන්නවා පනින්න දවසක් එනකම්. අනේ එක දවසක ඔන්න ඉස්කෝලේ ගුරු රැස්වීමක්. එදාට ඉතින් 12.30 ඔක්කොම සර්ල ටීචල යනවා ඒකට. ආයේ ඉවර වෙන්නේ 1.30 ට ඒ කියන්නේ ඉස්කෝලේ අරිනකොට. ඉතින් ශිෂ්‍ය නායකයෝ තමා පන්ති බලාගන්නේ. අප්පා එදාට උන්ගේ ගණන්..

එදා හවස 11 වෙද්දීම අපි නිව්ස් එක දන්නවා අද රැස්වීම කියල. ඉතින් බඩුම තමා..කට්ටිය සෙට් වෙලා යන්න. මල කෙලියයි.. කොල්ලෝ 10 පනින්න සෙට් වෙලා. කට්ටියක් සිල්වෙස්ටර් එකේ පිට්ටනියට යන ලොකු කානුවෙන් පනින්න යනවා. කානුව කිව්වට හිතන්න එපා මේක මහා ජරා කුණු කානුවක් කියල. හොඳට සුද්ද කරලා තියන අඩි 6 විතර ගැඹුර අඩි 3 විතර පළල කොන්ක්‍රීට් කරලා බිත්ති මැදපු අගලක් එක. එකේ තමයි ඉස්කෝලේ ඔක්කොම වැහි වතුර ගලාගන යන්නේ. ඒකට පනින එකත් වෙනමම ගේමක් තමයි. අපි සෙට් වෙලා හිටියේ බහිරව කන්දෙන් පනින්න. අපේ පාරේ තියෙන්නේ කැලේ මැදින් ගිහින් කඳුරට සේවේ අයිනෙන් ඇවිත් පාරට එන්න. එන පාරේම බාලිකා පාසල තියන හින්ද එක තව ආතල්. ඉතින් දැන් ඔන්න අපි සෙට් දෙකම සෙට් වෙනවා හරියට හඳට යන උන් වැඩේට සෙට් වෙනවා වගේ. පොත් වැඩි උන් ඒවා පන්තියේ හංගනවා. සමහරු යාලුවන්ගේ මලු වල ඔබනවා. සමහරු කබඩ් ඩෙස්ක් අස්සේ දානවා. එක විකාරයයි. ඔක්කොම සෙල්ලම් ඉන්ටර්වල් එකේ කරන්නත් වෙනවනේ. නැත්තන් පනින්න වෙන්නේ නා. මොකද ශිෂ්‍ය නායකයෝ 12.10 විතර වෙද්දී එනවා. උන්ටත් ආතල් එකක් තියෙන්න එපැයි.

ඔන්න වෙලාව අවා, 12.20 එනවුන්ස්මන්ට් එක දුන්න ඔක්කොම ගුරුවරුන්ට. අපේ හිටිය සරුත් පැවරුමක් එහෙම දීල යන්න ගියා. ගීය ගමන්ම අපේ ඔත්තු බලන එකාගේ හස්ත සන්යාවෙන් අපි සෙට් එක බිල්ඩිමේ කොරිඩෝර් එකට පැනගත්ත..දැන් ඉතින් පොත් මලු අතේ අරගෙන පොඩි කොට බිත්ති වලට මුවා වෙවී අපි දැන් ඉදිරියටම යනවා.. හරියට අර කිලිනොච්චි අල්ලන්න හමුදාවෙන් යනවා වගේ. එකම දේ අපි වෙපන් අරන් යන්නේ නෑ .. නමුත් ගමන එකයි. හැංගි හැංගි. සෙට් එක දෙකට කැඩිලා එක සෙට් එකක් පස්සෙන් එන තර්ජන බලන ගමන් ඉස්සරහින් යන උන්ගේ හස්ත සන්යා වලට ඉස්සරහට යනවා. අනිත් උන් ඉස්සරහ තත්වේ අනුව පාරවල් හදාගෙන ඉස්සරහට යනවා.

කතාව තව දුර යනවා.. හිතුවට වඩා පොස්ට් එක දිග වෙන්න යන්නේ.. එක හින්ද ඉතුරු ටික ඊලග පොස්ට් එකේ දාන්නම්.

ඇත්තද?

2011-09-14T14:26:00.004+03:00

රියාලේ කොළ

කොට්ටම්බා කොළ ගානට

ඉතිරිච්ච..

සල්ලි පිරිච්ච ජීවිත..

මහපාරේ

දැක්ක

මහා පත බෙන්ස් එකක්

පුරාම යනවා..

අපේ උන් ඒ බලන්

හීල්ලුව ..

දුකට වෙන්න ඇති..

එත්,

උන්ට නැති සන්තෝසේ..

අපිට තියනවා බං..

ඇහුන මට

එකෙක් කියනවා..

එත්..

ඇත්ත

ඒකමද?

අනේ මන්ද....

අතීත මතකයක්,..

2011-09-12T17:06:00.002+03:00

මේ ඇවිත් 2006 අවුරුද්දේදී වෙච්ච කතාවක්. මම ලංකාවේ නම් දරාපු එක පරිගණක ආයතනයක උගන්නනවා මේ කියන කාලේ වෙනකොට. 2005 ඉඳල 2006 අන්තිම ඒ කියන්නේ සැප්තැම්බර් මාසේ වෙනකම් මම මේ ආයතනයේ ඉගැන්නුවා. මෙතන මට කවදාවත් අමතක නොවෙන තැනක්. ඒ වගේම කතා ගොඩක්...

ඔන්න ඔය කියන දවස්වල මට වයස 21 විතර ඇති. මම එහෙ පන්ති කීපයක්ම කරා.. පොඩිම පොඩ්ඩන්ට උගන්නන එක ඉඳලම ඉහ නිකට පැහිච්ච මගේ ගුරුවරුන්ගේ වයසේම තවත් ගුරුවරුන්ට මම උගැන්නුව එහෙදි. ඔයාල ගුරුවරු නම් දන්නවා ඇති පරිගණක ආශ්‍රිත ඉගෙනුම (CAL) කියල එකක් අධ්‍යාපන අමත්‍යන්සයෙන් කරා. ද්විතික අධ්‍යාපනය නව්‍යකරණ ව්‍යාපෘතිය (සෙම්ප්) කියල එකක් යටතේ. ඕකෙදි දිස්ත්‍රික්කයේ තියන ඉස්කෝල වල ඉන්න ගුරුවරු ලගම තියන පුහුණු මධ්‍යස්ථාන වලට යවනවා දවස් 18 ක් පුහුණුවෙන්න. මේකේ විෂයන්ට තියෙන්නේ වර්ඩ්, එක්සෙල්, පවර් පොයින්ට්, ඇක්සෙස්, හාඩ්වෙයාර් සොෆ්ට්වෙයා, නෙට්ව්ර්කින්ග් ඉන්ටෙර්නෙට් ඊමේල් එක්ක තව පොඩි පොඩි දේවල් ටිකක්. පොත්ම 7 ක් තියනවා උගන්නන්න. දවස් 18 න් උගන්නන්න හම්බවෙන්නේ දවස් 16. ඉතුරු දෙකේදී එයාල තමන් ඉගනගත්ත දෙයින් මොනාහරි විෂයානුබද්ධ ක්‍රියාකාරකමක් කරලා පෙන්නන්න ඕනේ. ඕක ඉතින් පවර් පොයින්ට් තමා..

ඔන්න ඉතින් කතාවේ පසුබිම විස්තර කරානේ.. ඉතින් අපි කතාවට බහිමුකො.. ඔන්න ඉතින් 2006 අවුරුද්දේ මම මගේ දෙවැනි කැල් බැච් එකත් ඔන්න අවා. බොහොම වයසක් තියන ගුරුවරු වගේම තරුණ ගුරුවරු ගුරුවරියොත් ඒ අතරේ හිටියා. ඕනෙම පන්තියක් මට එකයි. එකට අපේ ආයතනේ ලොක්ක ආවත් ඒ මට එක ස්ටුඩන්ට් කෙනෙක් විතරයි. මම ඉතින් පලවෙනි දවසෙම කිව්වා කට්ටියටම ඔයාල අපේ ආයතනයට සාදරයෙන් පිලිගන්නවා. ඒවගේම මගේ පන්තියට. මෙතන ඉඳන් දවස් 18 අපිට එකට වැඩ කරන්න වෙනවා. මම දන්නා දේ උපරිමෙන්ම ඔයාලට කියල දෙන්නත්, එකේදී ඔයාලට තියන ඕනෙම විෂය ප්‍රශ්නයක් මම විසදන්න උදව් කරන්නත් බැඳිලා ඉන්නවා. ඒවගේම මතක ඇතුව ඔයාලගේ ඔය ජංගම දුරකථන එක්කෝ ඔෆ් කරන්න නැතිනම් සයිලන්ස් දාන්න ඊට පස්සේ අවශ්‍යමනම් පන්තියෙන් එලියට ගිහින් එක පාවිච්චි කරන්න, මොකද මේ පන්තියේ මොබයිල් පාවිච්චි කරන්න බෑ." ඔන්න මගේ ආරම්භක කතාව. සරලයි නේද?

ඉතින් මම පන්තිය පටන්ගන්නවා. කිසිම දවසක මම ඒ ගුරුවරුන්ට මට සර් කියන්න නම් දෙන්නේ නෑ. ඇයි දෙය්යනේ මොන හිතකින් එහෙම කියන්නද? එයාල සමහරු මගේ ගුරුවරු වයසේ. සමහරු අපේ අම්මලාගේ අප්පච්චිලගේ වයසේ. ඒ නැතත් එයාල ගුරුවරු නේද? ඉතින් පන්තිය කරගෙන යන අතර වාරේ මම කවදාවත් බනින්නේ නෑ එයාලට. හිත රිද්දන්නේ නෑ. කොහොමත් වයසක ගුරුවරුන්ට මේක මහාම අමුතු ගැජට් එකක්නේ. මව්ස් එක අල්ලන්න පොඩි ෂෝර්ට් කට් කියන්න එහෙම ඉතින් මුල දවස් දෙක වියදම් වෙනවා එයාල එක්ක.

දෙවැනි දවසේ ඉඳල ඉතින් අර කියපු සබ්ජෙක්ට් තම උගන්නන්නේ. එකේදී ඉතින් ගොඩක් ගුරුවරු පොඩි ළමයි වගේ වෙනවා. ඇත්තනේ. එයාලගෙන් සමහරු (මම වැඩකරපු දිස්ත්‍රික්කේ හා ඒ අව ගුරුවරු ඉන්න පළාත් වල) පරිගණක කියන එක දැකල දන්නවා උනාට වඩා කරලා නෑ කවදාවත්ම. සමහරු මේ මැෂිමට අස කරලා එක උනන්දුවෙන් ඉගෙනගන්නවා. සමහරු ඔන්න ඔහේ ඕනේ එකක් කියල නිකම් ඉන්නවා. සමහර අයට පුදුම අදහස් එන්නේ. දවසක් එක විදුහල්පති කෙනෙක් එයාගේ මුළු ඉස්කෝලෙම දත්ත ඇක්සෙස් ඩේටබේස් එකකට දාගන්න ප්ලෑන් හැදුව. තව දවසක් ඉතින් මමයි මගේ සහයට හිටිය ක්‍රිෂාන්ත් (ඔව් ක්‍රිෂාන්ත් ටැමිල්) එකතුවෙලා පන්තිය කොහොම හරි ඇදගෙන යනවා. කිසි කෙනෙක් මිස් කරන්නේ නැතුව. එකේදී අපි කවදාවත් එකම දේ සියපාරක් ඇහුවත් ළඟටම ගිහින් කියල දුන්න.

ඔන්න ඉතින් අන්තිම දවස උදා උනා පන්තියේ, එදා ඉතින් අර ගුරුවරු කරපු වඩා බලන්න අධ්‍යාපනේ අධ්‍යක්ෂක කෙනෙක් එනවා. ඉතින් එයටයි අපේ ආයතනේ අයටයි ගුරුවරු පොඩි සංග්‍රහයක් සූදානං කරනවා අන්තිමට පෙන්නන එකේ අඩු පාඩු හදනවා.. දාහක් වැඩ. ඉතින් අපිත් සැහෙන්න උදව් කරනවා එයාලට ඒවා හදාගන්න. ඉන්ටෙර්නෙට් එකෙන් ඩේට ගන්නවා ඒවා හදල ස්ලයිඩ් හදනවා.. එයාල කරපු වැඩ ඔක්කොම සීඩී කරනවා.. වැඩනං කොතෙකුත්.

ඔහොම ගිහින් ඉතින් එදා හවස එක එක ගුරුවරුන්ගේ ප්‍රසන්ටේෂන් දෙන වෙලාවත් ආවා. එක එක්කනා තමන්ට පුළුවන් උපරිම වැඩ ටික දාල අපි කියල දුන්න ඒවත් එකතු කරගෙන එක කරනවා දකින එකනම් ඇත්තටම හිතට හරි සන්තෝසයක් එන වෙලාවක්. එක ඉවර උනාම ඔන්න තේ පැන් සංග්‍රහය පටන් ගත්ත. එකේදී ඔන්න ඉතින් ආයතනයටයි උගන්නපු මටයි එයාල ස්තුති කර. එකේදී මම අර කියපු එක ගුරුවරයෙක් කියනවා "අපිට නම් ළමයෙක් කියල දුන්න එක අහන්නේ නැතිව පිස්සු නටනකොට ඌට දෙකක් දෙන්නම තමයි හිතෙන්නේ. නැතිනම් බනින්නම හිතෙන්නේ. එත් අපිටත් පුදුමයි අපි කරපු වැඩ වලදී මෙච්චර ආවේගශීලී තරුණ වයසේ ඉන්න මේ අපේ ගුරුතුමා අපිට කවදාවත් බැන්නේ නෑ හැමදාම හිනාවෙලා ඇවිත් අපි එකපාරට සියපාරක් ඇහුවත් අපිට ඒක කියල දුන්නේ කිසිම කහටක් නැතුව.. අද ඉඳල මමත් මම උගන්නන ඉතුරු කාලේදී ඒ දේ ඒ විදියට කරන්න හිතාගත්ත. මොකද මම අද දකිනවා එකේ ප්‍රයෝගික සත්‍යතාව මේ ගුරුවරුන්ගේ දියුණුව දැක්කම" කියල. ඊටපස්සේ එයාල යනවේලාව අවා. ඉතින් ඒවෙලාවේ එයාල කරපු ආශිර්වාද මට හිතෙන්නේ අදටත් මගේ එක්ක තියනවා.

මට මගේ ජීවිතේ එකත් හොඳ අත්දැකීමක්. පුංචි උංගේ ඉඳල උපාධියට යන අයට උගන්නන්න වගේම තවත් විවිධාකාර දේවල් කරන්න මට එතන තෝතැන්නක් උනා. අදනම් එතන ඒ ආයතනය නෑ. නමුත් අපි හිටපු ඒ කාලේ අපේ ස්ටාෆ් හිටිය ඔක්කොමලගේම ජීවිතවල ලස්සන කාලයක් උනා..

මේ කතාව මතක් උනේ මට සංජුගේ සයිබර් සමාගමට ගොඩ වැදුනට පස්සේ තිබ්බ මෙන්න මේ පොස්ට් එක දැකල. http://sanjuishere.blogspot.com/2011/08/blog-post.html

ලංකාව හා බංකොලොත් ටෙලි නාට්‍ය කලාව සහ සබැඳි අතුරු කතා..

2011-09-11T12:32:00.000+03:00

ලංකාවේ තියන ටෙලිනාට්‍ය වල ගොඩක් යන්නේ වල්පල්. මම මෙහෙම කියන්නේ හේතුවක් ඇතුව. මොකද අද සතියේ විකාශය වෙන ටෙලිනාට්‍ය 10 ක් ගත්තොත් එයින් 8 වත් කතා තේමාව වෙන්නේ එක්කෝ කිසිම හරයක් නැති දිගටම ගලාගෙන යන කෙහෙම්මලක්, එහෙමත් නැත්තන් හරයක් නැති පවුලක් ෆුල්ම අවුලෙන් ඉන්න කතාවක්. ඔය කතා වල සාමාන්‍ය සිද්දි වෙන්නේ එක්කෝ මංකොල්ලකෑම්, පැහැරගෙන යාම්, තර්ජන වගේ ඒවා තමා. ඔක්කොම ටෙලිවලින් බාගයක් රබර් නැත්තන් ඉලාස්ටික් කතා... දැන් ඒවාට කියන්නේ මෙගා. පිස්සු හැදෙනවා. ඉතින් මෙව්වා ඉලාස්ටික් රබර් වෙන්න කතාව ඇතුලට අර කියන එව්වා දානවා ප්‍රධාන චරිතේ උස්සන්න කප්පම් ඉල්ලන්න වගේ සීන් එක්ක..

සමහර ටෙලිනාට්‍ය උපරිම ඉන්දියානු කොපි කියන එක බැලු බැල්මටම පෙන්න තියන කාරණයක්. කිරිබත්ගොඩ ඤාණානන්ද ස්වාමින්වහන්සේ කියනවා වගේ කාලකන්නි ගෑනු හත්දෙනෙක් සතියට ඉන්නවා.. ඒ කතාව නම් සහතිකයි. ඇයි ඉතින් හැමදාම යන්නේ ජීවිතේ තියන හැම කරදරයක්ම විඳින ගෑනියක්ගේ කතාවක් නේ. මෙව්වගේ පෙන්නන දේවල් අපේ දරුවෝ ග්‍රහණය කරනවා ඉතාමත් ඉක්මනට. ඒවගේම තමයි සමහර ගෙවල්වල ඔන්න කට්ටිය දුවනවා ප්‍රවීණ බලන්න, ඊටපස්සේ තව කෙහෙම්මලක් ඊටත් පස්සේ තව එකක් විදියට.. මේකේ ලීඩ් එක ගන්නේ ගෙදර අම්මා. මම දන්නා ගෙදරක් තියනව, එයාලට ඔය ටෙලිනාට්‍ය යන වෙලාවට ට්ව් එකයි සලේ ඉඳන් ඉන්න පුටුයි තියල මුළු ගෙදරම අරන්ගියත් ගානක් නෑ.

ට්ව් එකේ තව සීන් එකක් තමයි ඔය වැඩියෙන් හිට්ස් තියන ටෙලියක් යන වෙලාවට ඔන්න ඇඩ් දානවා හිටු කියල මැදට. අනේ දෙය්යනේ කතාව බලන්න වෙන්නේ කොලේකුත් තියාගෙන. ඇයි අර මගින් නවත්තල ඇඩ් එහෙම දාල අයෙ පටන්ගත්තාම නවත්තපු තැන මතක්වෙන්න සීන් එක ලියල තියාගන්න.

මේකේ තියන කනගාටුම දේ එක නෙවෙයි. දැන් රූපවහිනි වල යන්නේ මෙගා ස්ටාර් සිඟින් ස්ටාර් වගේ රියලිටි. අර ඉස්සර වගේ කාලෙයි අරන්ගම් පොන්මාලෙයි පොලොන්දු, මනෝහාරී චාර්ට් ෂෝ වගේ ඒවා අද නෑ. ඒවගේම රූපවාහිනියෙ කාලයක් විකාශය උන ඩිස්කවරි චැනල් එක වගේ දේවල් වලින් වෙච්ච මෙහෙය ඉතාම අපුරුයි. ඒවගේ දේවල් අද සිද්ද වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි කියන එක මටනම් මහා ම මහා ප්‍රහේලිකාවක්. ඔයාලට මතකනම් ආර්ථික විද්‍යාව ලස්සනට කාටුන් වලින් උගන්නපු ගණු දෙනු කියන වැඩසටහන කොයිතරම් ලස්සනට ආකර්ශනීය විදියට ඒ දේ කරාද? අටපට්ටම විතරයි අද දරුවන්ට බලන්න තියන එකම දේ. ඉස්සර පොඩ්ඩන්ට රසාර, දොස්තර හොඳ හිත, පිස්සු පුසා වගේ කාටුන් ගියා. ඒවා රසාස්වාදනය මොට කරන දේවල් නෙවෙයි. පුංචි ඇත්පැටවා වගේ සිනමා, සුරඟන කතා කරලිය වගේ වැඩසටහන් දරුවන්ට තිබ්බ දේවල්. අද දරුවන්ට රූපවාහිනිය කියන්නේ බාල කඩචෝරු විකුණන පිස්සන් කොටුවක් වෙලා හමාරයි.. ඉගනගන්න දරුවන්ට දෙයක් දෙන්න සල්ලි වියදම් කරනවට වඩා මිනිස්සුන්ව විකුනන්න මාර්කට් හදන තැනක් බවට මේ නාලිකා අද පත්වෙලා. දේශපාලන වට්ටෝරුවේ තවත් එක උපාංගයක් බවට පත්වෙලා.

මට අන්තිමට හිතෙන්නේ මෙහෙමයි. මමනම් මගේ එකෙක්ව ට්ව් එකට හුරු කරන්නේ නැතුව ඊටවඩා අන්තර්ජාලයට යන්න යොමු කරනවා. ඒක දාහෙන් සම්පතයි. දැන් ඔයාල හිතාවි මේ මොන පිස්සු කතාවක්ද කියල... නෑ...... ටෙලි නිලියෝ ගණිකාවෝ වෙච්ච රටක ළමය ඉන්ටර්නෙට් එකට යද්දී එච්චර කලබල වෙන්න ඕනේ නෑ. ඕනේ කරන එකම දේ කොම්පියුටරේ සාලෙන් හරි නිතර පේන තැනකින් හරි තියන ඒක විතරයි. අනික මම ඇත්තම කිව්වොත් කව්රු කොහොම වැට බැන්දත් නියම වයසට ආවම ළමයි කුතුහලේට කොහොමත් ඔය නිල් දේවල් බලන එක කාටවත් නවත්තන්න වෙන්නේ නෑ.

සිංහල බ්ලොග් වල අලුත්ම පිස්සෝ

2011-09-08T21:20:00.001+03:00

මම හිතාගෙන හිටියේ මගේ බ්ලොග් එක එච්චර කට්ටිය එන්නේ නැති පාලු තැනක් කියල. එහෙව් තැනකත් අද(08) අන්න කුණුහරප ලියපු කොමෙන්ට් එකක් දාල. ඇනො කෙනෙක්. අනේ මන් දන්නේ නෑ මේ පිස්සන්ට මොනවාද කරන්න ඕනේ කියන එක. මගේ බ්ලොග් එක බලන්නේ ටික දෙනෙක් උනාට ඒකට සහෝදරියන් කීපදෙනෙක් එනවා. බොහෝ වැදගත් මහත්වරු එනවා. තව ෆලෝ නොකර බලන අය ගැන මම දන්නේ නෑ. ඒ අයගේ වයස තරාතිරම මම දන්නෙත් නෑ. ඉතින් මේ පාඨක ප්‍රජාව වෙනුවෙන් මගේ බ්ලොග් ඒක පිළිවෙලට පිරිසිදුව තියාගන්න ඒක මගේ වගකීමක්.

කොහෙවත් යන පිස්සෙක් අද මගේ බ්ලොග් එකට රිංගල මගේ පොස්ට් එකක් කියවල මට බැනල ගිහින්. මගේ බ්ලොග් එකේ මම ලියන්නේ මට හිතෙන දේවල්. ඒක හරි නැතිනම් සභ්‍ය විදියට කියන්න තිබ්බ නේද? සිංහල බ්ලොග් වලට මම අලුත් උනාට මම බ්ලොග් ලියන්නේ 2009 විතර ඉඳල. ඒ කාලේ ඉඳල අද වෙනකම් මට ආව පලවෙනි කුණුහරුප කොමෙන්ට් එක තම අද මේ ආවේ. මොකද්ද මේ වෙලා තියෙන්නේ කියන්න මම දන්නේ නා එත් මම ඔහොම ඒවාට සැලෙන්නේත් නා. අනෝ ඔයාට මම කියන්නේ ප්‍රවේසම් වෙන්න, මොකද කොට්ටෝරුව කොටුවෙන්නේ කෙහෙල්ගහට කොටපු දාට..

සුදු පුසී...

2011-09-06T14:02:00.002+03:00

හීනියට..

පොද වැටෙන

සිරිපොදක තනිවන්න..

මීදුමෙන්,...

පටසේල දැමු මාවතේ ඇවිදින්න..

එන්න අසයි මට..

එත්..

ඉන්න වෙනවා..

අමාරුවෙන්

තවත් මාස පහක්....

දැකගන්න ඔය මුහුණ

සිපගන්න ඔය දෙතොල

මං ආදරේ

කරපු

හැමදාම

බෝම්බ කතාවක්..

2011-09-02T16:22:00.004+03:00

මම මේ කියන්නේ 2008 අවුරුද්දේ එක සඳුදා දවසක් ගැන. එදා මම උදේ 5.30 නුවර ඉදල එන ඔෆිස් කෝච්චියේ කොළඹ එනවා වැඩට යන්න. ඔන්න ඉතින් එදත් මම සුපුරුදු පෙට්ටියේ මගේ සුපුරුදු ආසනේට ගියා. අපේ පෙට්ටියේ හිටිය තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ ලොකු තනතුරක් දරන අය්ය කෙනෙක්. අපි මෙයාට ජගත් කියමුකෝ. මෙයා ටිකක් සද්දේ දාගන ඇහැ ගහගන ඉන්න කෙනෙක් වටපිටාවට. ඔය නුපුරුදු අය නුපුරුදු මලු එහෙම දැක්කම ටිකක් සද්දේ උස් කරලා අපේ කොම්පාර්ට්මන්ට් එකෙන් අහන්න මේ අය්ය පසුබට වෙන්නේ නෑ. කොහොමත් කෝච්චියේ යද්දී කට්ටිය ටික දවසකින් අඳුරගන්න හින්ද ඒක එච්චර දෙයක් නෙවෙයි.

ඉතින් ඔය කියන දවසේ සඳුදා කෝච්චිය රඹුක්කන පහු කරලා ටිකක් දුර ගියා විතරයි ඔන්න මහා සද්දයක් අවා කාගෙද මේ බෑග් එක.. කෝ අයිතිකාරයා ඉන්නවද?.. කියල ජගත් අය්යාගෙන්. ඔන්න එකපාරම සෙනග අස්සෙන් මීයෙක් වගේ පොරක් කෑගහන්න ගත්ත මගේ මගේ කියල.. හා හා හරි හරි කියල ජගත් අය්ය පොරව නෝට් කරගත්ත. ඔන්න ඉතින් දැන් කෝච්චිය වේයන්ගොඩ එහෙම පහු කරගෙන යනවා.. දෙපැත්තේ තියෙන්නේ වෙල් යායවල් ගුරු පාරවල් එහෙම. ඔය අස්සේ ජගත් අය්ය හොයනවා අර මල්ලේ අය්තිකාරයව. "කෝ දැන් මේ මල්ල ගේනවා මනුස්සයා?".. "ඉන්නවනම් පොඩ්ඩක් කියන්න." "දන්නවනේ අද රට?"... " කෝ දැන්?".." සිරිල් මල්ලි ඔයපැත්තේ ඉන්නවද බලන්න මේ මනුස්සයා?" "සුරංග. කොහේද බන් මේ යකා ගියේ?" ජගත් අය්ය දැන් මේ මනුස්සයව හොයන්නේ හරියට මු වැටිච්ච ඉදිකට්ටක් කියල හිතාගෙන වගේ. සාක්කු වල විතරයි බලන්නේ නැත්තේ.

කොහොමින් හරි විනාඩි 10 විතර ඔය ජවනිකාව යනවා. දැන් මේක ගෙනාව මනුස්සයා නෑ. රිදී පාට බ්‍රීෆ් කේස් එකක් මේක. කට්ටිය දැන් බයවෙලා මේක බෝම්බයක්ද දන්නේ නෑ. මොකද කොටි එන්නේ ලේබල් ගහගෙන යෑ කියා කියා වැඩේ නියමෙට බවලත් අය අතර නැඟල යනවා. පිරිමි සෙට් එකම අරුට දෙකක් දෙන හැටියි බෑග් එක විසි කරන හැටියි කතා වෙනවා. අපේ ජගත් අය්යට ඔය අස්සේ අම්බ මල. "මේ පරය අපිව වල කජ්ජ ගස්සන්න මෙතන මේ මගුලක් ගෙනත්" කියල පොර මෙන්න එකපාරම බ්‍රීෆ් කේස් එක ජනෙලෙකින් එලියට විසි කරා. හරි දැන් බඩුම තම කට්ටිය කතා නෑ සද්ද වහල කටවල් අරන් ජගත් අය්ය දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. හරියට පොර මේ දැන් පුපුරන්න හදන බෝම්බයක් දතින් අල්ලලා විසිකරා වගේ.

ඔය මගුල් ඔක්කොම අස්සේ කෝච්චිය ඇවිත් ගම්පහ හරියෙන් නවත්තව්වා. මෙන්න අර මීය වගේ එකා කොහෙන්ද ඇවිත් අහනවා "මගේ බෑග් එක කෝ?".. "කෝ මෙතන තිබ්බ සිල්ව බ්‍රීෆ් කේස් එක?" කියකියා. කට්ටිය මුනෙන් මුණ බලාගන්නවා මිසක් උත්තර නෑ. ඔන්න ජගත් අය්ය නැගිට්ට.. "දන්නේ නැද්ද කාලේ හැටි?..කොහේද ඔලුවක් නැති වැඩ කරනවා. තැන් තැන් වල බෑග් දාල යන කාලයක්ද මේ? මේ තමුන්නාන්සේ ඔය මල්ල යනතැනක අරන්ගියනම් නේද හොඳ ? කව්ද දන්නේ ඕක මොකද්ද කියල?

මී පුරවැසියා : මොකද්ද කියන්නේ? ඒක මගේ ඔෆිස් බෑග් එක. දැන් කොහේද මෙතන තිබ්බ ඒක?

ජගත් අය්ය: කොහේද කාටවත් නොකිය ගියේ? මම ඒක විසි කරා මොකද අහල අහල එකෙක්වත් එන්නේ නැතුවම කව්ද දන්නේ ඔහේ කොටියෙක්ද මේක බෝම්බයක්ද කියල? අපිට කියන්නේ ඔහේලවගේ මිනිස්සු මලු දාල ගියාම ඒවා පරිස්සම් කරගෙන ඉන්න කියලද ඒවා බෝම්බ උනත්?

මී පුරවැසියා : විසිකරා? තමුසේ මොන හයියකටද ඕක විසිකරේ? පිස්සු හරකෙක්. මගේ ඔක්කොම ඔෆිස් ඩොකියුමන්ට් ඒක ඇතුලේ. අනික මගේ ලැප්ටොප් ඒක?? බූරුව..

ජගත් අය්යට උපරිම මල දැන්.. බූරුව? මමද ඕයි බූරුව? පිස්සෙක් වගේ තැන්තැන්වල බෑග් දාල යනවා මදිවට කියවන්නත් එනවා. ඕක තමුසේ කොටියෙක් වෙලා මේක බෝම්බයක් උනා නම්? මොකද එතකොට කියන්නේ? මහත්තය ඕකේ ඔච්චර වටින දේවල් තිබ්බනම් ඔහේ දැනගන්න ඕනේ නේද ඕක පරිස්සමට තියාගන්න?

මී පුරවැසියා : කෙහෙම්මලක් කියවනවා. මම වතුර එකක් ගන්න කලින් ස්ටේෂමෙන් බැස්සම කෝච්චිය අද්දන්න ගත්ත. පස්සේ පෙට්ටියක යන්තම් එල්ලිලා එන්න හදනකොට මැද දොරක් වහල. එන්න බැරුව මම දැන් මේ එනගමන්. අපිත් මේ ආසාවට යනවා නෙවෙයි. මනුස්සයෙක්ට හදිස්සියක් උනාමවත් බලන්න දන්නේ නෑ.

ඔය කතාව අහගෙන හිටිය අපේ සෙට් එකට හොදට තදවෙලා අපේ උන්ටික අර මිනිහව කන්න පටන්ගත්තේ බවලත් සෙට් එකේ පුර්ණ අනුග්‍රහය යටතේ. පිස්සෙක් වගේ බෑග් තැන්තැන් වල තියල එනව මෙතන නීති කතා කරන්න. එක්ක එනවා තමුසෙගෙ ලෝයර්. අපිත් හොද ලොයර්ල තමයි හරිද? වගේ කතා කියකියා..

අන්තිමේ කොහොමහරි අර මනුස්සයා ඉස්සරහ ස්ටේෂන් එකෙන් බැහැල ගියා බෑග් එක හොයන්න. අපි ගියා වැඩට. හැබැයි එදත් එදයි ආයේ නෙවෙයි මම අර මීයා වගේ මනුස්සයා දැක්කේ කෝච්චියේ. දෙපැත්තම සාධාරණයි. නමුත් මට හිතෙන්නෙම අපේ ජගත් අය්ය හරි කියල. මොකද කව්ද දන්නේ එක බෝම්බයක් උනා නම්?

ගෙවතු වගාව

2011-08-23T21:17:00.003+03:00

මේක මට අද ආව ඊයක්. කතාවේ තියන රසවත්කමටම මම ඒක ඔයාලටත් කියවන්න දාන්න හිතුනා. ඔන්න ඒක එහෙම්මම.
හිරේ හිටපු රොබොටික් පොරකට ගෙදරින් තාත්තා එවපු ලියුමක් ආවා.
"පුතේ අපි දැන් ඉන්නේ හෙන අමාරු අඩියක.... අක්කරයක ඉඩමක් තිබ්බත් දැන් කොටලා අල ටිකක්වත් වාවගන්න අපිට හය්යහත්තිය නෑ. උඹලගේ අම්මයි මමයි ඒතරමටම අබලන්. උඹවත් හිටියනං... කොච්චර හොදද ඒ කලේ මේ වත්ත කොටලා ඉවර කරන්න එක දවසක්වත් ගත උනේ නෑ...."
පොරට මේක දැකල හරිම හරිම අප්සෙට්. ඔන්න ඉතින් හැරෙන තැපෑලෙන්ම ගෙදරට අව ලියුමක්.
"තාත්තේ දෙය්යන්ගේ නාමෙන් වත්තට නං අත තියන්න එපා. ඕක පුරාම ඩප්පි ග්‍රෙනේඩ් බෝම්බ තුවක්කු එහෙම වලදාළ තියෙන්නේ මම අවාම ගේම් වලට ගන්න...."
මේක දැක්ක තාත්තට නිකම්ම හපොයි ගාගෙන නළලේ අත තියවුණා. ඔන්න ඉතින් එදා රෑ, "ඇරපියව් දොරවල්. අපි සි.අයි.ඩි එකෙන්, හෙල්ලෙනේ නෑ එකෙක්වත්...බාවනවා තොපි ඔක්කොම.." කියාගෙන මහා ලොකු හමුදාවක් ගෙදරට කඩාගෙන වැදිලා මුළු වත්තම හාරන්නයි කොටන්නයි පටන්ගත්තා. අනේ මුළු රෑ ම හාරලා හාරලා සි.අයි.ඩි. හමුදාවට තුවක්කුවක් තිය එක පතරොම් කොපුවක් හම්බුනේ නෑ. මල පැනල උන් ඉතින් වටේටම බැණ බැණ පහුවදා උදේම යන්න ගියා.
පහුවදා අයෙත් පොරට තාත්ත ලියුමක් එවල.
"අනේ පුතේ අපේ වත්තට ඊයේ රෑ සි.අයි.ඩි එකෙන් පැනල මුළු වත්තම කොටලා හාරලා කණපිට හරවලා ගියා. අපි මොකද පුතේ කරන්නේ?"
ඔන්න පොරගෙන් පිළිතුරු ලැබුණා
"ඔන්න තාත්තේ මම මට කරන්න පුළුවන් ටික කරා . දැන් ඉතින් අර එදා කිව්වා වගේ තාත්තගේ අල ටික වවාගන්න." මීට පුතා.

තවත් එක බුත කතාවක්..

2011-08-18T19:56:00.000+03:00

මේ දවස් වල බුත කතා ගොඩයි. මේක තමා මට සිද්ද උන බුත කතාව. මම කොළඹ බංකුවක වැඩ කරන දවස්වල මට වෙච්ච දෙයක් මේක.

ඔන්න දවසක් මම නයිට් එකක් කරනවා, ඩේ එන්ඩ් ප්‍රෝසෙසින්. ඕකෙදි ඉතින් කරන්නේ සිස්ටම් එකේ වර්කින්ග් ඩේ එක එන්ඩ් එක කරලා දවසේ පොලිය එහෙම ගිණුම් වලට දාන එක. ඕක සමහර දවසට මහා රෑ වෙනකම් කරන්න වෙනවා. ඉතින් දැන් රෑ 11 විතර ඇති වෙලාව. මම ඉන්න සර්වර් රූම් එකේම තමා සිසිටිවී මොනිටර් එකත් තියෙන්නේ. ඔන්න ඉතින් මම ඊ.ඕ.ඩී එක දාල නිකමට වගේ අර මොනිටර් එක දිහා බැලුව. මෙන්න කව්දෝ එකෙක් ලිසින් සෙක්ෂන් එක හරහා යනවා. ලයිට්සුත් දාල. සාමාන්යෙන් ඔය වෙලාවට ලයිට් දාන්නේ මම ඉන්න හරියේ විතරයි. අනිත් ඔක්කොම නිවල.

අප්පටසිරි! හොරෙක්වත් රිංගගෙනද කියල මමත් ඔන්න හෙමින්ම එලියට ඇවිත් ලීසිං එක දිහාට ගියා. ලයිටුත් නිවල! මොකෙක්වත් නෑ! මේ මොකද හොල්මන්ද? කියල මම අයෙත් ලීසිං එකේ වටක් කැරකිලා සර්වර් රූම් එක දිහාට අවා. එපාර අයෙ අර සිසිටිවී මොනිටර් එකේ මොකක්වත් නෑ. හ්ම්ම්.. ඔහොම හිටිය අයෙ පය බාගයක් විතර. ඉදල ඔන්න අයෙ ප්‍රෝසෙසින් දන්න යද්දීම නිකම් බැලුව මේ සිසිටිවී මොනිටර් එක දිහා. අන්න අයෙම ලයිට් දාල? මල පැනල මම ඕනේ කෙහෙම්මලක් කියල ගියා අයෙත් ලීසිං එකට. අනේ ලයිට් නිවල. හොල්මන්ද පොල් කොළ කිව්වලු?? ලීසිං එකේ ඉදන්ම ගත්ත සෙකුරිටි එකට කෝල් එකක්. අරන් ඇහුව මේ ලීසිං එකේ මොනාහරි එකකට කව්රුහරි ආවද කියල? මොකද එයාල හිටි අඩියේ තැන් තැන් වලට යනවා චෙක් කරන්න. එහෙම ආවේ නෑ සර්. ඇයි මොකද ප්‍රශ්නේ? කියල මගෙන් එයාල අහනවා. මම කිව්වා නෑ මම සිසිටිවී එකේ දැන් දැක්ක එකයි. ඒ උනාට මෙතනට අවම කව්රුවත් හිටියේ නෑ කියල. හරි සර් අපි එන්නම් කියල එයාල ෆෝන් එක තිබ්බ.

ඔන්න දැන් සෙකුරිටි කට්ටියත් ඇවිත් බලනවා මමත් ටිකක් බැලුව.. කිසි දෙයක් නෑ. කෝකටත් මට සිසිටිවී මොනිටර් එක ගැන සැකයක් තිබ්බ නිසා මම හෙමින්ම එහාට ගියා. ටිකක් සිසිටිවී මොනිටර් එක දිහා බලන් ඉද්දි ඔන්න අයෙම කට්ටිය යනවා එනවා පේනවා. ඒපාර කස්ටමර්ස්ලත් ඉන්නවා. හ්ම්ම්ම්.. මෙන්න එතකොටම එක අයෙ නොර්මල් යන්න ගත්ත. දැන් සෙකුරිටි අයව පේනවා. මේ මොකද? මේකට මොන යක වැහිලද කියල මම බැලුව. කොහොමින් හරි මම තේරුම්ගත්ත අපේ සිසිටිවී මැෂින් එකේ ප්‍රශ්නයක් තියනවා කියල. ඔන්න ඉතින් ඒක සෙකුරිටි එකටත් කියල වැඩේ එතනින් ක්ලෝස් කරගත්ත.

පහුවදා අවා සිසිටිවී එක බලන කොම්පැනියෙන් කිව්වා, අපේ සිසිටිවී සිස්ටම් එකේ ප්‍රශ්නයක් වෙලා දවල් වෙච්ච දේවල් සැරින් සැරේ ප්ලේ බැක් එකක් විදියට මොනිටර් එකට වැටිලා. ඔන්න ඕකයි අපේ බුත කතාව. ඉතින් කට්ටිය ඔය බුතයෝන්ට බයවෙද්දී පොඩ්ඩක් වටපිට බලලම බය උනොත් නේද හොද?

පරණ සිද්දියක්

2011-08-17T00:00:00.000+03:00

මේක මට උන සීන් එකක්. මදුරංග මල්ලිගේ සයන්ස් පන්තියේ පොස්ට් එක කියවද්දී තාම මට මේක මතක් උනේ. කොමෙන්ට් එකක දාන්න දිග වැඩි නිසා මම කතාව කියන්නම්. මම ඒ ලෙවල් කරනකොට තමා මේක උනේ. මම සෙකන්ඩ් ෂයි කරන්න යාලුවෝ එක්ක බිස්නස් ස්ටඩිස් වලට ගියේ මගේ පුරුදු ගුරුතුමා ගාවට නෙවෙයි. ටවුමට අලුතෙන් ආව ගුරෙක් ගාවට. සමාවෙන්න ගුරා කිව්වට මොකද මෙතුමාට උයිට වඩා හොදට කතාකරන්න මම දන්නා සිංහලේ වචන නෑ. ඔන්න ඉතින් ඒ පන්තිය නුවර ටවුමේ හා පුරාවට පටන්ගෙන ටිකක් දවස් වෙන දවසක්. අපේ උන්ටත් අර හොදට උගන්නන මනුස්සය නැතුව වෙන තැන්වලින් කන්න සෙට් වෙන්න උනා. මොකද මගේ ගුරුතුමා උගන්නන ස්ටයිල් එක උන්ට දිරවන්නේ නැති නිසා.

දැන් ඉතින් ඔයාලට හිතෙනවා ඇතිනේ මොකද්ද අප්පා ඒ අමුතු ස්ටයිල් එක කියල? මෙන්න මේකයි. ආනන්ද ජයතිලක ගුරුතුමා දන්නා අය මම කියන මේ කතාව දන්නවා ඇති. එතුමා උගන්නද්දී විෂය කරුණුම විතරක් නෙවෙයි ජීවිතේ ගැනත් කියල දෙනවා අතරින් පතරේ. කොහොමත් පැය දෙකේ පන්තියක අඩුම ගානේ විනාඩි 30 වත් පැයකට විනාඩි 10 - 5 විතර වෙන වෙන දේවල් කියන එක එතුමාගේ සිරිත. ඕක ඉතින් අපේ සමහර අයට අල්ලන දෙයක් නෙවෙයි නේ.

ඉතින් මමයි අපේ සෙට් එකයි ඔන්න නමෝ විත්තියෙන් උදේ පාන්දරම අලුත් පන්තියට ගියා. පලවෙනි දවස නොමිලේ කිව්වට මෙන්න බොලේ සල්ලි ගන්නවා මාසෙටම ඇතුලට යද්දී. දැන් ඉතින් ගෙවපන්කෝ. හ්ම්ම් 150 දඩ එතන. කොහොමින් කොහොමින් හරි එකත් ගෙවාගෙන ඔන්න අපි ඇතුලට ආව. පන්තිය හරියට කුකුල් කොටුවක් වගේ. ඔක්කොම උන් එතන... අප්පා.. කොල්ලො කෙල්ලෝ එකටම ඉන්නවා එකේ. දැන් ඉතින් අපි ඉඩක් හොයාගෙන ඉදගත්තා. මම ඉන්න තැනට ටිකක් එහා අපේ අනිත් උන් ඉදගත්තේ. තව බංකු දෙකක් එහා තව සෙට් එකක්. මම විතරක් තනියම.

පන්තියත් දැන් පටන්ගත්ත කියමුකෝ. මටනම් ඇල්ලුවෙම නෑ ගුරාගේ සද්ද පුජාව. එයාගේ කතාව හරියට එය විතරක් තමයි මේ මුළු ලෝකෙන්ම බිස්නස් ස්ටඩිස් දන්නේ වගේ. පුරාජේරුව මට අහං ඉන්නම බෑ. දැන් ඉතින් මම කාගෙන ඉන්නවා. මොකක් කරන්නද? කොහොම හරි පලවෙනි පාඩම පටන්ගත්ත. ඔය අස්සෙම ඔන්න එකෙක් මට හෙන බරබරේ එහාට වෙයන් මෙහාට වෙයන් කියකියා ඉඩ මදි වෙලා. මමත් ඉතින් ඌ එක්ක කතා කරනවා නැවි නැවි ඉඩ හදාගන්න.

ඔහොම කොහොම හරි ඉන්නකොට මට ඇහෙනවා එයි බුරු පැටියෝ ඔය රතු ෂර්ට් එක ඇදන් ඉන්න බුරු පුතාට තමා මම මේ කතා කරන්නේ කියා කියා කියනවා. මමත් බැලුව කාටද මේ බුරු කතා කියන්නේ කියල, බලද්දී ස්ටේජ් එකේ ඉදන් මගේ දිහාවේ බල බල තමයි මේ කියවන්නේ.අප්පට සිරි දැනුයි මට මීටර් උනේ මම රතු නේද ඇදල ඉන්නේ කියල. නිකම්ම මම මටද අහන්න වගේ මගේ පැත්තට අත පෙන්නලා ඇහුව. ඔව් ඔව් උඹට තමයි පොල් බූරුවෝ මේ කතා කරන්නේ මොකද අයෙත් පාරක් සබ්ජෙක්ට් ෆේල් වෙන්න ඕනෙද? කියකිය මෙන්න බොලේ මට බනින්න ගත්ත? බුරුව එකපාරක් අනාගත්තෙත් ඔහොම වෙන්න ඇති කොහෙද? ඔන්න ඔතනදි ඔය ගුරාට කට කොන්ට්‍රෝල් නැතිවද කොහෙද අම්මල තාත්තල ගැනත් කියවන්න පටන්ගත්ත.

මගෙත් මල උපරිම. මට බාන්නට මට දුක නෑ,එත් අර දෙමාපියන්ට මොකටද බනින්නේ? ගත්ත පොත් ටික අතට. නැගිට්ටා. කාර්ඩ් එක අරන් ගැහුවා බංකුවට ඇනේකින්. ගහල මහා හයියෙන් මෙන්න 150. තියාගන්නවා ඕක මාව මතක්වෙන්න. තමුසේ වගේ පිස්සෙක්ගෙන් ඉගෙනගන්නවට වඩා මම ඒ ලෙවල් නොකර ඉන්නවා. මට බැන්නට මගේ අම්මට බනින්න තමුසේ තාම මෝරලා මදි කියල දැනගන්නවා කියල ආව කඩාගෙන එලියට. ටික්කො දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක් අවා හරියට පොලිසියෙන් වගේ. මට උපරිම මල නේ ඇහුව මොකද පොලිසියෙන් කියලද හිතන් ඉන්නේ? මට මොනවා කරන්නද? අහ්? පව් නොදී යනව! කියල. ඔන්න උන්ටිකත් පසුබහිනවා. අපු වේගෙට මම නතර උනේ ක්ලොක් ටවර් එක ලගටම ඇවිත්. හැරිලා නිකම් වටපිට බලද්දී මෙන්න අපේ සෙට් එකේ ඔක්කොම වගේ උන් ඇවිත් මගේ එක්කම. කොල්ලෝ 30 විතර එතන. උඹ හරි මචන්. අම්මට බැනපු එක අපිට අල්ලන්නෙත් නෑ. අද උඹටනම් හෙට අපිටනේ. අපිත් ආව උඹ එක්කම. හොදි නැතිවෙන්න කිව්වා නේද උඹ? කියා කියා සෙට් එක මගේ වටේ කියනවා.

දැන් ඉතින් ආයේ පන්තියකුත් නැති එකේ අපි සෙට් එකම සිංහල ජාතික හෝටලේට ඇදල කොත්තු පාරක් කාල ගෙදර අවා. එදත් එදයි ආයේ මම ඒ ලෙවල් කරන්න ගියේ නෑ.

වැලිකතරේ ආදරය

2011-08-03T15:40:00.000+03:00

කලුපාට ෆර්දාව

හිසේ සිට දෙපතුලට

වහැව්වත්

වසනු බෑ

නුබේ සිත...

හංගාන

හිත්ලැව

ආදරේ කඳුළැල් ද

වේල් පොට වසන්නේ

කියන් මට...

පැතුම්..

2011-08-03T11:12:00.003+03:00

ජීවිතයම

පැතුමක් කර

සසර පුරාවටම

පතාගෙන ආවත්

තවත් එක පැතුමක්

පමණක්ම නොන්වන්නට

පතාපන්

පැතුමන්........

හෙමි හෙමින් නගින්නට

ජීවිතේ ඉනිමග

සිනාවෙන්

සුන්දරව

සමගින්

සුබපැතුම්

ආදරණීය වරදකරු...

2011-07-30T10:53:00.003+03:00

එක කලෙක

පෙම් කලෙමි

නුබ මගේමැයි සිතා

නුබට මගෙන් තොර ලොවක්

නැත සිතා

එනමුත්....

මම වැරදිය

ඒ දන්නේ දැන්ය..

නුබට මට වඩා

වටින්නේ

කොහෙවත් නැති

කෙහෙම්මලක් බව

පසක්වන විට......
දැන්
බොහෝ ප්‍රමාදය...

අනේ

මට

සමාවෙයන්

මම

කරේ

වැරැද්දක්

කරකාර බැදගෙන

නුබව

මම කරේ

වැරැද්දක්....

ලගදි ගත්ත පින්තුර ටිකක්...

2011-07-22T15:45:00.000+03:00

පහුගිය දවස් ටිකේ ගත්ත පින්තුර ටිකක් අද නිදහස් කරන්න හිතුවා.. ඔන්න එහෙනම් බලන්නකෝ.

මේ අපේ විලා එකේ පුසී පැටිය.

ලංකාවට ගියපු වෙලේ අතන මෙතන ටිකක්.

පර්ල් කටාර් එක ඇතුලේ තැනක්

සෙන්ට් ඇන්ද්රු ගේ ස්කොටිෂ් ක්‍රීක් පල්ලිය.

පොලොන්නරුව හා ගිරිතලේ

කොහොමද? මොකද හිතන්නේ කට්ටියට?

අනේ අපි කොයිතරම් වාසනාවන්තද නේද?

2011-07-20T15:34:00.000+03:00

ඉස්සර ඔයාලට මතකද යනවා පොල් අතු කරත්ත? පාරේ දිගටම දිග කරත්ත වල පොල් අතු පටවන් කරත්ත දෙකක් තුනක් පෙලට යනවා? ලන්තෑරුමක් එහෙමත් එකේ තියනවා. කොහේහරි වෙලක හරි කරත්ත මඩුවක හරි ගොන් දෙන්න ගැට ගහල උන්ට පුන්නකු තණකොළ දීල, පාරේ අය්නෙන් කරත්තේ නවත්තල කරත්ත කාරයෝ දෙන්න නාගෙන එහෙම ඔන්න ඇවිත් කරත්ත බක්කියෙන් ගත්ත අඩුම කුඩුම ලිප තියල රැට කන්න මොනවා හරි හදාගෙන සප්පායම් වෙනවා. පස්සේ ලන්තෑරුම් එලිය අඩු කරගෙන අර කරත්ත බක්කියට වෙලා නිදාගන්නවා. දැකල තියනවද ඔයාල?

තව ඉස්සර ගියා භුමි තෙල් කරත්තේ කියල එකක්. ලංකා කියල ලොකුවට පැත්තේ ගහල පිටිපස්සෙන් සිපෙට්කෝ ලකුණ ගහල රතුපාට ටැංකියක් එක්ක යන කරත්තේ? ඒක නම් දැකල ඇති මොකද කොලඹ තිබ්බ ඒවා මෑතක් වෙනකම්ම. දැන් නම් මම මේ කියන එව්වා බලන්න වෙන්නේ කටුගේක තමා. මට එතකොට තමා හිතෙන්නේ මේ දෑස මගේ පින්වන්තයි තේරුනේ දැන් තමයි කියල. මේ මගේ ජීවිතේ පලවෙනි හෙවත් මුල් කොටසේ දේවල්. තව ඔයාල අහල තියනවද හානකොට කියන හීයේ කවි? ඉස්සර අපේ ගෙදර ඉස්සරහ තිබ්බේ වෙල් යාය. පාරෙන් එහාපැත්තෙ වෙල්. අපේ ගෙදරට අල්ලපු වැටේ හිටියේ උක්කුන් අප්පච්චි ලොකුඅත්තා. මනුස්සය අද අපි අතරේ නෑ. හීපද කියන්න එය තරම් දක්ෂයෙක් හිටියේ නෑ ඒ පළාතටම. වෙලට අමුඩ ලේන්සුව ගහගෙන හරක් බාන දක්කාගෙන බහින උක්කුන් අප්පච්චි ලොකුඅත්තා අඩහැරේ පාන්නේ අහල ගම හතටම ඇහෙන්න. ඉස්සර නුවර එලිය පාරේ යන සුද්දෝ මේ අඩහැරේට කොච්චර වශී උනාද කිව්වොත් පාරේ නවත්තල බලාගෙන ඉන්නවා. අපේ ගෙදර ඉස්සරහත් තිබ්බ කමතක්. දැකල තියනවද කමතේ කොළ පාගනවා? කමතේ බිම යන්තරයක් ඇදල මැද වළක් හාරලා එකේ හක් ගෙඩියි දෑකැත්ත වගේ ඒවා තියල පුද පූජා කරලා ගොයම් මඩවනවා? කමතේ හරක් හිටියේ නෑ අම්බරුවෝ හිටියේ වී තිබ්බේ නෑ බැත තිබ්බේ. කමත තිබ්බ තැනට අද ගෙදරක් ඇවිල්ල.

තව මතකද සමනල්ලු සිරිපාදේ යනවා? සුදු සමනල්ලු කහ සමනල්ලු පාට පාට සමනල්ලු රෑන් පිටින් හැම වත්තකම පිරිලා. මට මතකයි අම්මල අත්තම්මල කියනවා "ඔන්න සමනල්ලු සිරිපාදේ යනවා. ඔය පුතේ උන් යන්නේ බුදුහාමුදුරුවෝ වදින්න" කියල. "ඉතින් ඇයි අත්තම්මේ උන් මැරෙන්නේ නැද්ද?" "නෑ පුතේ උන් සිරිපාදේ වැදලා තමයි මැරෙන්නේ." මට මතක් වෙද්දීත් කදුළු එනවා. අපිත් අර සමනල්ලු අල්ලන්නෙවත් නැතුව බලන ඉන්නවා උන් බුදුන් වදින්න යන හැටි.

අද කෝ මේ කිසිදෙයක්? ගමක ඉන්න පොඩි එකෙක් සමනලයෙක් දැන් දකින්නේ පින්තුරෙකින් හරි ටීවී එකෙන් හරි එහෙමත් නැත්තන් ඉන්ටෙර්නෙට් එකෙන් විතරයි. කරත්ත ගැන නං කතා කරන්න ඕනේ නෑ. අද කව්ද පොල් අතු වහලෙට හෙවිල්ලන්නේ? ඊටත් මොකටද කරත්ත? ලොරියක් බැරිනම් ලොරි බාග කාල් එහෙමත් තියන එකේ? ඉස්සර නං ගෙයක් හදනකොට ගහන පැළලි වලට හරි පොල් අතු ගත්ත. දැන් එකත් ඉටි කොළ. ඉස්සර අපි පරිසරේ එක්ක කොච්චර හිටියද නේද? හැමදේම අපි කරන්න ගියේ පරිසරයට හානියක් නොවෙන්න පරිසරය එක්ක බද්ධව. මතකද ඉස්සර අපේ අම්මල ඉදුල් වතුර කොරහ ගහකට හැලුව? මොකද එකේ තියන හැමදෙයක්ම පොහොර වෙනවා ගහට. මේවා කරේ දැනගෙන නෙවෙයි. ඒත් දැන්?

පොලිතින් ප්ලාස්ටික් කදු වලට කවද හරි අපි යටවෙන සයිස් එකක් තියෙන්නේ දැන් මේ යනවිදියට.ගොවිතැන් කරන්න දාන පොහොර වලට වස විස දානවා. ඒ වස විස කාලා අපි ලෙඩ වෙනවා. ඒ විතරක් නං මදැයි සතා සීපාවා ගහ කොළ ඔක්කොම. අද සමනල්ලු දකින්න නැත්තේ එකයි ඒවගේම මතකද ගේ කුරුල්ලෝ? කොහෙද උන් අද? ගොයම් පාන්නේ යන්තරෙන් අද. කමත් නෑ. අපේ පොඩි උන්ට නටන්න අද වෙල් යායක් ඉතුරු වෙලා නෑ. කිරිවදින ගොයම් ගහක් උදුරන් වී ඇටේක රහ බලන්න අද පොඩි උන්ට වරම් නෑ. කාටද මේ දේවල් කියන්නේ? අපේ පොඩි උන් දකින්නේ යන්තර පිරුන ලෝකයක්. අන්තිමට උන්ට නොදැනී උන් යන්තර වෙනවා. හිතල දෙයක් ලියන්න කියන්න වගේම චිත්‍රයක් අදින්න තියන හැකියාව මොට්ට වෙන්න මේවා හේතුවක් වෙනවා.

අනේ අපි කොයිතරම් වාසනාවන්තද නේද?

පොඩි වැඩක්.......

2011-07-18T14:00:00.002+03:00

මේ දවස් වල අපේ ආයතනේ ලොක්කෝ ටිකට නැවිෂන් ට්‍රේනින්. ඉතින් මට හෙල්ලිල්ලක් න. මට වෙච්ච පොඩි සීන් එකක් කියන්න හිතුනා පොඩ්ඩක් වෙනසකට එක්ක.

ඔන්න අපි දවසක් මීගමුවේ යාලුවෙක් ගේ ගෙදර යනවා ත්‍රීවීල් එකක. ඔන්න ඉතින් දැන් අපි රෑ නවයට දහයට විතර වගේ මේ යන්නෙත්. දන්නවනේ කොලු කාලේ ඕව අවේලාවල් නෙවේ නේ. ඉතින් දැන් හැටට දෙකක් විතර අඩු ස්පීඩ් එකක යනකොට හන්දියේ ඉන්නවා පොලිස් ඩබලක්. දකින්නත් කලින් මුන් දෙන්න දැම්ම අත.

හෝව් හෝව්... බ්රේක් එක ගැහුවත් ටිකක් එහින් තමා වීල් එක නතර උනේ. කොහෙද ඕය් යන්නේ? මහා රෑ මොකද මෙච්චර තදියම අහ්? කියල අහගෙනම පොලිස් මාමල කඩාගෙන පැන්න එතනට. පිස්සු හැදෙනවා අපි 6 ත්‍රීවීල් එක ඇතුලේ. ඕය් තමුසෙලා බස් එකක් අරන් යන්න ඕනේ සෙනගක් නේ මේ පටවන් යන්නේ? ගන්නවා ගන්නවා ලයිසන් එක කෝ මේකේ ඉන්ෂුරන්ස්? කොහෙද මේ යන්නේ? කියනවා බලන්න? තමුසෙලට චෝදනා කීයකට ලියන්න පුලුවන්ද දන්නවද? අහ්? අප්පේ ප්‍රශ්න ගොඩ... ඒ අස්සේ එකෙක් කියනවා මචන් 500 දීපන් කියන්න වගේ හදන්නේ කියල.

එලියට පැන්න ගමන් වගේ (බහින්න ඉඩ තිබ්බේ නෑ කකුල් දගර නයි වගේ තිබ්බේ) එක හුස්මට මම කිව්වා "අනේ සොරි සාජන් මහත්තයෝ (හිටියේ කොස්සෝ දෙන්නෙක්. දන්නවනේ සාජන් කිව්ව ගමන් කට්ටිය යන උඩ) අපි මේ ලග මළගෙදරක යනගමන් මේ අපේ ලොකුඅප්පච්චි නැතිවෙලා ඒකයි. කට්ටිය ආවේ මගේ උදව්වට" කියල. "කව්ද අර හන්දියේ ඉන්න අහවල් මහත්තයාගේ මළගෙදරද යන්නේ?" ඔන්න අර රාලහාමි ටිකක් සැර බාල කරලා ඇහුව. "අහ් මේ ඔව් ඔව් ... අනේ සාජන් මහත්තයත් අදුරනවද? ඒ තමා අපේ ලොකුඅප්පච්චි.. අනේ බලන්නකෝ වෙච්ච දේ" කියල මම කියාගෙන ගියා. (දෙය්යෝ දෙනකොට දෙන්නේ බෝනස් එක්කමලු. මගේ හිත කියනවා) "හ්ම්ම්.. ඒ මහත්තය ඩිපෝවේ ඉන්න දවස්වල අපිට සැහෙන උදව්කරා.. ෂා.. ඇයි තමුසෙලා මට කලින් කිව්වේ නැත්තේ? හා හා යනවල යනවල.. අපිත් මේ එහෙ එන්න ඉන්නේ තව ටිකකින්" කියල "උපාලි ඔන්න ඔය කට්ටියට යන්න දෙනවා මේ මම දන්නා කට්ටියක් අර මළගෙදර යන්නේ" කියල කියපි..

ආයේ ඉතින් නයි කියන්නේ මුචලින්ද කෙනෙක්ම කෑවම කොහේ ගොඩ ඊමක් ද? මම ඒ හරිය ගැන දන්නා ඉටිගෙඩියක් තිබ්බේ නෑ. මගේ වෙලාවට කව්දෝ ඒ ඉස්සරහ හන්දිය ලග පරලෝ ගිහින්. අනේ ඉතින් ඒ මනුස්සයට පින් සිද්ද වෙන්න අපිටික යාන්තන් ගොඩ ගියා. එහෙමනම් අපි යන්නම් සාජන් මහත්තය. කියල අපි ආයේ අමාරුවෙන් වීල් එකට රින්ගගත්ත. මේ මේ.. සුදු මහත්තයට කියන්න අහවල් රාලහාමි එනවා කිව්ව කියල හරිද? හරි හරි රාලහාමි..

සත් දිනක වරුණ..

2011-07-14T16:13:00.001+03:00

නිකම් ඉන්න වෙලාවට බ්ලොග් එක ලියන්න ගත්තට පස්සේ මට සැහෙන්න සතුටක් දැනුන අද වෙනකොට. මොකද කියනවනම් ගොඩක් දෙනෙක් මේ වෙනකොට මගේ බ්ලොග් එක පැත්තේ කරක් ගහල තියනවා කියන සීතල ආරංචියෙන් මාව කූල් වෙලා ගිය නිසා. ලියන්න පටන්ගෙන දවස් 7 යන අද දවස වෙද්දී මගේ බ්ලොග් එක 10 දෙනෙක් කියවන තැනක් වෙලා. තව ගොඩ දෙනෙක් ආව ගියපු පිය සටහන් තියනව මගේ බ්ලොග් එකේ. ඉතින් අර මම කිව්ව වගේ තුන්වෙනි ලෝකේ රටක ඉදල පොත් ගහන එක කොහොම වෙතත් එකපාර හිතට එන අදහස අරන් තමන් වගේම අදහස් තියන ගොඩක් දෙනෙක් ගාවට යන්න තියන මේ ක්‍රමේට මම ගොඩක් කැමති.

බ්ලොග් එක ලියල පලවෙනි පොස්ට් එක දැම්මේ නිකම් ඉන්න එකේ කම්මැලි කමට වගේ. නමුත් ඔයාලගේ මේ පිය සටහන් මව තව තවත් ලියන්න පෙලබුව කිව්වොත් එක බොරුවක් නෙවෙයි. ඒවගේම තමා දුර රටකට වෙලා ඉදගෙන සිංහලෙන් කතා කරන liyana එක ගොඩක් හිතට vadina deyak.

එහෙමනම් තමන්ගේ බ්ලොග් එකට ගොඩවැදුන ඒවගේම එක කියවල කොමෙන්ට් කරපු අයට වගේම ෆලොවර්ස්ල විදියට තමන්ගේ නම එකතු කරපු හැමෝටම බොහොම ස්තුති කියල කට පුර කියන්න ක්සැන්ඩරයා කැමතියි. බොහොම ස්තුති ඔය කට්ටිය හැමෝටම.

කටාරා ...

2011-07-13T12:39:00.000+03:00

ගල් තොප්පියේ සුදට

බූට් වල කළු පාට

පේන්නෑ

දුවිල්ල....

ගන සැරේ එකපාර

පායනා ගිනි අව්ව

පාට ගිය

නිල් පාට

සුදු කරලා.......

වැලි කතර

ගිනියම්ය

එත් නුබ හදනවා

පාරවල්.......

ද බින්දු වගුරමින්

උන්ට

සැප වාහනෙන්

යන්න...

හෙට දවස හීනයෙන්

පුතුගේ රුව

හිත දරන් ගෙදර

යන්න එන දවස

ඇගිලි

මදි

ගනින්නට.........

මනු සතා....

2011-07-12T16:27:00.000+03:00

මනුස්ස සතාට වඩා තිරිසන් සත කොච්චර හිත හොදද කියල මත හිතුනේ මේ ලිපිය අයෙමත් දැක්කට පස්සේ. වදුරෙක් තමන්ට කන්න දීපු රියදුරු මහත්තයෙක් හොයාගෙන ලංකාව වටේම ඇවිද්ද කතාව මම මුලටම කියෙව්වේ මම හිතන්නේ රිවිර පත්තරෙන් කියල. අද ලංකාදීප පත්තරේ තිබුන ඒ කතාවම. මේ පාර මේ වදුරු ලොක්ක මහියංගනේ ගිහින්. කලින් සැරේ කල්මුනේ ඉදල අම්පාරට අවෙත් මෙයාම තමා.

මේ වදුරු ලොක්ක උදේම කල්මුනේ ඉදල අම්පාරට එන බස් එකක එල්ලිලා අම්පාරට එනවලු. ඒ එන අතර මගදී රියදුරු මහත්තයාගේ මුණ බලන්නත් අමතක කරන්නේ නෑ ලු. මොකද මෙයා තමන්ගේ යාළු රියදුරු මහත්තය හොයනවලු. මගින් එන වෙන බස් දැක්කම පාරේ තියන අත්තකට පැනල ඒ බස් එකට ගොඩවෙනවලු. එකෙත් අර විදියටම රියදුරු ආසනේ ලගට ගිහින් එබිලා බලන්න මෙයා අමතක කරන්නේ නෑ.

කල්මුනේ හිටපු එක මුස්ලිම් රියදුරු මහත්තයෙක් මේ වදුරු ලොක්ක පුංචි දවස් වල ඉදල කන්න බොන්න දීල තමන් එක්ක වාහනේ එක්ක යන්න පුරුදු කරගෙන තියනවා. මේ රියදුරු මහත්තය දවසක් හදවත් රෝගය හැදිලා මගදීම අන්තරා වෙලා කියල තමා ආරංචිය. ඉතින් වදුරු ලොක්ක මේක දන්නා එකක් ය? එය ඉතින් තාමත් තමන්ගේ යාළුවා කොහෙහරි බස් එක්ක ඇති කියල රට වටේ හොයනවා.

පුදුමය නේද වෙලාවකට? සමහර මිනිස් යාලුවන්ට වඩා මේ සතා ලග තියන උතුම් ගති වලට?

මෙන්න කියවන්නකෝ කතාව

http://www.lankadeepa.lk/2011/07/10/front_news/04.htm

විරහව

2011-07-12T13:57:00.000+03:00

පොලව හාරාගෙන යනතරන්

හිතට දැනුන....

හොදටම

වියෝ දුක

එත් ඉතින්

කරන්න දෙයක් නෑ

හැමදාම

මට මෙහෙම ඉන්න බෑ..........

අද

මේ අකුරු කරන්නේ

අන්තිම අකුරු ටික

අදින් පස්සේ

මගේ හිත

ගලක් වේවි

නුඹ

දුන්නු

ආදරෙන්....

පිස්සු හිත

2011-07-11T17:01:00.001+03:00

උදේ පින්නෙන් තෙමිච්ච

පිට්ටනියක ඇවිදින්න

ගහක් මුල වාඩි වෙලා

හීනියට නිදියන්න

ගගක

දොලක

නිදහසේ පනින්න

මහා කැලෑවල

ගස් අතරේ

හෙමින්සැරේ ඇවිදින්න

සමනලයෙක් පස්සේ කැමරාව මානං

රිංගන්න

හ්ම්ම්ම්....

හීනෙන් තමා

මේක කාන්තරේ

මොන පින්නද?..

පාස්පෝර්ට් එක.....

2011-07-11T16:51:00.000+03:00

මොලේ කුරුවල් ය

මේ වෙන දේ වලට

සිතේ වහ කන්ට...

කරන මේ වැඩ වලට

අනේ මට

පැන යන්න

තිබුනානම් රටක් වත්?

ඒත් කොහෙද?

රටේ උන්ගේ කරුමෙට

රට මොනවා කරන්නද?

අපේ පාස්පෝර්ට් එකට

වීසා නැතුව

යන්න

රටවල් කීයක් දෙනවද?

ඔන්න අපේ තැන..

මෙහෙට එනකොට අපි

සුදු හමට එලන්නේ

පාවඩ.....

අපේ කළු හමෙන්

මහපු.....

චන්දයක්......

2011-07-11T14:51:00.000+03:00

ගොඩ දවසකින් අද මට ලියන්න වෙලාවක් සෙට් උනේ. මේ දවස් වල මෙහෙ බලදියා ( ඒ කියන්නේ කුණු එහෙමත් නැත්තන් නගර සභාව) එකේ චන්දයක් තිබ්බ. කටවුට් ගහල එහෙම තිබ්බ. හැබැයි එකම තැනකවත් පෝස්ටර් ගහල හිනාවෙලා හිටිය කට්ටිය නම් හිටියේ නෑ. කටවුට් ටිකත් බොහොම පිලිවටලට පර දෙපැත්තේ හිටවල තිබ්බා තමන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ටික ලියල. හැබයි මම දැක්ක එක විශේෂයක් තිබ්බා. ගොඩක් අය තමන්ගේ මුණු පොතේ ඇඩ්‍රෙස් එක දාල තිබ්බා. ඊට අමතරින් තිබ්බේ එක ෆොටෝ එකයි . එකත් තනියම සාමාන්‍ය විදියට ඉන්න එකක්.

චන්දෙ ඉවර උන ගමන්ම මේ කටවුට් ඔක්කොම එකපාරම අතුරුදහන් උනා. චන්දෙ ගෙන කිසිම දෙයක් නැති ගානට අයෙත් ඔක්කොම දේවල් සාමාන්‍ය උනා. කොඩි වැල් නෑ. රැස්වීම් නෑ. ආධාර කාරයෝ කෑ ගහගහ යන්නේ නෑ. මේ රටේ මිනිස්සුන්ට එහෙම දේවල් වලට වියදම් කරනවානම් ඕනේ හැටියට මිනිස්සු ගන්න තිබ්බා. කොඩි වැල් ඇදල රැස්වීම් තියල කෑගහන්න ඕනේ හැටියට තිබ්බා. නමුත් චන්දෙ දෙන අය ඕවට චන්දෙ නොදෙන නිසාත්, හොර චන්ද මේ රටවල නැති නිසාත්, කියන දේවල් වලට වඩා කරන දෙයට තැන දෙන නිසාත් ඒවා තිබ්බේ නෑ.

ලංකාවේ චන්දයක් තියනකොට අම්මේ බස් නැතිවෙන හැටි ..... ඒ ඔක්කොම බස් චන්දෙ රැස්වීමට මිනිස්සු අදින්න දේසපලු උත්තමය අඩගහගෙන ගිහිල්ල. ඒවාට ඩිපෝවෙන් බස් ගන්නවා. සල්ලි වලට බස් ගන්නවා නැත්තන් තමන්ගේ බලේ පෙන්නලා හරි ගන්න එක ගන්නවාමයි. එක පැත්තකින් චන්දෙ දෙන මිනිස්සු මග තියල රස්තියාදු කරනවට අමතරව උන්දෙලා අපේ පොකට් එකට ගහන්නේ රජයේ ඩීසල් නිකම් පුච්චලා. හැම තාප්පෙකම දත් තිස් හතරම පෙන්න හිනාවෙලා අපිට මොනවාද මේ උත්තමයෝ කරන්නේ? ( රටට හිතවත් අවංක දේශපාලකයෝ අතලොස්ස මට සමාවෙත්වා)

ගහන්න පුළුවන් තරම් කොමිස් පගාව ගහල අපිට බාල බඩු දෙන්නත්, අපිට හෙනගැහුවත් එකෙනුත් වාසියක් ගන්නත් සැදී පැහැදී ඉන්න තමා නේද මේ උත්තමයෝ දන්නේ? මුළු පරිසරයම නාස්ති වෙන්න හැමතැනම කොඩිවැල් ඇදපු නැති එක හරි උත්තමයෙක් ඉන්නවද? චඃ ... පාර පුරාම ලොකු අකුරෙන් තමන්ගේ නම ලියන්න, කැලෑ කුට්ටියක් කපල දාන්න , හෙන ගාඩ් එකක් දාගෙන පාරේ මහා හය්යෙන් යන්න, ඩිපෝවේ ලොකුම එකට සද්දයක් දාල බස් ටිකක් ගන්න, තමුන්ව හම්බ වෙන්න එන චන්දෙ දීපු උන්ගෙන් හැංගෙන්න, මීටිමක් තියල සද්දේ දාල අනිත් පක්ෂේ එකාව පලු යනකන් බනින්න.... හ්ම්ම්.. එකත් මාරම ආතල් එකක් තියන වැඩක් නෙවෙද? ඉතින් ඒ උත්තමයෝ එහෙම ආතල් එකේ ඉන්නකොට කාටද ආඩම්බර? චන්දෙ දීපු අපිටම නේද?

මේවා ටිකක් හිතල බැලුවොත් අම්මප චන්දෙ දෙන්න හිතෙන්නේ මුන්ට පැන පැන.

රටේ විස්තරේ

2011-07-07T17:06:00.003+03:00

අපේ ඉන්න උන් රටකට අවම ඒ රටේ තියන දේවල් බලන්නවත් දකින්නවත් හදන්නේ නැතිව ඉන්නේ නෑ. එහෙම යනකොට අපේ අය පුදුම විදියට සංවරව ඉන්නේ. මෙහෙ කටාර් වල තියන නීති රීති වල හැටියට කොලයක් වත් බිම දන්නා බෑ. අන්න ඒ වෙලාවට තමා මට මතක් වෙන්නේ අපේ රටේ තැන වලට යන මේ මිනිස්සුම ප්ලස්ටික් පොලිතින් එහෙම වපුරලා එන විදිය. පුදුම තරහක් හිතට එනවා අනේ මටනම් ඒවෙලාවට. මොකද උන්ට බැරි අපේ රටට ආවම ඒ වගේ ඉන්න? තමන්ගේ රට නේද?

තව දවසක් මම දෑක්ක නුවර ටවුම මැද තියන පොලව යටින් යන උමන් මාර්ගේ නොයා ඊට උඩින් පාර පනින කට්ටියක්. මොකද මේ තමන්ගේ ජීවිතේ අනතුරේ දාගෙන අනුන්ගේ ජීවිතත් අනතුරේ දාන්නේ? හොද නිදහසේ පාර පනින්න තිබ්බ එක නේද? මම නම් කියන්නේ එකෙක්ව අල්ලලා කනට දෙකක් දීල පාරේ මැද වටරවුමේ තිබ්බනම් දන ගස්සල විනාඩි 10ක් ඊට පස්සේ කවුරුත් ආයේ එක කරන්නේ නෑ.

රටට ජාතියට ආදරයක් නැති ඒවගේ උන්ව හමගහන්න අනේ දෙවියනේ අපේ රටෙත් හොද නීති පද්ධතියකුයි එක රකින්න නීති ගරුක නිලධාරිනුයි ලබා දෙන්න. ජරාව කන අල්ලසට යට වෙච්ච රටක මේක කරන එක ලේසි නෑ. රටේ මිනිස්සුන්ට තියන ප්‍රශ්න වල හැටියට පුංචි ම පුංචි මිනිස්සු අල්ලස් ගන්න එකත් එක අතකට සාධාරනයි. සල්ලි හම්බවෙන්නේ ටිකක් වෙනකොට බඩු වල ගාන ගොඩක් වෙනකොට පොඩි මිනිහගේ අත නිකම්ම ජරාවට යන්නේ ලොකු උන් කරන වැරදී වලින්. ඒ උනාට මම එක අනුමත කරන්නේ නෑ. මොකද කතාවට කියන්නේ ලද විදියට පුද කියලනේ.

කොහොමින් හරි කමක් නෑ අපේ රටෙත් මිනිස්සුන්ව හරි විදියට හදාගන්න පුළුවන් නම්.

කටාරයේ සිට කොළ කැද බීවෙමි

2011-07-07T15:01:00.002+03:00

ලංකාවේ ඉදන් අවට පස්සේ මේ අව්වේ කර වෙද්දී කොළ කැද ටිකක් කටට වැටෙනවා කියන්නෙත් අර අමා වතුරද මොකද්ද ටිකක් කටේ තොලේ ගැඋනා වාගේ තමා. ඉතින් අද ඒ වාසනාව උදා උනා අපේ එක සහෝදරියකට පින් සිද්ද වෙන්න. හ්ම්ම්.. මගේ කෙල්ලත් දැන් ඉතින් මට කොළ කැද හදල දෙනවා නම්... කොහෙද ඉතින් එහෙම දෙයක් වෙන්න නම් ලංකාවේ ඉන්න එපායෑ...

රුපියල් සත එකතු කරන ලෝකෙක ඉගෙන මේ වගේ දේවල් කල්පනා කරන එකත් ඇත්තට විහිළුවක් වෙලාවකට. මුචා ගේ බ්ලොග් එකේ කිව්වා වගේ හෙම දේවල්ම වෙන්නේ සල්ලි මත. ගෙදර ගියාම බත ඉදෙන තැන ඉදලම ගෙදර ගෑනි එක්ක රෑ නිදි වදින්නත් මේ සල්ලි කියන දේ ඕන වෙනවා. මුචාගේ බසවෙන්ම කිව්වොත් ගෑනි බර බරයක් නැතුව ඉන්න සල්ලි හේතුවක්ම වෙනවා.

සමාවෙන්න මගේ බසව ගැන නමුත් සිංහල බසව කතා කරනකොට මේවගේ දේවල් කියන්නේ සාමාන්‍ය දේවල්. අද දවසේ ඉන්න සිංහල උගත්තු මේකට මොනවා කිව්වත් මේ තමා අපේ බාසාව. හරි ඉතින් සල්ලි කියන්නේ අද අපේ අගේ ලේ නහර වල දුවන දෙයක් බවට පත්වෙලා තියන එකක්. සල්ලි නිසා නෙවේ නම් අද මම මේ කාන්තාරෙක ඉදගෙන කොළ කැද ගෙන කතාවක් කියයි යෑ... සල්ලි අද දෙය්යන්ගේ මල්ලි වෙලා. එක නැති එකට දෙය්යන්ගේම පිහිට තමා ලැබෙන්නේ. ලංකාවට ගියපු වෙලාවේ සල්ලි වල තියන බලේ මට ඇස් දෙකෙන්ම බලාගන්න පුළුවන් උනේ මගේ pocket එක හිස් වේගන යන හැටි දැනිල. අපිටනම් ඇත්තට අඩුම ගානේ ටිකක් හරි පුළුවන් ඔරොත්තු දෙන්න නමුත් මට දුක ලංකාවේ ඉන්න අහිංසක එවුන් ගැන. එදා වෙලා කන්න නැතුව දුක් විදින හැටි බලන්න දුක හිතෙනවා.

රට යුද්දෙට පස්සේ නම් ගොඩක් ලස්සනට හැදිලා තියනවා. කොලඹ ලස්සන කියල වැඩක් නෑ. ඒ අතරේ හැබැයි පොඩි අඩුවකුත් තිබ්බ චෙච්ක් පොඉන්ට් වල නම් හෙ හෙ හෙහ්... ඒ උනාට රටේ අර්ථිකේ නම් අනිත් පැත්තට යන බවක් තමා පේන්න තියෙන්නේ. අනේ ඉතින් එකත් හරි යනවනම් අපිටත් කොළ කැද ටිකක් බොන්න ලංකාවට යන්න තිබ්බා නේද?